2007-06-15

Po sukcesie opery Gioconda Amilcare Ponchiellego Opera Wrocławska realizuje nowy projekt na wolnym powietrzu - operę Napój miłosny Gaetano Donizettiego, w formie plenerowego megawidowiska dla wielotysięcznej widowni w ramach Letniego Festiwalu Operowego na Wodzie. Spektakl zostanie zrealizowany na Letniej Scenie Operowej zbudowanej na Pergoli przy Hali Ludowej we Wrocławiu. Jest to jedyna tego rodzaju produkcja w Polsce. Premiera widowiska odbędzie się 15 czerwca 2007 roku , a kolejne spektakle będzie można również obejrzeć w dniach 16-17 i 22-24 czerwca 2007 roku. Gwiazdą superwidowiska będzie włoski baryton - Roberto Accurso.
Planom spektaklu plenerowego idealnie odpowiada Pergola, która jest jednym z najbardziej malowniczych miejsc Wrocławia. Piękna, tajemnicza, porośnięta na całej długości winoroślą zapełnia się spacerowiczami w ciepłe letnie wieczory. Realizując projekt na Pergoli można wykorzystać urok tego miejsca w letni wieczór. Współgra to również koncepcją reżysera Michała Znanieckiego, który chce umiejscowić akcję Napoju miłosnego w wiosce rybackiej. Przestrzeń wodna przeznaczona będzie do dyspozycji chóru i solistów, którzy poruszać się będą po kładkach i tratwach połączonych pomostami. Ze scenerią idealnie komponują się zawierające ładunek dramatyczny, ale wpadające w ucho fragmenty muzyczne oraz znane arie.

NAPÓJ MIŁOSNY - koncepcja scenograficzna przykładowych scen

Wioska rybacka
Akcja opery rozpoczyna się w wiosce – we wrocławskiej inscenizacji będzie to wioska rybacka. Wieśniacy stojący po kostki w wodzie, sadzą ryż i roślinę papirusu. Dzięki zastosowaniu nowoczesnej techniki teatralnej, połączenie światła z efektownymi środkami multimedialnymi, wykorzystanie projekcji filmowych – sieci rybackie będą układać się w różnorodne struktury, tworząc przepiękną, magiczną atmosferę. Pośrodku stawu będzie znajdowała się muszla – żagiel, nawiązująca do tradycji klasycystycznych teatrów na wodzie. Muszla ta będzie półprzezroczysta. Często będzie zmieniała położenie i kolory, tworząc za każdym razem inne tło do kolejnych scen. Muszla będzie także wykorzystana jako ekran do projekcji filmowych.

Przybycie Dulcamary
Wraz z pojawieniem się Dulcamary – sprzedawcy snów – świat realistyczny zamienia się w niezwykle widowiskowy świat baśni. Wejście Dulcamary jest jednym z ważniejszych momentów opery – zarówno w sferze muzycznej jak i dramaturgicznej. Kompozytor zostawił dużą przestrzeń muzyczną dla realizatorów – Dulcamaro zazwyczaj przyjeżdżał konno, powozem, statkiem albo też samochodem. We wrocławskiej inscenizacji „Napoju miłosnego” Dulcamara przybędzie balonem, który przyleci nad Pergolę znad Hali Ludowej. Na koszu przypiętym do balonu wywieszone będą reklamy jego cudownych leków i eliksirów, zaś lecąc nad publicznością Dulcamara będzie wyrzucał ulotki (zgodnie z librettem opery). Ten sam zabieg zostanie zastosowany podczas reklamowania widowiska: przez kilka dni poprzedzających spektakl premierowy z kosza balonu unoszącego się nad Wrocławiem będą rozrzucane ulotki reklamujące spektakl.

Noc Świętojańska i ogień
We wrocławskiej realizacji „Napoju miłosnego” istotną rolę będzie odgrywał ogień. Zostanie on wykorzystany m.in. w scenie zaślubin Adiny, kiedy to wieśniaczki będą puszczały na wodzie wianki z kwiatów z zapalonymi świecami. Scena ta będzie nawiązaniem do Nocy Świętojańskiej i jej tradycji, które w naturalny sposób łączą się z librettem opery, a dodatkowo są bliskie publiczności – premiera wrocławskiej inscenizacji „Napoju miłosnego” odbędzie się 15 czerwca podczas trwania Karnawału Świętojańskiego. Zaślubiny Adiny kończą się sceną, kiedy całą taflę stawu otacza ognisty krąg, tworząc wielki ślubny wieniec.

Przyjęcie zaręczynowe
Wyjątkowo spektakularną i efektowną sceną będzie przyjęcie zaręczynowe Adiny, odbywające na wodzie i na brzegach stawu. Z tradycji folklorystycznej Bergamo (rodzinnego miasta Donizettiego) reżyser zaczerpnął postaci gigantów, które tańczą w pochodach ulicznych w czasie ważnych świąt miasta. W scenie zaręczyn pojawiają się olbrzymie kukły, które na brzegu wody wykonają dzikie tańce. Kolorowe lampiony rozświetlą sieci rybaków i wodę.

Tratwa samotności
„Una furtiva lacrime” – jedna z najpiękniejszych arii „Napoju miłosnego” – zabrzmi z małej tratwy znajdującej się na wodzie. Struktura spektaklu pozwala na odizolowanie postaci w ich najważniejszych ariach. Intymna atmosfera podkreśli smutek i nieszczęście Nemorino.

Koszary plutonu Belcore
Tymczasem oddział wojska, do którego zaciągnął się Nemorino, rozbija namioty nad brzegiem wody. We wrocławskiej realizacji jest odpowiednia przestrzeń do zbudowania koszar. W czasie przerwy publiczność może zwiedzić koszary, skosztować dań z wojskowej kuchni, degustować napoje.