Przejdź do głównej treści

Bogusławska (Grzywacz) Marta Joanna

  • Osoby Tagi: wykonawca
rytmiczka, śpiewaczka, pianistka; ur. 3 sierpnia 1983, Warszawa. W 2009 ukończyła Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina (specjalność "rytmika"). Od 2015 roku pełni funkcję asystentki w Alma Mater, na Wydziale Edukacji Muzycznej, Chóralistyki i Rytmiki. Wykłada teorię muzyki w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia nr 2 im. F. Chopina w Warszawie. W ramach współpracy z Fundacją "Muzyka jest dla wszystkich" brała udział w wielu koncertach dla dzieci. Wspiera rozwój muzyczny swoich uczniów korzystając z bogactwa środków metody Emila Jaques-Dalcroze’a. Jest członkiem Hashtag Ensemble, w...

Brodowski Leszek

  • Osoby Tagi: wykonawca
altowiolista; ur. 3 czerwca 1953, Warszawa. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie altówki prof. Stefana Kamasy. Studiował ponadto w Rzymie, Asyżu, Orvieto jako stypendysta rządu Włoch. Grał w Polskiej Orkiestrze Kameralnej i Orkiestrze Jana Staniendy Wratislavia. Występował w Filharmonii Narodowej, Teatrze Wielkim, Polskiej Filharmonii Kameralnej, Warszawskiej Operze Kameralnej, Tatro di San Carlo (Neapol), Cape Town Nico Ctr i in., a także w słynnych salach USA (m.in. Carnegie Hall), Kanady, Japonii, Australii, RPA, Tajlandii, Indii i niemal...

Bilińska-Słomkowska Aleksandra

  • Kompozycje:

    P®uder-ja for electronic media and dancers (2003)

    Scontri, study for tape and dancers (2006)

    Light for tape and dancer (2006)

    Homo Querens for electronic media, video and dancers (2006)

    Związki frazeolog_uliczne, radio play in motion for electronic media and performers (2007)

    Piano Preludes hommage à... (2007)

     String of Light, performance for female voice, piano, flute, cello, female dancer and electronic media (2008)

    Voices for tape and dancers (2009)

    Mów-ment for electronic media and dancers (2010)

    Contrasts for voice, electronic media and dancers (2011)

    Few_Few for electronic media and dancers (2012)

    Für Otto_Performer (2013)

    Pink Noise for electronic media and dancers (2013)

    Age quod agis [version I], electronic music (2014)

    Puppet®-ja for electronic media and dancers (2015)

    FunAB®-ja for piano, electronic media and performers (2015)

    Music for the film Woman at the cemetery, dir. Łukasz Łasica (2016)

    Deep Dancing albo Andron®-ja for electronic media and dancer (2016-2017)

    Passage of Time, electronic music (2017)

    Age quod agis [version II], electronic music (2017)

    To Pauline, electronic music (2017)

    Alphaville, electronic music (2018)

    Love letters never sent, electronic music (2018)

    The Bell Jar, electronic music (2018)

    Qui est for bass-baritone solo and electronics (2019)

    Schaefferiana_Contour I for piano, flute and electronics (2019)

    Spells for female voice solo, electronics and dancers (2019)

    #123start for electronic media and dancers (2020)

    #2020 for electronic media (2020)

    Mysie trele z kotem w tle for two voices, piano and pretend piano (2021)

    #2020…Study for electronic media (2021)

    Landscape [version I] for video and electronic media (2021)

    Landscape [version II] for electronic media and dancers (2021)

    Rain for video and electronic media (2021)

    Music for the film Sensitivity, concept, dir. Ola Rajska (2021)

    #2020…Covid 1984 for NicholasI. for male voice and electronics (2022)

    #2020…Soledad for Alessandra R. for flute and electronic media (2023)

    #2020 ...Scream for AleksandraP. for oboe and electronic media (2023)

    and then…Subekumena, Hommage a Barbara Buczek for baritone saxophone and electronic media (2024)

    Co schody słyszały, electronic miniature (2024)

Bilińska-Słomkowska Aleksandra

  • Kompozycje:

    P®uder-ja na media elektroniczne i tancerzy (2003)

    Scontri, etiuda na taśmę i tancerzy (2006)

    Światło na taśmę i tancerza (2006)

    Homo Querens na media elektroniczne, warstwę wideo i tancerzy (2006)

    Związki frazeolog_uliczne, czyli słuchowisko radiowe w ruchu na media elektroniczne i performerów (2007)

    Preludia fortepianowe hommage a… (2007)

    Struna światła, spektakl performatywny na głos żeński, fortepian, flet, wiolonczelę, tancerkę i media elektroniczne (2008)

    Głosy na taśmę i tancerzy (2009)

    Mów-ment na media elektroniczne i tancerzy (2010)

    Kontrasty na głos, media elektroniczne i tancerzy (2011)

    Few_Few na media elektroniczne i tancerzy (2012)

    Für Otto_Performer (2013)

    Pink Noise na media elektroniczne i tancerzy (2013)

    Age quod agis [wersja I], muzyka elektroniczna (2014)

    Puppet®-ja na media elektroniczne i tancerzy (2015)

    FunAB®-ja na fortepian, media elektroniczne i performerów (2015)

    Muzyka do filmu Woman at the cemetery, reż. Łukasz Łasica (2016)

    Deep Dancing albo Andron®-ja na media elektroniczne i tancerza (2016-2017)

    Passage of Time, muzyka elektroniczna (2017)

    Age quod agis [wersja II], muzyka elektroniczna (2017)

    To Pauline, muzyka elektroniczna (2017)

    Alphaville, muzyka elektroniczna (2018)

    Love letters never sent, muzyka elektroniczna (2018)

    The Bell Jar, muzyka elektroniczna (2018)

    Qui est na bas-baryton solo i elektronikę (2019)

    Schaefferiana_Contour I na fortepian, flet i elektronikę (2019)

    Zaklęcia na głos żeński solo, elektronikę i tancerzy (2019)

    #123start na media elektroniczne i tancerzy (2020)

    #2020 na media elektroniczne (2020)

    Mysie trele z kotem w tle na dwa głosy, fortepian i niby fortepian, (2021)

    #2020…Study na media elektroniczne (2021)

    Pejzaż [wersja I] na warstwę wideo i media elektroniczne (2021)

    Pejzaż [wersja II] na media elektroniczne i tancerzy (2021)

    Deszcz na warstwę wideo i media elektroniczne (2021)

    Muzyka do filmu Czułość, koncepcja, reż. Ola Rajska (2021)

    #2020…Covid 1984 for NicholasI. na głos męski i elektronikę (2022)

    #2020…Soledad for Alessandra R. na flet i media elektroniczne (2023)

    #2020 …Scream for AleksandraP. na obój i media elektroniczne (2023)

    and then…Subekumena, Hommage a Barbara Buczek na saksofon barytonowy i media elektroniczne (2024)

    Co schody słyszały, miniatura elektroniczna (2024)

  • Publikacje:

    Artykuły

    Internet jako środowisko autorytatywne i opiniotwórcze dla młodzieży oraz wyzwanie dla współczesnej edukacji muzycznej, w: "Kto chce zapalać innych sam musi płonąć". O relacji mistrz - uczeń. Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi dr. hab. Leonowi Markiewiczowi w osiemdziesiąte piąte urodziny, Akademia Muzyczna w Katowicach, Katowice 2014 

kompozytorka, teoretyk muzyki, etnomuzykolog. W 1998 roku ukończyła katowicką Akademię Muzyczną (Wydział Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki). Jest ponadto absolwentką Podyplomowych Studiów Etnomuzykologicznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 2019 roku nadano jej stopien naukowy doktora sztuki na podstawie rozprawy Twórczość instrumentalna kompozytorek polskich XX i XXI wieku i jej kontekst kulturowy. Wybrane przykłady z lat 1945-2005 (Katowice 2018). Od 2003 roku wykłada na Akademii Muzycznej w Katowicach improwizację fortepianową i analizę dzieła muzycznego. Od 2012 roku jako pedagog...

Budziňáková-Palus Alena

  • Osoby Tagi: wykonawca
akordeonistka; ur. 31 marca 1987, Košice (Słowacja). Ukończyła klasy akordeonu Konserwatorium w Koszycach (2006-09) i Akademii Muzycznej w Krakowie (2009-2012). Studiowała również w Wien Privatuniversität (2012-14) oraz Hochschule für Musik Detmold (2015-17), gdzie uzyskała z wyróżnieniem dyplom Konzertexamen w klasie prof. Grzegorza Stopy. W 2023 roku nadano jej stopień doktora sztuki na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Od 2009 roku mieszka i pracuje w Polsce. Jest laureatką I nagrody w Puli (Chorwacja, 2012), w Popradzie (Słowacja, 2010) oraz w Dunajskiej Stredzie...

Brzezińska-Frydrychowicz Barbara Anna

  • Osoby Tagi: muzykolog
muzykolog; ur. 6 października 1934, Białowieża; zm. 10 lutego 2025, Wrocław. Była córką Józefa Brzezińskiego i Janiny z Klepackich. Po ukończeniu ogólnokształcącej szkoły średniej rozpoczęła w 1955 roku studia w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończyła je w 1963 roku, uzyskując stopień magistra muzykologii na podstawie egzaminu i wykonanej pod kierunkiem prof. dr. Józefa Chomińskiego pracy Faktura i forma w preludiach Chopina. Jeszcze podczas studiów podjęła w latach 1958-1960 pracę w Towarzystwie im. F. Chopina, gdzie zajmowała się kompletowaniem fotograficznej...

