2013-10-25

Koncertem 25 października 2013 roku Filharmonia Narodowa rozpocznie nowy etap swojej działalności. Tego dnia odbędzie się pierwsza w historii instytucji transmisja internetowa koncertu. Internauci wysłuchają II Symfonii „Zmartwychwstanie" Gustava Mahlera, pod batutą maestro Jacka Kaspszyka.

- Pragniemy nawiązać do praktyk najwybitniejszych orkiestr świata, które dzięki internetowi docierają ze swoją sztuką do najodleglejszych zakątków globu. - czytamy na stronie internetowej Filharmonii. - Projekt stał się możliwy dzięki współpracy z Programem 2 Polskiego Radia.

Orkiestrę i Chór Filharmonii Narodowej poprowadzi jej nowy dyrektor artystyczny Jacek Kaspszyk, a solistkami wieczoru będą Iwona Sobotka (sopran) i Maria Forsström (alt). Chór przygotował Henryk Wojnarowski.

Transmisję koncertu z obrazem w jakości HD będzie można obejrzeć w piątek, 25 października 2013 roku o godz. 19:30 na stronach internetowych: www.filharmonia.pl oraz www.dwojka.polskieradio.pl. Koncert będzie także transmitowany na antenie Programu 2 Polskiego Radia.

Dzieło wykonywane tego wieczoru należy do najważniejszych i najbardziej poruszających utworów późnego romantyzmu. Muzykolog Piotr Maculewicz, który przed koncertem wygłosi wykład o II Symfonii Gustava Mahlera (o godz. 18:30, Sala Kameralna), tak pisze o niej w swoim komentarzu w książce programowej Filharmonii Narodowej na sezon 2013/2014:

„O jej ostatecznym kształcie przesądziło zetknięcie z wierszem Friedricha Klopstocka Die Auferstehung (Zmartwychwstanie), wykonanym podczas uroczystości żałobnych Hansa von Bülowa. Prosta, dziecięca wręcz, zarazem ogromnie sugestywna wizja powstania z martwych zafascynowała wrażliwego kompozytora, przeżywającego śmierć swego mentora. Zainspirowała go do głębokiej, eschatologicznej refleksji, której wyrazem stał się rozbudowany, wokalny finał nowej symfonii, dopełniony też pieśnią Urlicht ze zbioru Des Knaben Wunderhorn. Mahler wycofał pierwotnie dodany do symfonii literacki program, lecz wobec przemawiającego słowem finału, przesłanie poprzedzających go części jest sugestywne także bez werbalnego programu - to niezwykła muzyczna metafora życia, jego radości i trosk, momentów wzniosłych i trywialnych. Sukces dzieła uskrzydlił kompozytora i przesądził o wyborze drogi symfonika, jednego z najwybitniejszych w dziejach tego gatunku".