2019-12-14

Homo- i heterofonie, czyli różnego typu faktury muzyczne rozpisane na głosy orkiestrowe, to główny temat koncertu Sinfonii Varsovii prowadzonego przez libańsko-polskiego dyrygenta Bassema Akiki. Partita IV (1986) Pawła Szymańskiego (ur. 1954), z charakterystycznym współgraniem nakładających się na siebie linii o zbliżonych konturach (heterofonia), i Concertino na trąbkę i orkiestrę (2015) Krzysztofa Pendereckiego (ur. 1933), z dominacją jednej melodii nad pozostałymi głosami (homofonia), to przykłady tych skrajnie odmiennych sposobów kompozytorskiego myślenia.

Holzwege (The Way To Nowhere, 1972) Tomasza Sikorskiego (1939-88), notabene autora swoiście pomyślanej antyhomofonicznej Homofonii, niechętnego zbyt wyraźnej organizacji przestrzeni muzycznej, to jeszcze inny, osobny typ muzycznej narracji: na statyczny, obsesyjnie powtarzany chybotliwy motyw, nakładane są elegijne wybrzmienia pozostałych instrumentów, a dramaturgiczne cezury wyznacza cisza. Intensywność skumulowanej energii wnoszą trzy utwory Adama Falkiewicza (1980-2007). Tę dwójkę kompozytorów-rówieśników należących do najpóźniejszego z reprezentowanych tu pokoleń zbliżają do siebie zarówno niezwykła oryginalność talentu i wyobraźni dźwiękowej, podobne wątki biograficzne i przedwczesna śmierć, jak i fakt, że stworzoną przez nich muzykę można usłyszeć jedynie sporadycznie.

Koncertowi z cyklu „Oddźwięki. Nowa muzyka polska” Sinfonii Varsovii towarzyszy instalacja audiowizualna przypominająca postać Adama Falkiewicza.

Maria Dutkiewicz

Więcej – na stronie https://nowyteatr.org/pl/kalendarz/faktury-w-oddzwiekach