Bacewicz Grażyna

  • Twórczość: Grażyna Bacewicz was one of the very few Polish women-composers. In the world’s music, the number of women among composers was small in all periods: well-known examples include the medieval Benedictine Hildegard von Bingen, and the Baroque artist Francesca Caccini, daughter of the better known author of the earliest operas - Giulio Caccini. Francesca dedicated her opera La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina to the Polish prince, the future king Ladislaus IV Vasa, which is an important Polish accent in her work. In the early 19th century, the famous Polish pianist and composer Maria Szymanowska wrote a large number of piano works. In the 20th century, Germaine Tailleferre formed “Les Six” with several other French composers, most of whom became better known than herself. Another Frenchwoman was Nadia Boulanger, who is now mostly remembered as an eminent composition teacher. One of her students was Grażyna Bacewicz, who owed to Boulanger her excellent technique, later applied in her numerous and varied works, mostly neo-Classical in style. As a well-educated concert violinist, Bacewicz dedicated herself largely to music for violin and other string instruments. She wrote 7 violin concertos, 2 cello concertos and one for the viola; 7 string quartets, 5 sonatas for violin and piano and 2 for solo violin. Many of these compositions, as well as other chamber and symphonic works, are still successfully performed in concert halls together with “masculine” pieces. see also:Grażyna Bacewicz's website
  • Kompozycje: Four Preludes for piano (1924) Snfoniette for string orchestra (1929) Suite for string ensemble (1931) De profundis clamavi ad Te, Domine for solo voices, choir and orchestra (1932) Quintet for wind instruments (1932) Stained-Glass Window na skrzypce i fortepian (1932) Convoi de Joie - symphonic poem for orchestra (1933) Children’s Suite for piano (1933) Partita for violin and piano (1934) Scherzo for piano (1934) Theme with Variations for violin and piano (1934) Trio for oboe, violin and cello (1935) Sinfonietta for small symphony orchestra (1935) Three Grotesques for piano (1935) Violin Concerto No. 1 (1937) String Quartet No. 1 (1938) Three Preludes for piano (1941) Sonata for solo violin No. 1 (1941) Symphony No. 1 (1942-45) String Quartet No. 2 (1943) Suite for two violins (1943) Overture for symphony orchestra (1943) Concertino for violin and piano (1945) Violin Concerto No. 2 (1945) Sonata for violin and piano No. 1 (Sonata da camera) (1945) Easy Duets On Folk Themes for two violins (1945) Under a Thatched Roof - a suite for small orchestral ensemble (1945) Sonata for violin and piano No. 2 (1946) Symphony for string orchestra (1946) From Old Music - a suite for small orchestral ensemble (1946) Capriccio for violin and piano (1946) Easy Pieces for violin and piano. Book One (1946) Sonata for violin and piano No. 3 (1947) String Quartet No. 3 (1947) Introduction and Caprice for symphony orchestra (1947) Concerto for String Orchestra (1948) Trio for oboe, clarinet and bassoon (1948) Violin Concerto No. 3 (1948) Easy Pieces for clarinet and piano (1948) Piano Concerto (1949) Sonata for piano No. 1 (1949) Polish Rhapsody for violin and orchestra (1949) Quartet for four violins (1949) Sonata for violin and piano No. 4 (1949) Polish Caprice for solo violin (1949) Easy Pieces for violin and piano. Book Two (1949) Oberek for violin and piano (1949) String Quartet No. 4 (1950-51) Symphony No. 2 (1951) Violin Concerto No. 4 (1951) Cello Concerto No. 1 (1951) Sonata for violin and piano No. 5 (1951) Oberek No. 2 for violin and piano (1951) Piano Quintet No. 1 (1952) Symphony No. 3 (1952) Capriccio |No. 2 for solo violin (1952) Symphony No. 4 (1953) Sonata for piano No. 2 (1953) Peasant King - a ballet for orchestra (1953) Violin Concerto No. 5 (1954) Polish Overture for orchestra (1954) Humoresque for violin and piano (1954) Partita for violin and piano (1955) Sonatina for piano (1955) Sonatina for oboe and piano (1955) String Quartet No. 5 (1955) Partita for orchestra (1955) Little Triptych for piano (1956) Ten Concert Studies for piano (1956-57) Violin Concerto No. 6 (1957) Symphonic Variations for orchestra (1957) Sonata for solo violin No. 2 (1958) Music for Strings, Trumpet and Percussion (1958) The Adventure of King Arthur - a comic opera for the radio (1959) String Quartet No. 6 (1960) Pensieri notturni for chamber orchestra (1961) Concerto for Large Symphony Orchestra (1962) Cello Concerto No. 2 (1963) Quartet for four cellos (1964) Acropolis - a cantata for mixed choir and orchestra after the drama by Stanisław Wyspiański (1964) Esik in Ostend - a comic ballet in one act (1964) Violin Concerto No. 7 (1964-65) Divertimento for string orchestra (1965) Musica sinfonica in tre movimenti (1965) String Quartet No. 7 (1965) Trio for oboe, harp and percussion (1965) Piano Quintet No. 2 (1965) Incrustations for horn and chamber ensemble (1965) Concerto for Two Pianos and Orchestra (1966) Contradizione for chamber orchestra (1966) Esquisse for organ (1966) In una parte for symphony orchestra (1967) Concerto for viola and orchestra (1967-68) Four Caprices for solo violin (1968) Desire - a ballet in 2 acts (1968-69)
  • Literatura: Kisielewski Stefan, Grażyna Bacewicz i jej czasy [Grażyna Bacewicz and Her Time], PWM, Kraków 1963 Maciejewski Bogusław M., Twelve Polish Composers, Allegro Press, London 1976 Stawowy Ludomira, Bacewicz Grażyna, In: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej) [PWM Music Encyclopaedia, Biographical Section ed. by Elżbieta Dziębowska], vol. “ab”, PWM, Kraków 1986 Bacewicz Wanda (opr.), Calendarium życia i twórczości Grażyny Bacewicz [Grażyna Bacewicz’s life and work in dates], Częstochowa 1987 Szoka Marta (red.), Rodzeństwo Bacewiczów. Materiały z międzynarodowej sesji naukowej [The Bacewicz Family - Proceedings of an international research conference] - Łódź, April 1995,, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 1996 Gąsiorowska Małgorzata (red.), O Grażynie Bacewicz materiały z konferencji muzykologicznej [On Grażyna Bacewicz - Proceedings of a musicological conference], Brevis, Poznań 1998 Walaciński Adam, Bacewicz Grażyna, In: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej) [PWM Music Encyclopaedia, Biographical Section ed. by Elżbieta Dziębowska], vol. “ab – Supplement”, PWM, Kraków 1998 Gąsiorowska Małgorzata, Bacewicz, PWM, Kraków 1999 Wittig Steffen, Bacewicz Grażyna, In: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 1, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999 Thomas Adrian, Bacewicz Grażyna, In: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 2, Macmillan Publishers Limited, London 2001
  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
composer and violinist; b. 5th February 1909 in Łódź, d. 17th January 1969 in Warsaw. Initially she was taught the piano and the violin by her father – Vincas Bacevičius (Wincenty Bacewicz). From 1919 she continued her music education with Helena Kijeńska-Dobkiewicz at Łódź Music Conservatory, where she studied violin, piano and music theory. In 1923 she moved with the whole family to Warsaw, where from 1924 she attended Warsaw Conservatory, studying composition with Kazimierz Sikorski, violin with Józef Jarzębski, and piano with Józef Turczyński. Simultaneously she took up philosophy at...

Bańka Piotr

  • Kompozycje:



    Ekstaza do świętego z feretronu na orkiestrę, chór, solistę, instrumenty elektroniczne i dźwięki generowane w pamięci komputera (2015)

    Unia Narodów, spektakl multimedialny (2019)

    Muzyka do spektakli:
    St. Joseph w reż. Jacka Dudzica (1995)
    Show us the father w reż. Jacka Dudzica (1995)
    Egzekutor w reż. Marka Rębacza (1999)
    Living forever w reż. Jacka Dudzica (2000)
    Słowa nadziei w reż. Grzegorza Misiewicza (2002)
    Alicja w krainie czarów w reż. Jacka Dudzica (2005)
    Wieruszka w reż. Marka Rębacza (2006)
    Jak Kudłatek święta zmieniał w reż. Marka Rębacza (2012)

    Muzyka do słuchowisk:
    Rozpraszanie mroku w reż. Danuty Bieniaszkiewicz (1994)
    Mechanizm w reż. Sylwestra Woronieckiego (1998)
    Brzydkie kaczątko (2003)
    Muzyka do słuchowiska Cesarz i słowik (2003)
    Królewna na ziarnku grochu (2003)
    Opowieść wigilijna (2003)
    Szaty cesarza (2003)
    Królowa śniegu (2004)
    Latający kufer (2004)
    Ołowiany żołnierzyk (2004)
    Świniopas (2004)
    Calineczka (2005)
    Kot w butach (2005)
    Mała syrenka (2005)
    Tuż pod moim nosem (2012)

    Muzyka do filmów:
    Zakopane, DDS Goethe Institute (1994)
    Burg 1993, DDS Goethe Institute (1994)
    Jesus, Millennium Films International (2006)
    Open wide the doors..., Millennium Films International (2006)
    Today & Tomorrow w reż. Marcina Stawarza (2008)
    Moja Polska – ostatnia opowieść Ryszarda Kaczorowskiego w reż. Grzegorza Gajewskiego (2012)

    Chłopcy z lasu w reż. Wiesława Palucha (2016)

    Wena w reż. Bartłomieja Nowakowskiego (2019)

    Basia sama w domu w reż. Marka Rębacza 

    (2021)

    Symfonia Nauki, widowisko multimedialne (2021)

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor, producent muzyczny, gitarzysta basowy; ur. 29 listopada 1972, Łódź. Grał w zespole Tipsy Train na gitarze basowej. Jest dyrektorem artystycznym Sequensonic (w przeszłości Sky Media Polska), której realizacje dźwiękowe (aranżacje, udźwiękowienie, produkcja i reżyseria nagrań) są słyszalne w wielu polskich filmach, spotach reklamowych, programach radiowych i telewizyjnych. Współpracuje z czołówką polskich gwiazd, ze stacjami telewizyjnymi i radiowymi. Specjalizuje się w miksowaniu dźwięku dookólnego w systemie Dolby Surround i Digital Theatre Systems, będąc autorem jednej z...

Bloch Augustyn

  • Twórczość:

    Na charakter twórczości i formy artystycznej działalności Blocha w dużej mierze wpłynęły doświadczenia domu rodzinnego. Ojciec kompozytora- Julian był organistą kościoła Farnego w Grudziądzu, prowadził tam chór parafialny, tworzył również muzykę na potrzeby tego zespołu. Już jako dziecko miał więc Bloch możliwość obcowania z muzyką organową, improwizowaną, chóralną.

    "Wcześnie znalazłem się w samym środku muzykowania. Ojciec zabierał mnie codziennie pod rękę, a na spotkaniach chóru pozwalał mi śpiewać sopranem”- wspominał.

    Trudny okres okupacji spędził Bloch w Grudziądzu, ale tuż po wojnie w roku 1945, po krótkim pobycie we wsi Lipinki, wyjechał do Gdańska, gdzie uzupełniał wykształcenie ogólne i muzyczne.

    "Gdy patrzę z perspektywy lat myślę, że Gdańsk był dla mnie najcudowniejszy. Wszyscy byli życzliwi. Często wracam do Gdańska , bo lubię chodzić po tych zaułkach”.

    Po przenosinach do Warszawy w 1950 zasłynął jako organista-improwizator grając m.in. w kościele pallotynów. W okresie studiów domeną jego twórczości była muzyka organowa. W roku 1954 rozpoczął wieloletnią (trwającą do 1977) współpracę z Polskim Radiem, jako autor muzyki do słuchowisk i przedstawień Teatru Polskiego Radia.

    "Praca w radiu była niezwykle nerwowa. Ciągle trzeba było pisać na wczoraj, ale bardzo ją lubiłem”.

    W latach 1977-1999 odbył szereg ważnych zagranicznych podróży koncertowych, podczas których dyrygował swoimi dziełami, prowadził wykłady i spotkania ze studentami.

    Bogatą i różnorodną twórczość Blocha charakteryzuje fazowość rozwoju. W swoich wczesnych dziełach (Wariacje na fortepian 1953, Fantazja 1953, Sonata 1954, Concertino 1958) niezależnie od swobodnie stosowanej chromatyki Bloch pozostawał pod wpływem neoklasycyzmu, a w jego utworach organowych pobrzmiewają echa improwizatorskich zdolności kompozytora. Pierwszym zwiastunem poszukiwań w sferze warsztatowej była VII wariacja z cyklu Wariacji na fortepian, w której pojawiają się elementy dodekafonii. Kontynuacja tych zabiegów po roku 1959 stała się istotnym elementem techniki kompozytorskiej. Można je zaobserwować lokalnie w Espressioni (1959), Medytacjach (1961). Najbardziej jednoznacznie jednak dodekafonia eksponowana jest w balecie Oczekiwanie (1963), gdzie seria porządkuje w znacznej mierze układy horyzontalne i wertykalne utworu. Charakterystycznym zabiegiem jest u Blocha traktowanie materiału serii na wzór tradycyjnego motywu melodycznego, lub tematu (Oczekiwanie 1963). W nurcie silnie awangardowym sytuuje się także napisane dla Haliny Łukomskiej Salmo gioioso (1970), gdzie spotykają się elementy dodekafonii, aleatoryzmu i poszukiwań sonorystycznych zarówno w partii wokalnej, jak i towarzyszącego jej zespołu instrumentów.

