2009-11-21

Nadzwyczajny koncert występującego po raz pierwszy w Polsce Sigiswalda Kuijkena – wirtuoza violi da spalla odbędzie się 21 listopada 2009 roku o godzinie 18.00 w Ratuszu Staromiejskim w Gdańsku (ul. Korzenna 33/35). W programie - Suity solowe Jana Sebastiana Bacha.

Od wielu lat Sigiswald Kuijken (na zdjęciu) badał źródła pochodzące z końca XVII wieku i początku XVIII, mówiące o instrumencie, o którym z pewnością myślał J.S. Bach pisząc swoje suity, dzisiaj wykonywane najczęściej na współczesnej lub barokowej wiolonczeli. W lutym 2004 roku wizja artysty stała się faktem. Budowniczy skrzypiec Dmitry Badirov zbudował dla niego, wzorując się na dwóch zachowanych starych instrumentach, jak również dokumentacji dotyczącej instrumentu z Lipska, który uległ zniszczeniu podczas wojny, violoncello da spalla. Instrument doskonale odpowiada opisom z czasów Bacha. Ma pięć strun i wygląda jak bardzo mała wiolonczela. Jeśli próbuje się grać na niej trzymając między nogami, w sposób w jaki często gra się dziś na violoncello piccolo, dźwięk jest ograniczony i bardzo stłumiony. Brzmi jak o wiele za mała wiolonczela. Jeśli jednak gra się na niej da spalla (trzymając opartą na ramieniu) czyli w poprawny sposób, do jakiego została stworzona, dźwięk jest nieporównywalnie bogatszy i harmonijny. Instrument brzmi jak bardzo wielka altówka, ale w skali wiolonczeli! Od tego czasu Sigiswald Kuijken koncertuje i nagrywa utwory J. S. Bacha, A. Vivaldiego na instrumencie, który dzięki jego wnikliwości i upartemu dążeniu do prawdy historycznej został przywrócony muzycznemu światu. Dla artysty stało się oczywiste, że dopiero ten instrument sprawi, że suity wiolonczelowe J. S. Bacha rozkwitną znowu w prawdzie, dzięki temu powrotowi do źródeł.

Dnia 22 listopada 2009 roku o godzina 11.00 w Akademii Muzycznej im. St. Moniuszki w Gdańsku (ul. Łąkowa 1-2) Sigiswald Kuijken wygłosi wykład: Viola da spalla – dochodzenie do prawdy historycznej.

Sigiswald Kuijken urodził się w 1944 w okolicy Brukseli. Studiował grę na skrzypcach w konserwatoriach w Brukseli i Brugii m.in. pod kierunkiem Maurice’a Raskina. Samodzielnie zdobył obszerną wiedzę na temat siedemnasto i osiemnasto-wiecznych technik wykonawczych i zwyczajów interpretacji w zakresie gry na skrzypcach i wioli da gamba. W latach 1964 - 1972 roku był członkiem zespołu Alarius Ensemble (z Wielandem Kuijkenem, Robertem Kohnenem i Janine Rubinlicht). Zespół koncertował w wielu krajach europejskich oraz Stanach Zjednoczonych. Sigiswald Kuijken stopniowo angażował się w pojedyncze projekty w zakresie muzyki kameralnej z licznymi specjalistami zajmującymi się muzyką barokową. Współpracował z takimi artystami, jak: Wieland Kuijken, Bartold Kuijken, Robert Kohnen, Gustav Leonhardt, Frans Bruggen, Anner Bylsma i René Jacobs. W 1972 roku, przy wsparciu Deutsche Harmonia Mundi i Gustava Leonhardta, założył orkiestrę barokową „La Petite Bande”, która od tego czasu dała niezliczoną ilość koncertów w Europie, Australii, Ameryce Południowej, Chinach i Japonii oraz dokonała wielu nagrań dla różnych wytwórni płytowych (m.in. Deutsche Harmonia Mundi, Seon, Virgin, Accent, Denon czy Hyperion). W 1986 roku artysta założył String Quartet (z François Fernandezem, Marleen Thiers i Wielandem Kuijkenem), który specjalizuje się w wykonywaniu kwartetów i kwintetów (w tym przypadku partię pierwszych skrzypiec realizuje Ryo Terakado) okresu klasycznego. Nagrania kwartetów i kwintetów Haydna oraz Mozarta, w wykonaniu tych muzyków, wydała wytwórnia Denon. Za osiągnięcia życia artysta został nagrodzony prestiżową nagrodą rządu flamandzkiego „Life Achievement Award of the Flemish Government”.