2015-10-24

W sobotę 24 października 2015 roku o godz. 19.00 Balet Dworski Cracovia Danza zaprasza do Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pandereckiego w Lusławicach na premierę pierwszego polskiego baletu narodowego Wesele w Ojcowie Karola Kurpińskiego i Józefa Damsego. Muzykę do dzieła w choreografii Leszka Rembowskiego wykona Orkiestra Kameralna Akademii Muzycznej w Krakowie pod dyrekcją Macieja Tworka.

Krakowski zespół specjalizujący się w tańcu historycznym od lat dba o polską tradycję tańca, promując ją również za granicą. Po raz pierwszy jednak Cracovia Danza sięga po klasyczny repertuar baletowy. Ciekawym uzupełnieniem będą tradycyjne pieśni obrzędu weselnego w wykonaniu śpiewającej białym głosem Magdaleny Wieczorek-Duchewicz. Premierę poprzedzi spotkanie z choreografem Leszkiem Rembowskim z cyklu „Czas na taniec!”, poświęcone tematyce tańców polskich, które odbędzie się 20 października 2015 roku o godz. 20.00 w Klubie Aktora Loża w Krakowie.

Spektakl Wesele w Ojcowie został zrealizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu „Zamówienia choreograficzne 2015”. Kolejny pokaz planowany jest 9 listopada 2015 roku w Teatrze Ludowym w Krakowie.

Więcej informacji – na stronie: www.taniecpolska.pl

Taneczna opowieść o weselu w podkrakowskim Ojcowie stała się pretekstem do pokazania polskiej tradycji. Spektakl, który miał prapremierę w 1823 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie stał się manifestacją polskości. Autorem choreografii byli wówczas: Julia Mierzyńska, tancerka baletu warszawskiego, pierwsza wykonawczyni słynnego solo-mazura z dzieła Kurpińskiego i Damsego, oraz Maurice Pion. Spektakl okazał się scenicznym przebojem – w XIX wieku gościł na warszawskiej scenie ponad 400 razy.

Popularność Wesela w Ojcowie była tak wielka, że tańce z tego przedstawienia trafiły na salony i sale balowe, a wiele wskazuje na to, że „(…) spektakl ten stał się wzorem dla praktykowanej podówczas kuligowo-zapustowej maskarady tzw. wesela krakowskiego, która stała się ulubioną rozrywką dworkowej szlachty i niewątpliwie przyczyniła się do rozpowszechnienia krakowiaka na terenie niemal wszystkich ziem dawnej Rzeczypospolitej” – notuje w pracy naukowej o tańcu polskim dr Tomasz Nowak, muzykolog z Uniwersytetu Warszawskiego. Zabawę tę opisał również w swoich pracach Oskar Kolberg.

W 1851 roku zespół Teatru Narodowego pokazał Wesele w Ojcowie w Sankt Petersburgu wzbudzając tam ogromny zachwyt rosyjskiej krytyki i publiczności. Polskie tańce narodowe podbiły Rosję swoją żywiołowością. Nie małą zasługę miał w tym zapewne temperament warszawskich tancerzy. W 1911 roku balet został wznowiony i utrzymywał się w repertuarze Teatru Wielkiego w Warszawie w różnych opracowaniach niemal do 1939 roku. Ponadto w latach międzywojennych można go było zobaczyć jeszcze m.in. w Poznaniu, Katowicach, a także zagranicą, m.in w Nowym Jorku, Petersburgu czy na Lazurowym Wybrzeżu. Zdarzało się, że balet był rozszerzany o inne kompozycje. Po wojnie polskie teatry sięgały po ten tytuł kilkakrotnie, zaś po 1989 roku spektakl ten wystawił tylko zespół Mazowsze. Odbyło się też kilka prezentacji muzyki z baletu w wersjach koncertowych. Ostatnie z nich miało miejsce w 2011 roku w Filharmonii Narodowej. Teraz Wesele w Ojcowie, dzieło taneczno-muzyczne powraca w pełnej okazałości za sprawą Baletu Dworskiego Cracovia Danza.