    Po okresie ekscytacji technikami awangardy Bloch konsekwentnie segregował i selekcjonował środki techniczne w udany sposób łącząc je z elementami tradycji muzycznej (obecność linii melodycznej, tradycyjna logika etapów rozwoju formy, fazowe kształtowanie środków ekspresji). Zdobycze te również charakteryzują kolejną fazę twórczości inicjowaną przez Warstwy czasu (1978), w której do głosu dochodzi tematyka religijna, mistyczna i silnie kontemplacyjna emocjonalność (Anenaiki 1979, Oratorium 1982, Bleibe bei uns, Herr 1986). Jest to wyraźny zwrot w sferze twórczych idei przy dalszej eksploatacji wcześniejszych zdobyczy warsztatowych. Ostatecznie kompozytor sięga do dzieł monumentalnych, które potęgują wyrazowo przesłanie ideowe (Denn Dein Licht kommt 1987; Du sollst nicht töten 1991; Hac festa die 1996; Oratorium Gedanense 1997).

    W centrum twórczości Blocha pozostaje jej silna ekspresyjność wyrastająca wprost z kategorii sonorystycznych. Zabiegi o charakterze brzmieniowym, jak narastanie, kumulowanie, nawarstwianie i oddynamizowanie struktur dźwiękowych są znakiem rozpoznawczym twórczości kompozytora. W sposobie zagospodarowywania przestrzeni dźwiękowej pobrzmiewają tu także echa myślenia organowego (jak technika registracji). Kompozytor wykorzystuje całą gamę środków nasycania ekspresji, na które obok wysublimowanej dynamiki składają się środki harmoniczne (wielowarstwowe brzmienia mono lub polistrukturalne), fakturalne (zagęszczanie, rozrzedzanie płaszczyzn brzmieniowych) i obsadowe. Te zabiegi obserwujemy zarówno w dziełach wokalno-instrumentalnych i scenicznych o wyraźnym zakorzenieniu treściowym (Espressioni 1959, Oczekiwanie 1963, Ajelet, córka Jeftego 1967, Wordsworth’s Songs 1976, Nie zabijaj! 1991), jak i autonomicznych (Dialoghi 1964, Warstwy czasu 1978, Oratorium 1982), niezależnie od fazy twórczości. W obszarze eksperymentów sonorystycznych sytuuje się także Clarinetto divertente (1976) - swoiste studium możliwości artykulacyjno-brzmieniowych klarnetu.

    Jednym z najciekawszych eksperymentów brzmieniowych Blocha są  Anenaiki (1979) - utwór napisany na 16-głosowy mieszany chór a cappella, dedykowany Janowi Pawłowi II. W książce programowej WJ kompozytor tak pisał o źródłach inspiracji utworu: "Anenaiki to w zasadzie słowiańskie określenie starego melizmatycznego śpiewu greckiego. W licznych tekstach śpiewów liturgicznych, używanych w Bizancjum, a następnie w Rosji w XI i XII wieku (później również w wieku XVI i XVII), wstawiano bizantyjskie intonacyjne formuły modalne oparte na takich sylabach, jak "ananeanes”, "neanes”, "nana”, "hagia”, "aneanes”, "neeanes”, "aanes”, "nagie”. Badania muzykologiczne wykazały istnienie zbliżonej maniery w starohebrajskim śpiewie synagogalnym, w religijnych śpiewach Manichejczyków (III i IV wiek) oraz w śpiewie tunezyjskich Beduinów” (Książka programowa WJ 1979). Osią dzieła jest nieklasyczny tekst, w który gdzieniegdzie wplecione zostały pojedyncze słowa starocerkiewnej liturgii słowiańskiej (warażajete, zwezda, pokazujete, sołnieca) oraz fraza łacińskiego Credo: Deum de Deo, lumen de lumine. Środki, jakimi Bloch buduje religijną aurę wyrastają z zespołowej techniki polifonicznej wypracowanej na gruncie takich utworów instrumentalnych, jak Warstwy czasu. Charakterystyczną cechą Anenaików jest także miksturowanie wielogłosu wokalnego z wykorzystaniem klasterów półtonowych i mikrotonów. W zakresie formy Bloch często sięgał po znane z tradycji układy wieloczęściowe, z których preferował trzyczęściową formę repryzową (Oczekiwanie 1963). Odrębne podejście do formy odnajdujemy w Dialoghach (1964) opartych na konstrukcji lustrzanej, i Enfiando (1970), gdzie formę kształtuje dynamika (trzyfazowa konstrukcja wykorzystująca narastanie, kulminację i opadanie napięć).

    Obszerna twórczość sceniczna kompozytora wyrasta z fascynacji sztuką teatru. W swoich pięciu baletach Bloch dość swobodnie traktuje związki z librettem. Dwa z nich funkcjonują jako suity orkiestrowe (Oczekiwanie 1963, Gilgamesz 1968), a balet Oczekiwanie wystawiano pod wieloma innymi tytułami, jako muzykę do innego libretta baletowego. Znacznie silniej Bloch podkreśla związki znaczeniowe muzyki ze słowem w operze radiowej Ajelet, córka Jeftego (1967). Podobnie dzieje się w innych dziełach wokalno- instrumentalnych wykorzystujących tekst słowny, zwłaszcza w wielkich dziełach oratoryjnych o religijnym przesłaniu (Denn Dein Licht kommt 1987, Nie zabijaj! 1991, Hac festa die 1996). Z kolei w Carmen biblicum (1980) kompozytor naśladuje barokową technikę figur retorycznych.

    Wyjątkowe miejsce zajmują w twórczości Blocha kompozycje dla najmłodszych słuchaczy. Tu w pełni ujawnia się mistrzostwo w operowaniu kolorystyką brzmieniową (Bardzo Śpiąca Królewna 1973), elementami ilustracyjnymi (Depesza 1963) i groteskowymi. Oprócz wymienionych pozycji kompozytor napisał wiele piosenek dla dzieci i utwory na dziecięce zespoły instrumentalne: Chodzenie po klawiszach na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1981), Jazda na gapę przez Europę na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1982). Wykorzystał w nich współczesne techniki wykonawcze w sposób w pełni przystępny dla kilkuletnich dzieci.

    W swej twórczości łączył Bloch doskonałe operowanie kompozytorskim warsztatem z niekonwencjonalnymi efektami kolorystycznymi i silną emanacją środkami wyrazu. Kompozytor w sposób niebanalny przełamywał stylistyczne konwencje zarówno te, wypracowane przez wielowiekową tradycję, jak i stojące u podstaw muzycznej awangardy. Konsekwencja w stosowaniu wyrafinowanych środków ekspresyjnych i brzmieniowych decyduje o wyraźnej odrębności stylu Blocha podczas całej jego twórczej drogi.

     Joanna Schiller-Rydzewska

  • Kompozycje:
    • Fantasia per organo (1953)
    • Wariacje fortepianowe „Karol Szymanowski in memoriam” (1953)
    • Elegia na skrzypce i fortepian (1954)
    • Sonata per organo (1954)
    • Piosenki dla dzieci na głosy i zespół instrumentalny (1956-79)
    • Concertino na skrzypce solo, orkiestrę smyczkową, fortepian i perkusję (1958)
    • Espressioni per soprano ed orchestra (1959)
    • Impressioni poetiche na chór męski i orkiestrę do tekstu Jana Kasprowicza (1959)
    • Medytacje na sopran, organy i perkusję (1961)
    • Voci balet w jednym akcie na sopran, baryton i orkiestrę kameralną (1962)
    • Depesza na chór dziecięcy, dwa fortepiany i perkusję (1963)
    • Oczekiwanie balet w jednym akcie (1963)
    • Dialoghi per violino ed orchestra (1964)
    • Byk balet w jednym akcie (1965)
    • Ajelet, córka Jeftego opera-misterium w jednym akcie (1967)
    • Gilgamesz balet-pantomima w jednym akcie (1968)
    • Gilgamesz muzyka baletowa w wersji koncertowej (1969)
    • Enfiando per orchestra (1970)
    • Salmo gioioso per soprano e cinque fiati (1970)
    • Pan Zagłoba musical (1971)
    • Bardzo śpiąca królewna opera-balet-pantomima w jednym akcie (1973)
    • Jubilate per organo (1973-74)
    • Poemat o Warszawie na recytatora, chór mieszany i orkiestrę (1974)
    • Z gwiazdą w Cudobudzie pastorałka mazowiecka na 18 solistów-wokalistów oraz zespół instrumentalny (1974)
    • Zwierciadło balet-pantomima na taśmę (1975)
    • Wordsworth Songs na baryton i orkiestrę kameralną (1976)
    • Clarinetto divertente miniature per clarinetto solo (1976)
    • Taka sobie muzyka cykl pieśni na sopran i orkiestrę (1976-77)
    • Głos milczenia balet-pantomima na taśmę (1977)
    • Piosenki dla dzieci na głos i fortepian (1977)
    • Filigranki na fortepian (1978)
    • Warstwy czasu na 15 instrumentów smyczkowych (1978)
    • Bajka o skrzypcowej duszy musical dla dzieci (1979)
    • Anenaiki na 16-osobowy chór mieszany a cappella (1979)
    • Carmen biblicum na sopran i dziewięć instrumentów (1980)
    • Chodzenie po klawiszach na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1981)
    • Notes for alto saxophone (1981)
    • Jazda na gapę przez Europę na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1982)
    • Oratorium na organy, smyczki i perkusję (1982)
    • Supplicazioni per violoncello e pianoforte (1983)
    • Canti per coro ed organo (1984)
    • A Due per saxofono, clarinetto basso, vibrafono e marimbafono (1984)
    • Musica per clarinetto e quattro archi (1984-85)
    • Forte, piano e forte per organo solo (1985)
    • Zostań Panie z nami muzyka o zmierzchu na orkiestrę (1986)
    • Duetto per violino e violoncello (1986)
    • Albowiem nadejdzie światłość Twoja psalmodia na recytatora, organy, chór i orkiestrę (1987)
    • Skrzypce i organy (1988)
    • Exaltabo Te, Domino per coro misto (1988)
    • Lauda per soprano, alto, percussione e quattro archi (1988)
    • Musica per tredici ottoni (1988)
    • Litania Ostrobramska na chór mieszany i orkiestrę (1989)
    • Nie zabijaj! medytacje na baryton, wiolonczelę, chór i orkiestrę (1989-90)
    • Fanfare Hochzeitsgeschenk für Blechbläser (1991)
    • Trio per violino, violoncello e pianoforte (1992)
    • Wzwyż na orkiestrę (1993)
    • Wypłoszona pieśń na baryton, altówkę, wiolonczelę i fortepian do słów Else Lasker-Schüler (1994)
    • Infiltrazioni per due violini Béla Bartók in memoriam (1995)
    • Hac festa die per organo, coro ed orchestra (1996)
    • Oratorium Gedanense 1997 per organo, coro misto ed orchestra (1996-97)
    • Drei Stücke fűr Saxophon-Kammer-Orchester (1998)
    • Pieśń przed zaśnięciem na sopran, chór 4 sopranów i zespół instrumentalny (2002)
    • W Górze nad nami, medytacje na 4 soprany, 4 alty, 4 tenory, 4 basy i organy (2003)
  • Literatura:

    Kompozytorzy mówią – Augustyn Bloch, "Ruch Muzyczny” 1971 nr 11, s. 5-8.

    Perkowska Małgorzata, Bloch Augustyn, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab”, PWM, Kraków 1979.

    "Niebyt określa moją świadomość". Z Augustynem Blochem rozmawia Mieczysław Kominek, "Ruch Muzyczny” 1989 nr 15, s. 3-5, 26-27.

