2019-03-15

Sam gatunek aż do wieku XX nie należał do najpopularniejszych w muzyce polskiej i próżno doszukiwać się większych dokonań na tym polu w poprzednich stuleciach. Karol Szymanowski był pierwszym kompozytorem, który wniósł do kwartetu smyczkowego twórcze i oryginalne wartości. Za jego sprawą forma ta stała się też podatnym gruntem do twórczych poszukiwań dla innych wybitnych polskich kompozytorów.

II kwartet smyczkowy Szymanowskiego jest jedną z najbardziej „nowoczesnych” jego kompozycji. Przenikają się w nim elementy ekspresjonizmu, impresjonizmu, neoklasycyzmu i romantycznej uczuciowości. Indywidualne cechy stylu kompozytora znajdziemy m.in. w nawiązaniu do góralskiego folkloru. Twórca Harnasiów wykorzystał tu jedną z najbardziej znanych zbójnickich piosenek podhalańskich – Pociez, chłopcy, są też akordy stylizowane na grę zakopiańskich kapel ludowych.

Kwartet smyczkowy Witolda Lutosławskiego jest odbiciem okresu „burzy i naporu” w twórczości kompozytora. Wyróżnia go awangardowe, nieco agresywne brzmienie. Jego źródło leży jednak nie w ówczesnej modzie na muzyczne eksperymenty, lecz w potrzebie zastosowania własnych pomysłów. Kompozytor pozwala muzykom m.in. na pewną swobodę w wykonaniu swoich partii. Nowością jest również dwuczęściowa forma Kwartetu – z pierwszym ogniwem opartym na luźnych epizodach oraz drugim – utrzymującym słuchacza w napięciu aż do momentu głównej kulminacji.

Urszula Śliwińska

Dodatkowe informacje – na stronie https://filharmoniagorzowska.pl/pl/calendar/event/1212/2019-03-15/19:00