2005-09-21

Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie zapraszają na koncert pedagogów i uczniów Konserwatorium w La Chaux de Fonds (Szwajcaria). Koncert został zatytułowany Suonare improvvisando.
Jak zaznaczają autorzy projektu: U jego źródła znajduje się koncepcja dialogów dwóch stylów, oddalonych od siebie czasowo, lecz w istocie bardzo zbliżonych. Element improwizacji, będący podstawą jazzu, jest bowiem ogromnie silny także w muzyce dawnej, w której wykonawca może nie tylko dodawać ozdobniki, ale także całe pasaże improwizacyjne i ornamentalne, które modyfikują zupełnie zapis, opierając się wyłącznie na bazie harmonicznej. Impulsem dodatkowym dla tego pomysłu był fakt iż Konserwatorium w La Chaux de Fonds posiada niezwykle dynamiczny wydział jazzu oraz, że w gronie profesorów znajdują się muzycy grający – rzecz rzadka – na dwóch rodzajach instrumentów. Z ogromnego repertuaru muzyki dawnej Dorota Cybulska – pomysłodawca projektu – wybrała utwory, które jej zdaniem mogłyby zainspirować jazzmanów. Claude Berset oraz Jacques Henry podjęli to wyzwanie. Trzeba podkreślić, że celem naszym nie było „ujazzowienie” instrumentów barokowych, ani „ ubarokowienie” jazzmanów. Trzyczęściowa kompozycja, która wyłoniła się w czasie pracy nad materiałem muzycznym, jest w zasadzie dialogiem między dwiema grupami – instrumentów dawnych i sekcji jazzowej. Kompozycja zawiera sekwencje napisane w całości, zasugerowane (tylko bas) i całkowicie improwizacyjne. Części następują po sobie – attacca.
Część pierwsza skomponowana przez Jacques Henry opiera się na sonacie triowej niemieckiego kompozytora z XVII w. J. Schmelzera. Na formie ostinatowej basu rozwijają się improwizacje, które z rytmu jazzowej perkusji przechodzą w pompatyczną passacaglię. Improwizacyjne solo klawesynu w stylu „Prélude nonmesuré” stanowi przejście do części drugiej. Część druga jest jazzową wersją utworu Jean – Henry D’ANGLEBERT "Tombeau de Chambonières". "Tombeau" (dosłownie grobowiec) był swoistą formą muzycznego epitafium, leżącego na pograniczu utworu zapisanego i improwizacji. Forma ta była popularna w baroku, o czym świadczą słynne "Tombeau" Frobergera czy L. Couperina. W naszej wersji klawesyn gra cały czas, snując jakby tło, na którym rozwija się wersja jazzowa z jazzową harmonią i stylem.
Część trzecia napisana przez Claude Berseta opiera się na „Tiento” hiszpańskiego kompozytora z początku XVII w. – Correa de Arrauxo oraz innych utworach z tego okresu. Tientos były jedną z pierwszych form polifonicznych, a Arrauxo jednym z pierwszych kompozytorów piszących prawdziwie instrumentalną polifonię. Całość wieńczy rodzaj jazzowego presto.
Koncerty odbędą się w Warszawie i Krakowie:

• 21 września 2005 roku (środa), godz. 19.00 - D.S. „Dziekanka”, sala im. J.Elsnera (Warszawa, Krakowskie Przedmieście 56)
  
• 22 września 2005 roku (czwartek), godz. 19.00 - Muzeum Niepodległości (Warszawa, Al. Solidarności 62)
  
• 23 września 2005 roku (piątek), o godz.19.00 - Sala koncertowa PSM II stopnia im. W. Żeleńskiego (Kraków, ul. Basztowa 9)