    Homma Martina, Augustyn Bloch, w: Komponisten der Gegenwart (Hg. Hanns-Werner Heister, Walter-Wolfgang Sparren), edition text + kritik, München 1992–

    Widłak Elżbieta, Bloch Augustyn, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab – suplement”, PWM, Kraków 1998.

    Gojowy Detlef, Augustyn Bloch. Ein Komponistenleben in Polen, Bela Verlag, Köln 1999.

    Homma Martina, Bloch Augustyn (Hipolit), w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 3, Macmillan Publishers Limited, London 2001.

    Łukaszewski Marcin T., Augustyn Bloch nie żyje, "Muzyka21" 2006 nr 5, s. 11.

    Schiller-Rydzewska Joanna, Augustyn Bloch – twórca, dzieło, osobowość artystyczna, Warszawa, UMFC, 2016. 

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor i organista; ur. 13 sierpnia 1929, Grudziądz; zm. 6 kwietnia 2006, Warszawa. Edukację muzyczną rozpoczynał w Gdańsku-Wrzeszczu w 1946r. w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia – dyplom z fortepianu. Naukę kontynuował w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w klasie organów (dyplom 1950). Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie grę na organach u Feliksa Rączkowskiego (1950- 55) oraz kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego (1952-59). W okresie nauki pracował jako organista w wielu parafiach Gdańska (Oliwa, Wrzeszcz) i Warszawy. W trakcie studiów koncertował także we...

Bargielski Zbigniew

  • Twórczość:

    Twórczość Zbigniewa Bargielskiego jest na tle współczesnej muzyki polskiej zjawiskiem w znacznym stopniu autonomicznym, rozwijającym się niezależnie od mód, trendów i tendencji. Bargielski bardzo umiejętnie korzysta z różnych zdobyczy nowoczesnego języka kompozytorskiego, nie zrywa też radykalnie z tradycją, zachowuje jednak swoisty dystans zarówno wobec modernizmu, jak i postmodernizmu. Charakterystyczny rys nadaje muzyce Bargielskiego koncepcja systemu "centralnego”, organizującego zazwyczaj wysokość dźwięków, ale niekiedy stosowanego przez kompozytora również do organizacji rytmu lub barwy. "Procedura taka zakłada wyodrębnienie dominujących dźwięków - mówi kompozytor, które funkcjonują jako centra dla poszczególnych segmentów formy. Są one wydobywane na pierwszy plan poprzez częste repetycje, podczas gdy inne dźwięki, bardziej neutralne, tworzą strukturalne tło”.

    W komentarzu do utworu Slapstick Zbigniewa Bargielskiego, zamieszczonym w książce programowej festiwalu "Warszawska Jesień” z roku 1998, Andrzej Chłopecki pisał: "To jasne, że twórczość Bargielskiego wciąż ewoluuje. Jest to jednak ewolucja, która biegnie jakby po okręgu, poszerzając swój estetyczny wymiar, wzbogacając się niuansowo, a nie skokowo. Warto na to zwrócić uwagę: w ostatnim dwudziestoleciu dziś sześćdziesięciojednoletni kompozytor nie przeszedł przez kryzys zmiany estetycznej orientacji ani gwałtownej (przykładem Penderecki), ani zawoalowanej, lecz równie czytelnej (przykładem Lutosławski). Jeśli jest w tej twórczości jakiś próg, to prawdopodobnie wyznacza go Koncert skrzypcowy z roku 1976. Intensywny walor liryczny tego utworu, choć nie zarażonego bakcylem ani nowej prostoty, ani nowego romantyzmu (który właśnie w tamtym - urastającym do rangi symbolu - roku, nie tylko zresztą polską muzykę frontalnie zaatakował) jest dyskretnym śladem wrażliwości Bargielskiego na powiew Zeitgeistu. Z owej estetycznej zawieruchy muzyka Zbigniewa Bargielskiego wyszła bez szwanku”.
     

  • Kompozycje:
    • Romans dla Fryderyka na zespół kameralny
    • Walc na kontrabas i fortepian
    • Siedem studiów na fortepian (1957)
    • Sinfonia na orkiestrę (1957)
    • 3 compositions de chamber (1958)
    • Neosonatina na skrzypce i fortepian (1958-1959)
    • Sonatina na fortepian (1959)
    • Consensus I na kameralną orkiestrę smyczkową (1961)
    • Tryptyk polowy na orkiestrę i chór męski (1961-1962)
    • Pięć sonetów na skrzypce (1962)
    • Consensus II na wibrafon, altówkę, puzon i flet (1964)
    • Les desinvoltures na 3 zespoły instrumentów (1964)
    • Mały książę, opowiadanie muzyczne (1964)
    • Parades na orkiestrę symfoniczną (1964-1965)
    • Servert na 1-3 instrumentów smyczkowych, perkusję i fortepian (1966)
    • Tarcza Achillesa na mezzosopran (alt), altówkę i klarnet basowy  (1967)
    • Męczeństwo i śmierć Marata, opera (1968)
    • Danton czyli Kilka obrazów z dziejów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, opera pseudohistoryczna (1968-1969)
    • W kręgu na sopran, alt, baryton, bas solo i zespół kameralny do słów Alicji Patey-Grabowskiej (1969)
    • Parades 1970 na orkiestrę (1970)
    • Mała suita dziecięca na zespół kameralny (1970)
    • Cztery pieśni miłosne na mezzosopran (alt) i fortepian do słów Alicji Patey-Grabowskiej (1971)
    • Różany ogród na baryton lub alt i klarnet basowy do słów T. S. Eliota (1971)
    • Gespenster Lügen nicht, opera (1971)
    • Alicja w krainie czarów, opera kameralna dla młodzieży (1972)
    • Nature Morte I (Martwa natura I) na skrzypce, gitarę i taśmę (1972)
    • Nature Morte II (Martwa natura II) na skrzypce, altówkę, wiolonczelę, flet, harfę i taśmę (1972)
    • Krzesiwo na zespół kameralny  (1972-1973)
    • Ein Zimmer [wersja I] na klarnet, puzon, wiolonczelę, fortepian i głos recytujący lub taśmę (1973/1987)
    • Ein Zimmer [wersja II] na klarnet, puzon, wiolonczelę, fortepian, głos recytujący lub taśmę i metronom (1973/1987)
    • Ein Zimmer [wersja III] na klarnet, puzon, wiolonczelę, fortepian, marimbę, głos recytujący lub taśmę i metronom  (1973/1991)
    • Trauermusik na orkiestrę kameralną  (1974)
    • Koncert na perkusję i orkiestrę (1975)
    • Impromptu na perkusję solo (1975)
    • Ballade na skrzypce i fortepian (1975)
    • Koncert na skrzypce i orkiestrę (1975-1976)
    • Ballade na skrzypce i akordeon (1975/2016)
    • Rapsodia polska na instrumenty dęte i perkusję (1976)
    • Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” (1976)
    • Dolina bielejących kości [wersja I] na zespół instrumentalny i perkusję (1977)
    • Stilleben mit Rose na instrumenty dęte i perkusję (1977)
    • Dolina bielejących kości [wersja II] na fortepian improwizowany, zespół instrumentalny i perkusję (1977/1993)
    • Dolina tęczowych dzwonów na fortepian i taśmę (1977/2008)
    • I zapłoną oboje a nikt nie ugasi na orkiestrę smyczkową (1978)
    • Klatka dla motyli na kwintet dęty (1978)
    • W małym dworku, opera według Stanisława Witkiewicza (1979-1980)
    • Nilpferde na 2 akordeony (1979-1982)
    • Zapfenstreich na trzy akordeony i perkusję (1979-1982)
    • Es ist noch Nacht, noch ein Laut na mezzosopran, perkusję i orkiestrę (1980)
    • Traumvogel na akordeon i perkusję (1980)
    • Kwartet smyczkowy nr 2 „Wiosenny” (1980)
    • Wieczór z przeszłości na gitarę, klawesyn i czelestę (1980)
    • Drewniane skrzydła na 6 perkusistów (1980)
    • Zyklopenblick na tubę i fortepian (1980-1981)
    • Nokturn w błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (1981)
    • Ikar na klarnet basowy lub saksofon altowy i marimbafon lub wibrafon (1981)
    • Vienna G'schichten na 2 fortepiany (1981)
    • Dwie pieśni na mezzosopran i fortepian (1981)
    • Halo, panie Mozart!, zabawa fortepianowa dla 3 uczniów (1981)
    • Spielendes Alphabet na 2 fortepiany i instrumenty perkusyjne (1981-1983)
    • Rozmowa z cieniem na 2 akordeony (1982)
    • Gemalte Wolken na akordeon solo (1982)
    • Sen mara [wersja I] na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982)
    • Sen mara [wersja II] na baryton i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982)
    • Epitaphium na 2 skrzypiec (1982)
    • Cztery drzewa z rogiem na kwintet dęty (1982)
    • W czwórkę po drodze na kwartet saksofonowy (1982)
    • Portret z pamięci na sekstet smyczkowy: 2 skrzypiec, 2 altówki, 2 wiolonczele  (1982)
    • Pięciu po drodze, kwartet saksofonowy z marimbą (1982-1986)
    • Epitaffio secondo na skrzypce i wiolonczelę (1982/1999)
    • Rondo alla polacca na małą orkiestrę (1983)
    • Sonnenlieder na mezzosopran, baryton, bas, chór i zespół kameralny (1983)
    • Labirynt na fortepian (1983)
    • Totenklage na baryton i dowolne instrumenty (1983)
    • Noc pożegnań na akordeon i kwartet smyczkowy (1983/1995)
    • Trzy polskie suity na akordeon solo (1984)
    • Czarne lustro na gitarę i akordeon (1984)
    • Inne głosy na obój i klarnet (1984)
    • Notturno na skrzypce i gitarę (1984)
    • Notturno'81  na skrzypce i fortepian (1984)
    • Labyrinth der vergessenen Blicke na wiolonczelę i fortepian  (1984)
    • Notturno na flet i gitarę (1984/1986)
    • Zatopiony płomień na skrzypce, wiolonczelę i akordeon (1985)
    • Ogród namiętności na sopran, klarnet basowy (i saksofon altowy), perkusję i akordeon (1985)
    • Arc-en-ciel na mandolinę i harfę celtycką (1985)
    • Muzyka ludowa na dwoje skrzypiec (1985)
    • Taniec polski na skrzypce (1985)
    • Ateliermusik II na perkusję i taśmę  (1985)
    • Kwartet smyczkowy nr 3 „Martwa natura z krzykiem” (1985-1986)
    • Suita pieśni i tańców na akordeon (1986)
    • Sprawozdanie z lasku wiedeńskiego na zespół wokalno-instrumentalny (1986)
    • Quatuor à l’heure dite na kwartet smyczkowy (1986)
    • Grazer variationen na orkiestrę akordeonową (1987)
    • Sonata na skrzypce i fortepian (Sonata zapomnienia) (1987)
    • Nocne ptaki na kwintet klarnetowy (1987)
    • Panopticum na fortepian na 4 ręce (1987)
    • Labyrinth na wiolonczelę i akordeon (1987)
    • Temat z wariacjami na fortepian (1987/2015)
    • Iluzje na organy i perkusję (1988)
    • Kaleidoskop na akordeon (1988)
    • Bildnis na skrzypce (1988)
    • Aria z kupletem na 2 akordeony (1988)
    • W ziemi niczyjej, oratorium (1988-1989)
    • Kwartet smyczkowy z klarnetem "Po drugiej stronie lustra” (1988/2003)
    • Kwartet smyczkowy z fletem "Po drugiej stronie lustra" (1988/2009)
    • Kwintet obojowy "Po drugiej stronie ciszy" (1988/2014)
    • Krąg cieni na kwartet saksofonowy (1989)
    • Taniec drwali na klarnet, tubę i fortepian (1989)
    • Cha-ord na orkiestrę (1990)
    • Egad na akordeon i wibrafon (1991)
    • Młyn dźwiękowy na orkiestrę akordeonową i perkusję (1991)
    • Zwischenspiel na 2 fortepiany na 8 rąk  (1991)
    • Konzert für Trompette und Orchester (1991/2005)
    • Requiem na orkiestrę (1992)
    • Mutationen 92' na taśmę (1992)
    • Przechadzka Beethovena do księcia Lichnowskiego na fortepian (1992)
    • Muzyka linii nieskończonych na taśmę (1992)
    • Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994)
    • Kwartet smyczkowy nr 4 „Le temps ardent” (1994)
    • Concertino for piano and chamber orchestra (1995)
    • Taniec na granicy światła na zespół kameralny (1995)
    • Noc-Dzień, 5 pieśni na sopran i fortepian (1995)
    • Zagubione-odnalezione na skrzypce solo (1996)
    • Orfeusz na baryton, skrzypce i dzwonki (1996)
    • W poszukiwaniu straconego dźwięku na flet solo (1996)
    • Krajobraz wspomnień (Witold Lutosławski in memoriam) na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1996)
    • Hierofania dla 5 perkusistów (1996)
    • A la espagnola na gitarę (1996)
    • Tango na zespół kameralny (1997)
    • Slapstick na orkiestrę kameralną (1997)
    • Tango na fortepian (1997/2015)
    • Shrine for Anonymous Victim, muzyka elektroniczna (1999)
    • Music for Children na fortepian (1999-2001)
    • Light Cross, muzyka elektroniczna (2000)
    • Tangoroso na fortepian na 4 ręce lub 2 fortepiany (2000)
    • Pchli targ [wersja II] na zespół instrumentalny (2000)
    • Tango na akordeon (2000)
    • Pchli targ [wersja I], cykl miniatur fortepianowych na 2 i 4 rąk (2000/2015)
    • Notturno, ballata e fantasia na fortepian (2000/2015)
    • Towards Organic Geometry, muzyka elektroniczna (2001)
    • Kwartet smyczkowy nr 5 „Le temps qui n'est plus” (2001)
    • Elegeia na fortepian (2001/2015)
    • Le cristal flamboyant na klawesyn i taśmę (2002)
    • Jeux à trois na 3 akordeony (2003)
    • A.S.K. Autoportret na taśmę (2004)
    • List do Mileny na sopran, skrzypce i fortepian (2005)
    • L’espace attrapè (Schwytana przestrzeń) na orkiestrę (2005-2006)
    • Nokturn w czerwieni i błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2006)
    • Kwartet smyczkowy nr 6 „Dramatyczny” (2006)
    • Za horyzontem na chór, orkiestrę i taśmę (2008)
    • Zmyślenia i dziwostany na małą orkiestrę symfoniczną (2009)
    • Non omnis... na zespół kameralny (2010)
    • Suita w dawnym stylu na orkiestrę smyczkową (2010)
    • Misterium przestrzeni na orkiestrę symfoniczną, chór i taśmę elektroniczną (2010-2011)
    • Das schöne Zimmer na sopran, baryton i zespół kameralny (2011)
    • Trans-sonans na taśmę (2011)
    • Hierofania II "decoupage" na perkusję i małą orkiestrę (2011-2012)
    • Schizofonia na kwartet smyczkowy i fortepian (2012)
    • Monodia dla Andrzeja [Chłopeckiego] na orkiestrę smyczkową (2012)
    • Polichromia, czyli EGAD [wersja II] dla Wiener Glass Armonica Duo (2013)
    • Apokalipsa na taśmę  (2013)
    • Koncert na fortepian, perkusję i orkiestrę symfoniczną  (2013/2016)
    • Otwartym oknem nocy na baryton, klarnet basowy, gitarę i perkusję (2014)
    • Scrabble na fortepian  (2015-2016)
    • Aria i kuplet na fortepian (2015rev.)
    • Fonoplasticon na kwintet dęty i fortepian (2016)
    • Blues na 4 puzony (2016)
    • Tango na 4 puzony (2016)
    • Chciałem napisać list do Ciebie dla rapera z towarzyszeniem zespołu kameralnego (2016)
    • Monodia dla Andrzeja, wersja na flet, obój, klarnet, fagot lub saksofon tenorowy, róg, gitarę i orkiestrę smyczkową (2016)
    • Kilka minut obecności, poemat domniemany na głos i akordeon (2017)
    • Domino na flet, skrzypce i wiolonczelę (2017)
    • Aforyzjada - opera w puzzlach (2018)
    • Kołysanka na fortepian i harfę celtycką  (2018)
    • anilo-Vi – klänge na skrzypce, altówkę, wiolonczelę, flet, klarnet, fortepian i perkusję do tekstu Hugo Balla  (2018)
    • Histe(O)ryjki. Mozaika 21 kamieni na fortepian  (2018-2019)
    • Clavertett na klawesyn i kwartet smyczkowy  (2020-2021)
    • Dyptyk krotochwilny dla aktora, na kwintet dęty i perkusję  (2021)
    • Rapsodia 2022 na fortepian i orkiestrę smyczkową (2022)

