2015-12-19

19 i 20 grudnia 2015 roku o godz. 19.00 na scenie Opery Wrocławskiej odbędą się premierowe przedstawienia Madame Butterfly Giacomo Pucciniego pod kierownictwem muzycznym Ewy Michnik.

Opera Pucciniego, wystawiana z niesłabnącym powodzeniem na największych scenach operowych świata, miała swoją prapremierę w Mediolanie na deskach Teatro alla Scala w 1904 roku. Po wojnie Opera Wrocławska wystawiła spektakl w roku 1946 (premiera odbyła się pod kierownictwem muzycznym Stefana Syryłło, pieczę nad reżyserią objął Stanisław Drabik, a nad scenografią Witold Fedorski wraz z Jerzym Feldmanem), a następnie w 1949, 1952 oraz 1993 roku. Po latach nieobecności na wrocławskiej scenie powraca w nowej odsłonie, pod kierownictwem muzycznym Ewy Michnik, ze scenografią i kostiumami Williama Orlandiego i w reżyserii słynnego Giancarlo del Monaco, jednego z najważniejszych i najbardziej rozchwytywanych reżyserów swego pokolenia.

Syn słynnego tenora Mario del Monaco, reżyserował spektakle na deskach najlepszych teatrów muzycznych, między innymi w Barcelonie, Berlinie, Bolonii, Buenos Aires, Hamburgu, Los Angeles, Madrycie, Monachium, Mediolanie, Montpellier, Neapolu, Nowym Yorku, Paryżu, Pekinie, Rzymie, Stuttgarcie, Tel Awiwie, Wenecji, Waszyngtonie, Wiedniu i Zurychu. Był dyrektorem generalnym oper w Bonn oraz Nicei, dyrektorem generalnym Festiwalu Macerata, pełnił też funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Tenerife Opera. Podczas wrocławskich spektakli publiczość będzie mogła podziwiać między innymi wybitnego tenora Jamesa Valentiego, znanego z artystycznej elegancji, doskonałej prezencji scenicznej oraz przede wszystkim z głosu z ciepłym włoskim brzmieniem, oraz Ermonelę Jaho, która od momentu artystycznego debiutu cieszy się reputacją wielkiej scenicznej osobowości, potrafiącej swoja muzykalnością i magnetyzmem „dotknąć" duszy każdego słuchacza.

Temat uwiedzenia i porzucenia jest obecny w operze nie od dziś. Madame Butterfly wpisuje się świetnie w tę tradycję. Ukazuje obraz Japonii widzianej oczami wyobraźni włoskiego kompozytora. Poprzez historię miłości gejszy Cio-Cio-San do porucznika Pinkertona mamy możliwość zobaczyć różnice w postrzeganiu takich wartości jak miłość i lojalność przez ludzi wywodzących się z odmiennych kultur. Kontrast pomiędzy Zachodem a Orientem znajduje swoje odzwierciedlenie również w pięknej i nastrojowej muzyce Pucciniego. Od samego początku opery zdaje się ona zwiastować tragiczny los tytułowej bohaterki, jak gdyby Cio-Cio-San przeczuwała w głębi swoje przeznaczenie. Spotkanie z Pinkertonem to piękny, lecz nierealny sen, z którego gejsza nie chce, ale będzie musiała się obudzić.