2008-05-09

W dniach 9 i 10 maja 2008 roku w Operze Wrocławskiej odbędzie się premiera Raju utraconego Krzysztofa Pendereckiego. Spektakl reżyseruje jeden z najwybitniejszych polskich twórców, określany mianem wizjonera teatru – Waldemar Zawodziński. Termin premiery został wybrany nieprzypadkowo, w tym roku przypada 75-rocznica urodzin Maestro Krzysztofa Pendereckiego, kompozytora niezwykłego, cieszącego się uznaniem na całym świecie. Uważany za jednego z największych współczesnych twórców jest niekwestionowanym zjawiskiem w historii muzyki.
Raj utracony to druga opera Krzysztofa Pendereckiego. Skomponowana z okazji rocznicy 200-lecia Stanów Zjednoczonych swoją prapremierę miała na scenie Lyric Opera w Chicago w listopadzie 1978 roku. Penderecki określił utwór jako „sacra rappresentazione”, rodzaj scenicznego oratorium, nawiązującego do popularnego w okresie włoskiego odrodzenia gatunku muzycznego. Epicko-filozoficzne libretto (na podstawie poematu J. Miltona) napisał Christopher Fry, angielski dramatopisarz i poeta (1907-2005), czyniąc przestrzenią dramatu piekło, rajski ogród i ziemię, dokąd zostają wygnani Adam i Ewa. Zwięzła, wolna od retoryki, a zarazem pełna twórczej świadomości treść tworzy ramy dla zróżnicowanych rozwiązań muzycznych i inscenizacyjnych. Raj utracony jest bez wątpienia jednym z najwybitniejszych osiągnięć operowej twórczości drugiej połowy XX w.
Plakat towarzyszący premierze Raju utraconego zaprojektował Wojciech Siudmak, światowej sławy polski malarz, mieszkający od 40 lat w Paryżu, jeden z czołowych kontynuatorów idei wirtuozów światowego malarstwa. Artysta nazywa siebie hiperrealistą, tworzy w swych obrazach świat fascynujący nie tylko niezwykłą sprawnością środków wyrazu, lecz również bogactwem intelektualnym i wyobraźnią. Jest autorem oprawy plastycznej do "Kronik Diuny" Franka Herberta, prestiżowej, 10-tomowej serii, uznanej za absolutną doskonałość wydawniczą oraz nazywaną arcydziełem nie tylko literackim lecz również ilustratorskim. Warto zaznaczyć, że Siudmak pracuje obecnie nad monumentalnym projektem „Wieczna miłość”, będącym częścią „Światowego Projektu Pokoju” (Uniwersal Peace Project), który jest, wyrażonym poprzez sztukę, hołdem dla ofiar II wojny światowej i zarazem gestem pokoju z uniwersalnym przesłaniem skierowanym do całej ludzkości.