    Muzyka filmowa

    • Muzyka do filmu Gorzki chleb obczyzny (1985)
    • Muzyka do filmu Powszedni dzień Warszawskiego Getta  (1993)
    • Muzyka do filmu Habsburgowie polscy  (2001-2002)
    • Muzyka do filmu Dobry jest wspólny posiłek, bo zbliża oddalonych (2007)
    • Muzyka do filmu Ventzki, czyli Dzieci sprawców – dzieci ofiar  (2009)
    • Muzyka do filmu Mordechaj Gebirtig, czyli bądź zdrów mój Krakowie  (2012)

    Muzyka teatralna

    • Muzyka do sztuki Ostatnie dni ludzkości (2006-2007)
    • Muzyka do sztuki Alpejskie zorze (2008)
    • Muzyka do sztuki Badenheim 1939 (2009)
    • Muzyka do sztuki Schody Strudlhofu (2009)
  • Literatura:

    Perkowska Małgorzata, Bargielski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979

    Podobińska Klaudia, Bargielski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998

    Ledzińska Agnieszka, Przech Violetta, Zbigniew Bargielski. Katalog tematyczny utworów, Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego / Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, Bydgoszcz - Warszawa, 2012

    Sto lat muzycznej emigracji: kompozytorzy polscy za granicą (1918-2018), redakcja naukowa: Beata Bolesławska-Lewandowska, Małgorzata Gamrat, Magdalena Nowicka-Ciecierska, Marlena Wieczorek, Warszawa, Beginning, 2019

    Violetta Przech, W labiryncie wyobraźni. Zbigniew Bargielski – twórca i dzieło, Kraków, Musica Iagellonica, 2022

    Aneta Derkowska, Operowe laboratorium: hybrydy gatunkowe w polskiej twórczości operowej drugiej połowy XX wieku, Toruń, Marszałek Development & Press, 2024

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor, pedagog, poeta; ur. 21 stycznia 1937, Łomża. Studiował prawo na Uniwersytecie im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie (1954-57). W roku 1956 dziewiętnastoletni Bargielski z powodzeniem zadebiutował w Filharmonii Lubelskiej Suitą kolędową na orkiestrę. W 1958 rozpoczął studia kompozytorskie w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej początkowo pod kierunkiem Piotra Perkowskiego, a po roku u Tadeusza Szeligowskiego. Zaangażowanie Bargielskiego w działalność społeczną (w ramach Zrzeszenia Studentów Polskich) przyczyniło się do zawieszenia go w prawach studenta warszawskiej...

Bogusławski Edward

  • Kompozycje:

    Wariacje na flet i fortepian (1962)

    Miniatury na fortepian (1962)

    Intonazioni I na 9 instrumentów (1963)

    Trzy pieśni na głos i zespół instrumentalny (1963)

    Quartetto per archi (1964-75)

    Szkice na obój i fortepian (1965)

    Apokalypsis na głos recytujący, chór mieszany i zespół instrumentalny (1965)

    Sygnały na zespół symfoniczny (1965-66)

    Intonazioni II na orkiestrę symfoniczną (1966)

    Canti per soprano e orchestra (1966-67)

    Metamorfozy na obój, klarnet, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1967)

    Concerto per oboe, oboe d’amore, corno inglese, musette e orchestra (1967-68)

    Wersje na 6 instrumentów (1968)

    Per pianoforte (1968)

    Wierzba, pieśń na chór mieszany a cappella (1968)

    Pieśń staropolska na chór mieszany a cappella (1968)

    Ziemia nad Przemszą, pieśń na chór mieszany a cappella (1968)

    Trzy pieśni na sopran i fortepian (1969)

    Kontemplacje na sopran i fortepian (1969)

    Sinfonia per coro e orchestra (1970)

    Musica per Ensemble MW-2 na flet, wiolonczelę i dwa fortepiany (1970)

    Five pictures (a Angelica-Regina Sweekhorst) for flute solo (1970)

    Trio per flauto, oboe e chitarra (1971)

    Capriccioso notturno per orchestra (1971-72)

    Impromptu pour flûte, alto et harpe (1972)

    4 + 1 per clavicordo (1973)

    L’Être na sopran, flet, wiolonczelę i 2 fortepiany (1973)

    Pro Varsovia per orchestra (1973-74)

    Ewokacja na bas, głos recytujący i orkiestrę (1974)

    Musica notturna per oboe e pianoforte (1974)

    Nasza ziemia, pieśń na chór męski a cappella (1974)

    Divertimento per 9 strumenti (1975)

    Concerto per oboe anche musette, soprano e orchestra (1975-76)

    Sonata Belzebuba, opera kameralna (1977)

    Preludio e cadenza per arpa solo (1977)

    Aria per flauto, violoncello e 2 pianoforti (1978)

    Preludi e cadenza per violino solo (1979)

    Kwartet dziecięcy na czworo skrzypiec (1979)

    Musica concertante per saxofono alto e orchestra (1979-80)

    Sonet na sopran, flet, wiolonczelę i 2 fortepiany (1980)

    Trzy postludia na akordeon solo (1980)

    Concerto per pianoforte e orchestra (1980-81)

    Divertimento II na kwintet akordeonowy (1981)

    Symfonia koncertująca na skrzypce i orkiestrę kameralną (1982)

    Pieśń o ziemi naszej, oratorium na głosy solowe, recytatora, chór i orkiestrę (1982)

    Preludi e cadenza per violino e pianoforte (1983)

    Polonia, poemat symfoniczny na skrzypce i orkiestrę (1983-84)

    Gra snów, dramat muzyczny (1983-85)

    Preludium pamięci Dawida Ojstracha na skrzypce solo (1984-87)

    Capriccioso per accordeono solo (1985)

    Concerto per accordeono, batteria e archi (1985)

    Les Extrêmes se touchent na orkiestrę (1985-86)

    Divertimento III per violino, violoncello e accordeono (1986)

    Nokturny na harfę solo (1986)

    Dialogues for saxophone and vibraphone (1987)

    Continuo na kwintet akordeonowy (1987)

    Continuo II per accordeono solo (1988)

    Play for flute and chamber orchestra (1988)

    Polskie melodie ludowe na chór mieszany, zespół akordeonowy i perkusję (1989)

    Musica per Ensemble d’Accord na 10 akordeonów (1989)

    Gaude Mater Polonia na sopran, chór mieszany i orkiestrę (1989-90)

    Musica per 2 accordeoni (1990)

    Lacrimosa per soprano e pianoforte (1990-91)

    Miniatury na akordeon (I) (1991)

