Jan Stęszewski nie żyje

Ze smutkiem zawiadamiamy, że zmarł wybitny polski muzykolog Jan Maria Stęszewski (1929 – 2016).

Uczeń legendarnych w środowisku muzycznym profesorów Adolfa Chybińskiego i Józefa Chomińskiego był wieloletnim pracownikiem Instytutu Sztuki PAN w Poznaniu, a następnie w Warszawie. W ciągu 25 lat kierował reaktywowaną Katedrą Muzykologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ponadto wykładał na wielu uniwersytetach w kraju i za granicą, m.in. w Warszawie, Lublinie (Katolicki Uniwersytet Lubelski), Berlinie (Freie Universität), Getyndze i Gironie. Od 1973 prowadził seminarium magisterskie na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wypromował blisko 70 magistrów i 14 doktorów. 

Jan Stęszewski w latach 1969-73 był przewodniczącym Sekcji Muzykologów Związku Kompozytorów Polskich, w latach 1973-79 przez trzy kadencje prezesem ZKP, a w roku 2009 został członkiem honorowym Związku. W latach 1979-99 był przewodniczącym Polskiej Rady Muzycznej przy UNESCO, a w latach 1981- 86 piastował funkcję wiceprzewodniczącego International Music Council UNESCO. Był także członkiem rad i komitetów naukowych, m.in. Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, komitetów Polskiej Akademii Nauk: nauk etnologicznych i nauk o sztuce, Komisji Naukowej Towarzystwa im. Henryka Wieniawskiego (i komitetu redakcyjnego Dzieł Wszystkich patrona), Rady Muzealnej Muzeum Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu (którego był współorganizatorem, a w latach 1987-2003 także przewodniczącym), Komisji Muzykologicznej Wydziału Nauk o Sztuce Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (w którym był współredaktorem wydawanych przez Komisję studiów muzykologicznych oraz przewodniczącym od 1996), Rady Naukowej przy Centrum Kultury Ludowej Polskiego Radia (wiceprzewodniczący w latach 1994-2003).

Od 1961 roku był członkiem komitetu redakcyjnego Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga, od 1976 roku zespołu redakcyjnego "Res Facta", a następnie rady redakcyjnej "Res Facta Nova". Współpracował z Polskim Wydawnictwem Muzycznym (był członkiem kolegium redakcyjnego części osobowej Encyklopedii Muzycznej PWM oraz autorem wielu haseł w tejże encyklopedii), The New Grove’s Dictionary of Music and Musicians oraz Die Musik in Geschichte und Gegenwart (w zespole doradczym części osobowej).

Za wybitne zasługi dla polskiej muzykologii i popularyzacji twórczości ludowej został uhonorowany ważnymi nagrodami, w tym Srebrnym Krzyżem Zasługi (1972), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979), Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (1989), Nagrodą im. Oskara Kolberga (2010).