2019-11-11

Sens nowego tytułu („Mi-repris” = „na wpół przejęte” a metaforycznie: „na wpół odzyskane”) należy rozumieć dwojako: w powiązaniu z dwuczęściową formą projektu i w odniesieniu do realizacji nieistniejącego, choć zamierzonego utworu Witolda Lutosławskiego, którego idea zostanie „przejęta” i „odzyskana”. W pierwszej części utworu Cezary Duchnowski, Paweł Hendrich i Marcin Rupociński przetwarzają zachowane szkice na muzykę, zgodnie z duchem, estetyką i możliwościami technologicznymi epoki, w której koncepcja została stworzona. Efektem będzie muzyka akusmatyczna. Drugą część stanowić będzie impresja kompozytorów, którzy oparli swoje pomysły zarówno na szkicach Lutosławskiego, jak i na jego idiomatycznym języku muzycznym.

Powstała nowa forma wyrazu przenosi szkice niedokończonego utworu elektroakustycznego do współczesności i bazuje na rozwiązaniach niedostępnych dla Lutosławskiego. Dzięki temu „ożywiają” koncepcję Witolda Lutosławskiego własnymi zdobyczami estetycznymi, a przede wszystkim technologicznymi. Wnoszą ideę „human electronics”, która polega na sterowaniu parametrami muzyki elektronicznej za pomocą instrumentów muzycznych przy użyciu własnego oprogramowania komputerowego.

Utwór powstał dzięki programowi „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Jego prawykonanie odbędzie się w ramach cyklu koncertów w Nowym Teatrze „Scena Muzyki Nowej”, który organizuje Towarzystwo im. W. Lutosławskiego.

Informacja o biletach – na stronie https://nowyteatr.org/pl/kalendarz/mi-repris