    Concerto per chitarra e orchestra (1991-92)

    Dies irae na chór mieszany, perkusję i fortepian (1992)

    Viborg, opera kameralna (1992)

    Musica per chitarra solo (1993)

    Trio fortepianowe (1993)

    Miniatury na akordeon (II) (1993)

    Miniatury na akordeon (III) (1993)

    Kompozycja na zespół instrumentów perkusyjnych (1993-94)

    Elegia [wersja I] na wiolonczelę i fortepian (1994)

    Oda na głos recytujący, chór mieszany, fortepian i orkiestrę (1994)

    Preludium na organy (1994)

    Solo per pianoforte (1994)

    Elegia [wersja II] na wiolonczelę i orkiestrę (1994)

    Agnus Dei na sopran i fortepian (1994-95)

    Et in terra pax na chór mieszany (1995)

    Concerto classico per archi (1995)

    Kwartet smyczkowy nr 2 (1995)

    Studi per fisharmonica (1995)

    Requiem na sopran, chór mieszany, perkusję i organy (1995-96)

    Inwokacja na organy (1996)

    Pater noster na chór mieszany (1996)

    Concerto per organo e orchestra (1996)

    Miniatury dziecięce na akordeon (1996)

    Musica per archi (1997)

    Psalmy Dawida na chór mieszany a cappella (1997-98)

    Pieśni Safony na żeński głos recytujący, flet, perkusję i 2 akordeony (1998)

    Et in terra pax, motet na chór mieszany (1998)

    Adagio e vivo per accordeono (1998)

    Fantasia per viola da gamba (1998)

    Impromptu II na obój, klarnet, fagot i fortepian (1998-99)

    Strofy na 2 chóry mieszane i organy (1998-99)

    Concerto-Fantasia na kontrabas i smyczki (1999)

    Do*** na chór żeński (1999)

    Impromptu II A na kwartet smyczkowy i akordeon (1999)

    Canti na chór mieszany (1999)

    Pieśni pielgrzymów, kantata na sopran, baryton, głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę (1999)

    Inwokacja na sopran i chór mieszany (2000)

    Preludium, Interludium i Kadencja na organy solo (2000)

    Concerto piccolo per clarinetto e batteria (2000)

    Medytacje na baryton i fortepian (2000-2002)

    Preludia dziecięce na 2 fortepiany (2001)

    Elegia na wiolonczelę solo (2001)

    Lamento per soprano, oboe e organo (2002)

    Inwokacja na chór mieszany (2002)

    Supplement for accordion (2002)

    Dialogi II na saksofon i fortepian (2002)

    Kwartet smyczkowy nr 3 (2002-2003)

    Canzoni d’amore per voce recitazione, soprano, batteria e archi (2002-2003)

    Sekwencje na sopran i zespół kameralny (2003)

    Laudacja na chór mieszany i organy (2003)

    Inwokacja II na chór mieszany (2003)

  • Publikacje:

    Symfonie Jana Wincentego Hawela, Akademia Muzyczna w Katowicach, Katowice 1998

  • Literatura:

    Perkowska Małgorzata, Bogusławski Edward, Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1986

    Bias Iwona, Bieda Monika, Stachura Anna, Emocja utkana z dźwięku. Edward Bogusławski. Życie – dzieło., Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, Częstochowa 2005

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor i pedagog; ur. 22 września 1940, Chorzów; zm. 24 maja 2003, Katowice. W latach 1959-64 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach teorię muzyki (dyplom w 1964), a w latach 1961-66 kompozycję w klasie Bolesława Szabelskiego (dyplom w 1966). Studia uzupełniające odbył w Wiedniu u Romana Haubenstocka-Ramatiego w 1967. Od 1963 aż do śmierci pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, od 1983 jako profesor; w latach 1971-72 był dziekanem Wydziału Wychowania Muzycznego, w latach 1971-75 i 1990-96 – dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii...

Borkowski Marian

  • Twórczość:

    „...wybrawszy się na koncert kompozytorski Mariana Borkowskiego, kompozytora i muzykologa (warszawska Akademia Muzyczna, 2 grudnia 1998, 40-lecie pracy artystycznej i 30-lecie pedagogicznej), przeżyłem taką przygodę, odkryłem kawał dobrej muzyki, której dotąd nie znałem, spodobała mi się ona od pierwszego słuchania, wykonywane utwory poruszyły mnie, zapadły w pamięć, zaintrygowały tak, że zapragnąłem tę muzykę poznać bliżej, posłuchać tych i innych jego utworów z nagrań, podpatrzeć, jak są zrobione. Z pięknie wydanego programu sporo się o Marianie Borkowskim mogłem dowiedzieć: jakie utwory skomponował, co zdziałał jako pedagog i organizator życia muzycznego, jak jest ceniony, za granicą zwłaszcza.
    A jaka jest jego muzyka? Na koncercie wykonano – znakomicie – następujące utwory: Hosanna na chór i cztery instrumenty (1993), Adoramus na chór a cappella (1991), Mater mea na chór a cappella do słów Baczyńskiego (1982), Regina coeli na chór a cappella (1995), Pax in terra na głos żeński, perkusję i organy (1988), Limits na orkiestrę (1971), Dram na orkiestrę (1966), De profundis na chór i orkiestrę (1998). Wykonawcy: Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej w Warszawie (dyr. Piotr Borkowski), Chór ATK w Warszawie (dyr. Kazimierz Szymonik), Warszawska Grupa Perkusyjna, Agnieszka Zwierko-Wiercioch (mezzosopran), Stanisław Moryto (organy), Stanisław Skoczyński (perkusja), Maciej Żółtowski (asystent dyrygenta).
    Z doświadczenia wiem, jak ważne jest pierwsze wrażenie, zwłaszcza w zetknięciu z nową muzyką, i w jak wysokim stopniu się ono sprawdza. Aby te pierwsze kontakty uwiarygodnić, słucham więc muzyki Mariana Borkowskiego z doskonałych nagrań, użyczonych mi łaskawie przez kompozytora, utworów z koncertu i retrospektywnego wyboru. Co mnie w tych utworach, nowszych zwłaszcza, z lat dziewięćdziesiątych, przede wszystkim uderza? Jakie cechy bym tu wyodrębnił? Wyrazistość dźwiękowego kształtu, konkretność brzmienia, coś, co mówi nam, że muzyka naprawdę jest, a nie tylko istnienie markuje. Klarowność struktury. Siłę i spójność konstrukcji. Logikę rozwijania i budowy. Proporcjonalność formy. Intensywną ekspresję wynikającą z substancji dźwiękowej. Idiom muzyki religijnej (w utworach chóralnych). Zwięzłość i kondensację (najdłuższy z utworów nie przekracza 15 minut). Celność każdego efektu. Są to właściwości muzyki klasyczne – w najszerszym pojęciu. Tym bardziej winny być cenione dzisiaj, w czasach estetycznego zamętu, rozchwiania ocen, zatarcia kryteriów wartości. Słuchając wszakże retrospektywnego wyboru utworów z lat wcześniejszych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, uświadamiam sobie, jaką ewolucje przeszedł kompozytor, znamienną zresztą dla jego pokolenia, nim taki stan muzyki osiągnął. Tak więc utwory późniejsze, z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, zdają się podbudowane doświadczeniem, ogólnie mówiąc, sonoryzmu, rozległym i wszechstronnym a opartym na technice dodekafonicznej i preferowaniem brzmień intensywnie ostrych, agresywnych, maksymalnie pod względem stopnia głośności skoncentrowanych; doświadczaniem możliwości brzmieniowych różnych instrumentów: fortepianu, organów, skrzypiec, tuby, głosu ludzkiego, zespołów kameralnych i orkiestrowych. A w owych penetracjach rozmaitych źródeł brzmienia – naturalnego! – ujmowanych zawsze w kształt zwięzły, skondensowany w czasie (wyraźny w tym też i twórczy patronat Antona Weberna), uderza ponadto bogactwo muzycznej wyobraźni: oryginalność pomysłów, rozmaitość rozwiązań, twórcza fantazja (jeśli można tu użyć tego słowa), okiełznana wszakże rygorami specyficznie brzmieniowej („sonorystycznej”) formy – jej poczuciem i świadomością. Dodam jeszcze, że ta ewolucja kompozytora – w swoim kierunku i logice – kojarzy mi się z ruchem i kształtem mojej ulubionej triady (Heglowskiej). I tak doświadczenia brzmieniowe, estetykę ostrości, brzmienia energetycznie agresywne – cały ów sonoryzm pojmować można jako „tezę”. Doświadczenia muzyki sakralnej na chór a cappella – estetyka brzmienia nasyconego, dźwiękowej pełni, wchłaniającej i przemieniającej sonorystyczną ostrość – to „antyteza”. Oraz wspaniała synteza: ostrości i nasycenia, szeptu i krzyku, napięcia – dążenia brzmieniowego i eufonicznej pełni – w utworach, które zrobiły na mnie największe wrażenie: Hosanna, De profundis.
    Zafrapowany tą moją nową przygodą z muzyką współczesną zadaję sobie teraz jeszcze pytanie: Co znaczy być kompozytorem współczesnym – twórcą muzyki swojego czasu (a co znaczy ów „czas”?), dzisiaj, u schyłku XX wieku i na progu trzeciego tysiąclecia? Może to właśnie – i tylko tyle: Poprzez mistrzowskie posługiwanie się językiem dźwiękowym maksymalnym, czyli zawierającym w sobie – przez wchłonięcie, adaptację, syntezę – wszystkie najważniejsze języki wypracowane dotychczas w muzyce Zachodu w ciągu całej jej historii, językiem swoiście wielojęzycznym, który kompozytor urabia i adaptuje do stylu własnego, nadając muzyce formę: spójną, logiczną, ekspresyjną, w której przez kształt konkretny, zmysłowy przeziera duchowe wnętrze...”.

    Bohdan Pociej
    „Ruch Muzyczny” 1999 nr 5
  • Kompozycje:

    Dwa mazurki na fortepian (1958)

    Wariacje na fortepian (1959)

    Toccata na fortepian (1960)

    Sfere na orkiestrę kameralną (1961)

    Sonata na fortepian (1961)

    Fragmenti na fortepian (1962)

    Visions I na wiolonczelę solo (1962)

    Preludia liryczne na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1962)

    Aria na sopran i 7 instrumentów (1963)

    Aklamacje na 4 chóry, 6 grup instrumentalnych i organy do tekstów bizantyjskich (1964)

    Dram na orkiestrę (1966)

    Epitaphium na chór żeński i zespół instrumentalny (1968)

    Kołysanka I na chór mieszany a cappella (1970)

    Limits na orkiestrę (1971)

    Kolęda dziecięca na alt, baryton, chór mieszany i organy do słów Józefa Szczawińskiego (1971)

    Selection for 5 na zespół kameralny (1972)

    Images I na dowolny głos solo (1973)

    Comes na zespół kameralny (1974)

    Psalmus na organy (1975)

    Norwidiana 75 na głos żeński i zespół kameralny (1975)

    Images II na dowolny instrument smyczkowy solo (1975)

    Interludia romantyczne na fortepian (1976)

    Variant na zespół instrumentalny (1976)

    Speranza na flety i fortepian (1976)

    Vox na dowolny instrument dęty solo (1977)

    Dialoghi na 2 fortepiany (1977)

    Mont na orkiestrę (1978)

    Spectra na perkusję solo (1980)

    Dynamics I na 6 perkusistów (1981)

    Mater mea na chór mieszany a cappella do słów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1982)

    Apasionante na 2 instrumenty (smyczkowy i dęty blaszany) (1983)

    Avante na skrzypce, tubę i fortepian (1984)

