2005-10-09

Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego zaprasza na realizowany przy współpracy z Zamkiem Królewskim w Warszawie nowy cykl koncertów poświęcony fortepianowej muzyce XX wieku. Koncerty te nieprzypadkowo odbywać się będą w Sali Koncertowej Zamku. Mało kto wie, że instrument, który już od 10 lat służy koncertom zamkowym jest darem Witolda Lutosławskiego. To przy tym instrumencie przez ostatnie lata życia pracował wielki polski kompozytor. Znane wszystkim zdjęcia ukazujące Mistrza w pracowni przy pracy ukazują kompozytora właśnie przy tym instrumencie. Pracownia na ulicy Śmiałej do dziś istnieje w niezmienionym kształcie, jedynie fortepian został decyzją spadkobierców przekazany Zamkowi. Cykl koncertów został zatytułowany: "Fortepian Lutosławskiego". Stanowi on zamknięcie cyklu wydarzeń zatytułowanego Łańcuch II organizowanego przez Towarzystwo.
Pierwszy recital odbędzie się 9 października 2005 roku i będzie poświęcony głównie muzyce francuskiej (jedynym wyjątkiem będą Bukoliki Witolda Lutosławskiego). W programie znajdą się nigdy nie wykonywane w Polsce Preludia Henri Dutilleux i - wyjątkowa ciekawostka - nie wydany dotąd utwór Debussy’ego zatytułowany Les soir illuminés par l'ardeur du charbon. Solistą koncertu będzie wybitny pianista francuski Jean-Pierre Armengaud.

Program koncertu:
ERIK SATIE (1866 - 1925) Trois gnossiennes (1890), Embryons dessechés (1913), Sports et Divertissement (1914)
WITOLD LUTOSŁAWSKI (1913 - 1994) Bukoliki (1952)
HENRI DUTILLEUX ur. 1916 Trois Préludes (polskie prawykonanie), D'ombre et de silence (1973), Sur un même accord (1977), Le jeu des contraires (1988)
CLAUDE DEBUSSY (1862-1918) Reflets dans l'eau z I zeszytu Images (1905), Poissons d'or z II zeszytu Images (1907), La jeune fille aux cheveux de lin z I księgi Préludes (1910), Les fées sont d'exquises danseuses z II księgi Préludes (1910/1913), Ondine z II księgi Préludes (1910/1913), Clair de lune z Suite bergamasque (1890), Les soirs illuminés par l'ardeur du charbon (1917) (polskie prawykonanie), Pour les arpèges composés z cyklu Douze Etudes (1915), Feux d'artifice z II księgi Préludes(1910/1913)

Przed koncertem 9 października, o godz. 17.00 odbędzie się uroczystość wręczenia medali, po raz pierwszy przyznanych w tym roku przez Towarzystwo, w uznaniu za wkład w poznanie dzieła Witolda Lutosławskiego. Otrzymają je: Danuta Gwizdalanka, Martina Homma, Krzysztof Meyer, Irina Nikolska, Jadwiga Paja-Stach, Charles Bodman Rae, Zbigniew Skowron, Steven Stucky i Adrian Thomas. Wręczenia medali dokona honorowy członek Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego - Andrzej Wajda. Patronat medialny nad wydarzeniem objęli: Program II Polskiego Radia i Gazeta Wyborcza.

Jean-Pierre Armengaud (fortepian) prowadzi ożywioną działalność koncertową w ponad 30 krajach, m.in.: w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Rosji, Włoszech, Argentynie, Japonii, Szwajcarii, Szwecji Chinach. Artysta jest zapraszany przez takie zespoły jak Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre Du Capitole de Toulouse a ostatnio Orkiestra Radia i Telewizji z Moskwy. Występował w tak prestiżowych salach jak Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu Mozarteum w Salzburgu La Fenice w Wenecji.
Ważną rolę w jego działalności muzycznej odgrywa muzyka kameralna. Współpracował z takimi artystami jak Alexandre Rudin, Jean-Claude Pennetier, Alain Meunier, Devy Erlih, Dominique Merlet, Dominique de Williencourt, BWV Trio, Anne-Sophie Schmidt, Sophie Fournier, Gérard Causée i Michel Portal.
Dzięki nagraniom wszystkich dzieł Satiego, Debussy’ego i Poulenca Jean-Pierre Armengaud zdobył sobie uznanie jako interpretator muzyki francuskiej od Chabriera po Dutilleux. Jest on też znany z nagrań muzyki rosyjskiej XX wieku, a w szczególności utworów Denisova, Gubajduliny i Schnittkego, które jako jeden z pierwszych zaprezentował publiczności francuskiej.
Nauczycielami Jean-Pierre Armengaud byli Pierre Sancan i Jacques Février, wiele też zawdzięcza radom Rene Gianoli i Stanisława Neuhausa. Artysta studiował też muzykologię u Wladimira Jankélévitcha na Sorbonie.
Obecnie atysta prowadzi lekcje mistrzowskie w Goldsmith College w Londynie, w konserwatoriach w Mediolanie, Buenos Aires i w Pekinie a także na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest autorem monografii Erika Satie i Edisona Denisova.
Nagrał kilkanaście płyt, wśród których na szczególną uwagę zasługują dzieła wszystkie Erika Satie (utwory na 4-ręce z Dominique Merlet a pieśni z Anne-Sophie Schmidt) dla Mandala-Harmonia Mundi, komplet muzyki kameralnej Poulenca dla Musidisc-Accord i komplet dzieł fortepianowych Debussy’ego dla Arts Music. Dokonał też nagrań muzyki polskiej (Chopin, Szymanowski) i rosyjskiej (m.in. 3 płyty z muzyką Denisova).