Włoskie i angielskie madrygały

„Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce” głosiło główne hasło renesansowego humanizmu. Cechą charakterystyczną tej epoki było wzmożone zainteresowanie kulturą antyczną Greków i Rzymian, większe zainteresowanie człowiekiem, jego poglądami, dążeniami i poszukiwaniem sensu życia. Muzyka upowszechniła się wśród szerokich warstw społeczeństwa. Był to czas rozwoju wielogłosowości, szczególnie w muzyce chóralnej a cappella. Ideałem brzmienia stał się kilkugłosowy chór. Do najpopularniejszych form tej epoki należały lekkie madrygały, których tematem najczęściej była miłość i związane z nią cierpienia, a także wynikająca z niej radość, złość czy pragnienie zemsty. Różnorodnych tematów dostarczała również natura. Oprócz jej piękna dostrzegano przemijanie czasu, a wraz z nim – ludzkiego życia. Krótki, ale bujny rozkwit przeżyła muzyka renesansowa w angielskiej szkole madrygałowej, której utwory stanowiły często kopie włoskich wzorów.

Na koncercie 25 marca 2012 roku o godz. 18.00 w Oratorium Marianum usłyszymy angielskie i włoskie madrygały renesansowe w wykonaniu Chóru Filharmonii Wrocławskiej pod dyrekcją angielskiego dyrygenta specjalizującego się w repertuarze muzyki dawnej – Roberta Hollingwortha (na zdjęciu).

Program:
W. Byrd - This sweet and merry month of May, Though Amaryllis dance in green
J. Ward - Weep forth your tears
T. Tomkins - Was ever wretch tormented
T.Weelkes - As Vesta was from Latmos Hill, Noel, adieu thou court's delight
C. Monteverdi - Rimanti in pace, Ecco Silvio