    Concerto na dowolny instrument smyczkowy i orkiestrę (1985-86)

    Pax in terra I na głos żeński, 4 zespoły gitarowe i dzwony rurowe (1987)

    Pax in terra II na głos żeński, perkusję i organy (1988)

    Prolog na trąbkę i organy (1990)

    Adoramus na chór mieszany a cappella (1991)

    Ritornel na orkiestrę (1992)

    Hosanna I na chór mieszany i 4 instrumenty (1993)

    Regina caeli na chór mieszany a cappella (1995)

    Kolęda I (Aby miłość stała się) na chór mieszany a cappella do słów Anny Bernat i Jana Węcowskiego (1995)

    Kassándra na głos żeński, chór mieszany i orkiestrę (1996-97)

    De profundis na chór mieszany i orkiestrę (1998)

    Symfonia nr 3 – Requiem na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1998-2011)

    Metallica na kwintet dęty (1999)

    Ave. Alleluia. Amen I na chór mieszany a cappella (2000)

    Con-Son na orkiestrę smyczkową (2001)

    Dix na kwintet instrumentów dętych blaszanych (2002)

    Visions II na orkiestrę smyczkową (2003)

    Visions III na kwartet smyczkowy (2003)

    Symfonia nr 1 – Dies irae na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2004)

    Hymnus na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2005)

    Libera me na chór mieszany a cappella (2005)

    Symfonia nr 2 – Hymnus na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2005-2009)

    Sonus na zespół instrumentalny (2006)

    Pax in terra III na chór mieszany, smyczki i perkusję (2007)

    Lux aeterna na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2008-2011)

    Sanctus na chór mieszany a cappella (2009)

    Hosanna II na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2009)

    Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) na bas i chór mieszany do słów Anny Bernat i Jana Węcowskiego (2010)

    Dynamics II na 6 perkusistów (2010)

    Lux na chór mieszany a cappella (2010)

    Pater noster na chór mieszany a cappella (2011)

    Ave. Alleluia. Amen II na 6 głosów męskich (2011)

    Cantus na 6 saksofonów (2012)

    Kołysanka II na chór mieszany a cappella (2012)

    Gloria I na chór żeński a cappella (2012)

    Gloria II na chór mieszany a cappella (2012)

    Ave. Alleluia. Amen III na sekstet wokalny (2013)

    Libera me II na żeński chór a cappella (2013)

  • Dyskografia:

    LP
    Kolęda dziecięca – Veriton SXV 772 (1975)
    3 Baśnie wg Andersena – Veriton SXV 805 (1978)
    Interludia romantyczne – Veriton SXV 806 (1979)
    Vox – ProViva ISPV 102 (1980)
    Dialoghi – Veriton SXV 817 (1981)
    Vox – Polskie Nagrania • Muza SX 1806 (1982)
    Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Veriton SXV 896 (1984)
    Mater mea – Veriton SXV 897-898 (1985)
    Images II – Polskie Nagrania • Muza SX 2459 B (1986)
    Speranza / Fragmenti / Spectra / Images II – ProViva ISPV 137 (1987)
    Psalmus – Veriton SXV 882 (1987)
    Speranza – Veriton SXV 870 (1987)
    Fragmenti – Polskie Nagrania • Muza SXL 0827 (1987)

    CD
    Fragmenti – Olympia Compact Discs Ltd. OCD 316 (1989)
    Interludia romanatyczne / Dialoghi – Olympia Compact Discs Ltd. OCD 394 (1993)
    Pax in terra II – Polonia Records CD 020 (1994)
    Spectra – Polonia Records CD 027 (1994)
    Images II – Polonia Records CD 028 (1994)
    Regina caeli – DUX 0251 (1996)
    Kolęda I (Aby miłość stała się) – DUX 0275 (1996)
    Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Gamma GCD 017 (1997)
    3 Baśnie wg Andersena – MTJ 022 (1997)
    Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – GM Records GMM 253-2 (1998)
    Adoramus – DUX 0108 (1998) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 1998”)
    Psalmus – Acte Préalable AP 0005 (1998)
    Norwidiana 75 – Acte Préalable AP 0008 (1998)
    Fragmenti – Keimyung University CD (1999)
    Toccata/Fragmenti – Acte Préalable AP 0016 (1999)
    Pax in terra II / Limits / Adoramus / Regina caeli / Variant / Hosanna I / Dram / De profundis – Acte Préalable AP 0038 (1999)
    Toccata – MT 2006/6 (2000)
    Dram / Hosanna I / De profundis – PBR CD-R 001 (2000)
    De profundis / Selection for 5 – Acte Préalable AP 0011/12 (2001)
    Hosanna I – Acte Préalable AP 0098 (2001)
    Ave • Alleluia • Amen – Acte Préalable AP 0100 (2001) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2001”)
    Variant – Global Sound Media CD 001 (2002)
    Variant – DUX 0393 (2002) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2002”)
    Images III – Acte Préalable AP 0107 (2004) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2004”)
    Ave • Alleluia • Amen – Acte Préalable AP 0100 (2004) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2004”)
    Vox / Dram – Acte Préalable AP 0109 (2004) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2004”)
    Pax in terra II – Acte Préalable AP 0133 (2005) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2005”)
    Psalmus – DUX 0522-23 (2005) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2005”)
    Dies irae – Acte Préalable AP 0197 (2005)
    Speranza / Selection for 5 / Norwidiana 75 – The Mystery of the writing CD (2006)
    Prolog / Toccata / Images II / Psalmus / Dialoghi / Vox / Visions I / Fragmenti / Speranza / Spectra – Musica Sacra Edition MSE 010 (2006)
    Dies irae – Musica Sacra Edition MSE 011 (2006) (2 nominacje i nagroda „Fryderyk – 2006”)
    Libera me – Musica Sacra Edition MSE 018 (2008) (nominacje do nagrody „Fryderyk – 2009”)
    Hymnus / Pax in terra II / Adoramus / Regina caeli / De profundis / Ave • Alleluia • Amen / Libera me / Hosanna I / Dies irae – Musica Sacra Edition MSE 020 (2008) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2009”)
    Sanctus – MFMS „Gaude Mater” / Polskie Radio Program II, CD (2009)
    Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Musica Sacra Edition MSE 027 (2010) (nagroda „Fryderyk – 2011”)
    Limits / Selection for 5 / Variant / Visions II / Dynamics II / Norwidiana 75 / Dram – Musica Sacra Edition MSE 030 (2010) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2011”)
    Ave • Alleluia • Amen – Musica Sacra Edition MSE 028 (2011)
    Mazurek – DUX 0795 (2011)

  • Publikacje:

    artykuły

    Zagadnienia formy muzycznej w utworach dodekafonicznych Weberna, „Res Facta” nr 6, PWM, Kraków 1972

    Jugosłowiańska Trybuna Kompozytorska – Opatija 1972, „Ruch Muzyczny” 1973 nr 4

    Rozmowa z kompozytorem, z Marianem Borkowskim rozmawia Zbigniew Bargielski [wywiad], „Literatura” 1973 nr 12/58, s. 12

    Wzbogacić samego siebie, z Marianem Borkowskim rozmawia Elżbieta M. Terlega [wywiad], „Poradnik Muzyczny” 1986 nr 2, s. 1-3

    Le rôle de la technique sérielle dans le développement de la musique contemporaine polonaise, Contemporary Music Society Edition, Seul 1988

    Relacje z Ameryki, z profesorami Marianem Borkowskim i Andrzejem Dutkiewiczem rozmawia Edward Dulski [wywiad], „Przegląd Muzyczny” 1991 nr 2-3, s. 14-16

    Legnickie ósme organowe, Rozmowa z prof. Marianem Borkowskim, kompozytorem i wykładowcą w Akademii Muzycznej w Warszawie [wywiad], „Słowo Polskie” 1993 nr 254

    O myśleniu muzycznym (dwa utwory Stanisława Moryto), „Heksis” 1995 nr 2(3), s. 26-28

    Nowy program teorii muzyki (ogólne założenia i plan studiów), „Heksis” 1996 nr 3, s. 63-70

    Elementy mojego języka muzycznego, w: I Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Zeszyty Naukowe nr 42, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 1999

    My musical language, w: Księga International Seminar for the Contemporary Music, Kwangju (Korea Południowa) 1999

    Serial Structuring in Webern’s Dodecaphonic Compositions, w: Księga International Seminar for the Contemporary Music, Kwangju (Korea Południowa) 1999

    O sztuce kompozycji. I i II Refleksja, „Quo Vadis” 2002 nr 1, s. 22-23

    Akt twórczy kompozytora. Refleksja III, „Quo Vadis” 2003 nr 1-4, s. 59

    Glosa, w: Potencjał kompozycyjny utworów na instrumenty solowe. III Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Mariana Borkowskiego), Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2003

    Laboratorium Muzyki Współczesnej: 1985-2003, z prof. Marianem Borkowskim rozmawia Marcin Tadeusz Łukaszewski [wywiad], program X Festiwalu, Warszawa 2003

    Zagadnienia strukturowania seryjnego w twórczości dodekafonicznej Weberna, w: Teksty o muzyce współczesnej (pod red. Mariana Borkowskiego i Alicji Gronau-Osińskiej), Zeszyt Naukowy nr 59, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2004

    O studiach, pedagogice i sztuce kompozycji refleksji kilka, w: IV Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), vol. I, Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2006

    Pięć refleksji o sztuce kompozycji, „Musica Sacra Nova” nr 1, Warszawa 2007

    Muzyczne podróże Mariana Borkowskiego – 1972, z kompozytorem rozmawia Krzysztof Baculewski [wywiad], „Musica Sacra Nova” 2008 nr 2, s. 191-198

    Problem harmoniki w „Miniaturach” Artura Malawskiego, w: Z zagadnień muzyki XX i XXI wieku (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 3-4, Warszawa 2009

    Typologia serii Weberna, [praca przygotowana do druku w „Musica Sacra Nova” 2012 nr 6], Warszawa 2012

  • Literatura:

    Borkowski Marian, w: The American Biographical Institute, Inc., Raleigh (North Carolina, USA): Five Hundred Leaders of Influence, 5 000 Personalities of the World, The International Directory of Distinguished Leadership, The Contemporary Who’s Who

    Kobierzycki Tadeusz, Wielopoziomowość muzyki. Studium o muzyce Mariana Borkowskiego, w: Muzyka i Psychika (pod red. Tadeusza Daszkiewicza i Tomasza Szafrańskiego), Wydawnictwo “Stakroos”, Warszawa 1994

    Lindstedt Iwona, Borkowski Marian, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998

    Borkowski Marian, w: The International Biographical Centre, Cambridge, England: Dictionary of International Biography, International Leaders in Achievement, International Who’s Who of Intellectuals, International Who’s Who in Music, International Who’s Who in Community Service, Men of Achievement, International Who’s Who in Music and Musicians’ Directory, The World Who’s Who of Musicians, The 2000 Outstanding Intellectuals of the 21st Century, 5000 Personalities of the World

    Borkowski Marian, w: Encyklopedia Muzyki (pod red. Andrzeja Chodkowskiego), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001

    Borkowski Marian, w: Wielka Encyklopedia PWN (pod red. nacz. Jana Wojnowskiego), tom 4, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2001

    Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauki Polskiej 2000 – Naukowcy Przełomu Wieków (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo “Helion”, Gliwice 2001

    Łukaszewski Marcin Tadeusz, Faktura – brzmienie – ekspresja w twórczości chóralnej i wokalno-instrumentalnej Mariana Borkowskiego, w: Muzyka Chóralna. II Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2001

    Borkowski Marian, w: Who is Who w Polsce. Leksykon biograficzny, tom I, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 2002

