2007-03-04

Recital nadzwyczajny - Ivo Pogorelič

W niedzielę 4 marca 2007 roku o godzinie 19.30 w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej w Warszawie wystąpi legendarny pianista Ivo Pogorelič. Organizatorem nadzwyczajnego recitalu jest Narodowy Instytut Fryderyka Chopina.
Ivo Pogorelich wielokrotnie zapraszany konsekwentnie odmawiał przyjazdu do Polski. Uzasadniona zaraz po konkursie jego niechęć do występów w naszym kraju, po latach stała się niezrozumiała. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina dwukrotnie był bliski realizacji występu pianisty w Warszawie. Przed rokiem artysta kolejny raz odwołał występ . W niedzielę, 4 marca w Filharmonii Narodowej będziemy mieli okazję po 26 latach nieobecności usłyszeć Pogorelicha ponownie.
W programie koncertu znajdą się kompozycje Beethovena, Brahmsa, Scrabina i Rachmaninowa:
Ludwig van Beethoven Sonata op.111, Bagatela "für Elise" WoO59, Sonata op.78
Johannes Brahms Intermezzo op. 118 nr 2
Alexander Scriabin IV Sonata op. 30
Sergiusz Rachmaninow II Sonata op. 36 [druga wersja]
Bilety w cenie 150 PLN, 160 PLN, 180 PLN, 190 PLN, 200 PLN do nabycia w kasach Filharmonii Narodowej.

Co starsi z publiczności Konkursów Chopinowskich pamiętają zapewne wydarzenie sprzed 26 lat (1980): występ młodego Jugosłowianina, który zachwycił i porwał słuchaczy (i niektórych jurorów): oryginalnością talentu, indywidualnością artystyczną wysoko ponad przeciętną miarę, wybitnie odkrywczym podejściem do stylu Chopina. Jednak tak podany Chopin nie zyskał aprobaty ówczesnego Jury (pytanie: jak zostałby przyjęty dziś?) i Pogorelich podzielił los Wybitnych Odrzuconych - przed nim i po nim. Było w ówczesnej jego grze coś z pianistyki Horowitza i Rachmaninowa, i coś może z młodego Goulda: drapieżna dynamika, porywająca energia zespolona z absolutną perfekcją techniki; żywiołowość współgrająca z dyscypliną formy. Objawił się jako artysta trawiony twórczym niepokojem. Poszukujący, eksperymentujący, odkrywczy doskonale wyczuwał czym dla rasowego pianisty winien być ów „styl Chopinowski": zasobem nieprzebranych możliwości do zrealizowania, mnogością potencjalnych postaci dźwiękowych. Mierząc się z geniuszem Chopina zdawał sobie sprawę z jego zdumiewającej wielostronności. Odkrywał nam Chopina-romantyka w jego pokrewieństwie (nie zawsze oczywistym) z Beethovenem (dyscyplina struktury, dynamika formy), i zarazem Chopina wybiegającego wyobraźnią poza swój czas, w początki przyszłego stulecia, prekursora muzycznego ekspresjonizmu...
Dzisiejszy występ artysty - z górą ćwierć wieku po jego konkursowym debiucie w tej samej sali - mimo iż muzyki Chopina nie zawiera, to przecież ma ją w tle, w podtekście. Cztery wyraziste style fortepianowe - Beethovena, Brahmsa, Skriabina, Rachmaninowa - w różny sposób odnoszą się do pianistyczno-kompozytorskiego geniuszu Chopina.