2016-06-10

W piątek 10 czerwca 2016 roku o godz. 19.00 w sali koncertowej Filharmonii Świętokrzyskiej odbędzie się koncert z cyklu „Barwy romantyzmu”. Orkiestrą Symfoniczną FŚ zadyryguje Łukasz Olechnowicz, natomiast jako solista wystąpi uznany pianista Adam Wodnicki.

Repertuar koncertu mieści się w epoce romantyzmu, stąd tytuł, ale podtytułem mógłby być równie dobrze – Fryderyk Chopin i jego przyjaciele, ponieważ wszyscy kompozytorzy, których utwory zaprezentowane zostaną podczas piątkowego wieczoru, należeli do kręgu najbliższych osób, drogich sercu Chopina.

Koncert rozpocznie napisana w 1808 roku uwertura do opery Andromeda Józefa Elsnera – nauczyciela Fryderyka Chopina i przyjaciela rodziny, znakomitego pedagoga, który nieomylnie rozpoznał geniusz muzyczny swojego podopiecznego. Chopin jeszcze długo po ukończeniu studiów darzył Elsnera ogromnym szacunkiem i przywiązaniem.

Ferenc LIszt do końca życia przyjaźnił się z Chopinem – razem często muzykowali w salonach, występowali na koncertach, zaś po śmierci przyjaciela Liszt wykonywał i transkrybował jego dzieła. W 1853 roku prapremierę miała jego Fantazja węgierska, utwór dedykowany jednemu z najwybitniejszych dyrygentów XIX wieku – Hansowi von Büllowi – uczniowi i przyszłemu zięciowi.

I kolejny druh Chopina – Felix Mendelssohn – poznany, podobnie jak Liszt, w Paryżu. V Symfonię zwaną Reformacyjną skomponował z okazji 300. rocznicy Konfesji Augsburskiej, ponieważ jednak miał wielkie kłopoty z jej upublicznieniem (za życia Mendelssohna odbyło się tylko jedno wykonanie), zniechęcił się do tego dzieła i nie pozwolił ani na jego ogłoszenie drukiem, ani na wykonanie. Symfonia została upubliczniona dopiero po śmierci kompozytora w roku 1868 i odtąd znajduje się w repertuarze orkiestr symfonicznych na całym świecie.

Natomiast utwór, a właściwie utwory które zaplanowane zostały na koncert naszego najwybitniejszego kompozytora, „poety fortepianu”, jak niekiedy nazywano Chopina, to Andante spianato (1834-35) oraz Wielki Polonez (1830-31). Oba dzieła stanowią integralną całość, choć ich twórca często wykonywał samo Andante. Nokturnowo-kołysankowy wstęp, czyli Andante spianato, jest doskonałym wprowadzeniem do Wielkiego Poloneza – popisu brawury, błyskotliwości i blasku partii fortepianu.