    Łukaszewski Marcin Tadeusz, Utwory na instrumenty solowe Mariana Borkowskiego. Próba charakterystyki wartości instrumentalnych i stylotwórczych, w: Potencjał kompozycyjny utworów na instrumenty solowe. III Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Mariana Borkowskiego), Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2003

    Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauk Humanistycznych (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2004

    Ekspresja formy – ekspresja treści, Marianowi Borkowskiemu w siedemdziesięciolecie urodzin (Księga Jubileuszowa pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Akademia Muzyczna im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2004

    Borkowski Marian, w: Who’s Who in the World – Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce (pod red. Macieja Romana Bombickiego), vol. I, Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, Poznań 2004

    Łukaszewski Marcin, Borkowski Marian, w: Kompozytorzy polscy 1918-2000 (pod red. Marka Podhajskiego), tom II, Akademia Muzyczna w Gdańsku, Akademia Muzyczna w Warszawie, Gdańsk - Warszawa 2005

    Łukaszewski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2006

    Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauki Polskiej – Naukowcy Zjednoczonej Europy (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2006

    Borkowski Marian, w: Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny (pod red. Janusza Kapuścika), tom V, Suplement A-Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2006

    Borkowski Marian, w: Leksykon Polskich Muzyków Pedagogów (pod red. Katarzyny Janczewskiej-Sołomko), Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2008

    Gronau-Osińska Alicja, Działalność pedagogiczna Mariana Borkowskiego (z aneksem), w: Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), Warszawa 2008

    Łukaszewski Marcin Tadeusz, Kalendarium życia, twórczości i działalności Mariana Borkowskiego, w: Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 2, Warszawa 2008

    Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 2, Warszawa 2008

    Borkowski Marian, w: International Who’s Who in Classical Music 2010 (ed. Robert J. Elster), 26th Edition, Europa Biographical Reference Series, Routlege (Taylor a. Francis Group), London - New York 2010

    Kobierzycki Tadeusz, Maj Filip, Vitalism and Existentialism in Marian Borkowski’s Music, "Heksis” 2010 nr 2 (www.heksis.com)

    Borkowski Marian, w: Who’s Who in the World 2013, 30th Edition (Classic), Marquis Who’s Who, New Provodence (New Jersey, USA) 2012

  • Osoby Tagi: animator, kompozytor, muzykolog, wykonawca
kompozytor, muzykolog, pianista, pedagog oraz animator i organizator życia muzycznego; ur. 17 sierpnia 1934, Pabianice. Studia muzyczne odbył w latach 1959-65 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie kompozycji Kazimierza Sikorskiego oraz w klasach fortepianu Jana Ekiera i Natalii Hornowskiej. W tym samym czasie studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył pod kierunkiem Józefa M. Chomińskiego w roku 1966. W latach 1966-1968, jako stypendysta rządu francuskiego, kontynuował studia kompozytorskie u Nadii Boulanger i Oliviera Messiaena w Konserwatorium...

Buczek Barbara

  • Kompozycje:
    • Sonata breve per pianoforte (1968)
    • Mikrosonata na skrzypce solo (1968)
    • Studium nr 1 na flet (1968)
    • I Kwartet smyczkowy (1968)
    • Wariacje na fortepian (1968)
    • Kwintet na instrumenty dęte (1969)
    • Koncert wokalny na 12 głosów solowych (1969)
    • Studium na skrzypce solo (1970)
    • Metafonie na wielką orkiestrę (1970)
    • Utwór dla dwóch wykonawców na flet, fortepian i wiolonczelę (1970)
    • Dwie impresje na orkiestrę (1970)
    • Labirynt na wielką orkiestrę (1974)
    • Anekumena Koncert na 89 instrumentów (1974)
    • Sekstet na flet, altówkę, wiolonczelę, sopran i dwa fortepiany (1974)
    • Assemblage na flet altowy i orkiestrę smyczkową (1975)
    • Simplex na orkiestrę (1976)
    • Duodecet smyczkowy (1976)
    • Eidos I na skrzypce solo (1977)
    • Eidos II [wersja I] na tubę (1977)
    • Hipostaza kwintet na sopran, flet, wibrafon, wiolonczelę i saksofon (1978)
    • Eidos III na fagot solo (1979)
    • Koncert na skrzypce i orkiestrę (1979)
    • Désunion na sopran i kontrabas (1982)
    • Eidos II [wersja II] na tubę i fortepian (1984)
    • Motet na instrumenty, recytatorów, baryton i taśmę (1984)
    • II Kwartet smyczkowy „Transgressio” (1985)
    • Primus inter pares na róg i 6 instrumentów lub flet, saksofon sopranowy, klarnet basowy, skrzypce i kontrabas (1985)
    • Koncert na wiolonczelę, chór i orkiestrę (1986)
    • Les sons ésotériques na flet, komputer i taśmę (1989)
    • Les accords ésotériques na fortepian (1991)
    • Eidos IV na fortepian (1991)
    • Intermezzo na fortepian (1992)
  • Literatura:

    Hodor Jadwiga, O Barbarze - wspomnienie..., wstęp do: Barbara Buczek "Utwory fortepianowe", Wyd. "Indyk", Kraków 1996

    Stępniewska Katarzyna, Buczek Barbara, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998

    Paja-Stach, Jadwiga Buczek Barbara, w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 3, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999

    Hodor Jadwiga Maria, Nieznana, ale nie zapomniana Barbara Buczkówna, "Ruch Muzyczny" 2007 nr 5, s.12-14

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytorka, pianistka i pedagog; ur. 9 stycznia 1940, Kraków; zm. 17 stycznia 1993, Kraków. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła pod kierunkiem ojca. Po ukończeniu w 1959 Państwowego Liceum Muzycznego w Krakowie w latach 1959-65 kontynuowała naukę gry na fortepianie w klasie Ludwika Stefańskiego, a następnie – w latach 1969-74 – studiowała kompozycję u Bogusława Schaeffera w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Oba kierunki ukończyła z wyróżnieniem. W 1984 uczestniczyła w Międzynarodowym Seminarium Kompozytorskim w Boswil. W 1990 obroniła pracę doktorską na Wydziale...

Bembinow Miłosz

  • Kompozycje:

    Trzy etiudy na klarnet, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1994-95)

    Stabat Mater na sopran solo i chór mieszany a cappella (1994-95)

    Lamento na tenor liryczny i fortepian (1996)

    Sit venia verbo! na kwartet smyczkowy (1996)

    Veni Sancte Spiritus na chór mieszany a cappella (1996)

    Asymptota apokalipsy instalacja wizualno-dźwiękowa na zespoły wokalne, instrumentalne i taneczne (1997)

    Oratio ’97 na sopran i baryton solo, chór żeński, chór mieszany oraz zespół instrumentalny (1997)

    Vulnerasti cor meum na tenor, baryton i chór mieszany a cappella (1997)

    Pani Twardowska na aktora, baryton, chór oraz dwa fortepiany (1998)

    Mały koncert na orkiestrę smyczkową (1998)

    Cantus perforatus na wiolonczelę solo (1999)

    Ave maris stella na chór mieszany a cappella (1999)

    Sześć obrazów na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (1999)

    Jubilate Deo na chór mieszany a cappella (2000)

    prochem i cieniem jesteśmy... na mezzosopran solo i orkiestrę kameralną (2000)

    Beatus vir… na chór mieszany a cappella (2001)

    Seven Gates to Happiness for tape (2001)

    La Dimension du Bruit pour sons electroniques et percussion (2001)

    Lux aeterna na chór mieszany i kwartet dęty blaszany (2002)

    RES TUA – Rozważania o Miłości i Nienawiści na sopran, mezzosopran i baryton solo, chór żeński, zespół kameralny i orkiestrę (2002)

    Mała fantazja na orkiestrę smyczkową (2003)

    PoliEtiuda na klarnet, skrzypce i wiolonczelę (2004)

    Mały szkic na saksofon i organy (2005)

    Alleluja na chór żeński a cappella (2005)

    Muzyka do telenoweli dokumentalnej Miasto Marzeń w reż. Jarka Ostaszkiewicza – na zespół instrumentalny (2005)

    Z narodzenia Pana, Przybieżeli do Betlejem opracowania na chór i orkiestrę (2005)

    Listy. Od zmierzchu do Świtu do słów Eryka Habowskiego [wersja I] na sopran i orkiestrę kameralną (2005/6)

    Listy. Od zmierzchu do Świtu do słów Eryka Habowskiego [wersja II] na sopran i fortepian (2006)

    Introduction to the Roads of Romanticism [wersja I] na orkiestrę kameralną (2006)

    Introduction to the Roads of Romanticism [wersja II] na orkiestrę symfoniczną (2006)

    Returning Sounds for Magda &Miłosz na marimbę i wibrafon (2007)

    Kantata o Ciszy i Zbawieniu do słów N. Babińskiej i E. Habowskiego na mezzosopran solo, chór i orkiestrę (2007)

    Introduzione maestosa na zespół dęty blaszany i perkusję (2007)

    Drei Objekte in B. na instrumenty dęte drewniane, blaszane i perkusję (2007)

    Beatus servus na chór mieszany a cappella (2008)

    Pieśni polskie na głosy solowe, chór i orkiestrę – opracowania polskich pieśni patriotycznych (2008)

    Jurgowska dziedzina oraz Hej, na Krakowskim Rynku! opracowania na chór żeński a cappella (2009)

    Jubilate, Laudate... na chór żeński a cappella (2009)

    Medycyna. Hymn Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego do słów J. Cygana [wersja I] na tenor solo, chór i orkiestrę (2009)

    Medycyna. Hymn Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego do słów J. Cygana [wersja II] na chór mieszany a cappella (2009)

    KOMEDitAtion na saksofon i organy (2009)

    Dziecię narodzone suita kolędowa na chór żeński i kwartet smyczkowy (2010)

    Regina caeli na chór mieszany a cappella (2011)

    Amor vincit na mezzosopran, baryton, chór i orkiestrę (2011)

    Modlitwa Ave Maria na chór żeński a cappella (2012)

    Videsut alta na baryton i perkusję (2013)

    Pytania do ogrodu do słów S. Tomasika na sopran i fortepian (2014)

    ShakeSpired na sekstet wokalny (2015)

    Muzyka filmowa

    Muzyka do filmu krótkometrażowego Marlis w reż. Ozana Ačiktana – muz. elektroniczna (2004)

    Muzyka teatralna

    Muzyka do spektaklu Kordian. Reinterpretacja w reżyserii Agnieszki Baranowskiej – muz. elektroniczna (2012)

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor i dyrygent; ur. 1 stycznia 1978, Warszawa. Studiował kompozycję w klasie Stanisława Moryto, uzyskując dyplom z wyróżnieniem oraz dyrygenturę symfoniczno-operową pod kierunkiem Antoniego Wita w Akademii Muzycznej Warszawie.  Dwukrotnie był stypendystą Fundacji im. Józefa Elsnera (1994-96), otrzymał również Stypendium Artystyczne Ministra Kultury i Sztuki (1997), Stypendia naukowe Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (1998-2002), Stypendium Artystyczne Bawarskiego Ministerstwa Nauki i Sztuki, dzięki któremu przebywał w Międzynarodowym Ośrodku Artystów „Villa Concordia”...

Bąkowski Krzysztof

  • Literatura:

    Neuer Adam, Bąkowski Krzysztof, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab - suplement”, PWM, Kraków 1998

  • Osoby Tagi: wykonawca
skrzypek; ur. 28 listopada 1961, Warszawa. Kontynuuje muzyczne tradycje rodzinne. Grę na skrzypcach rozpoczął pod wpływem i kierunkiem ojca, Zenona Bąkowskiego, długoletniego koncertmistrza Orkiestry Filharmonii Narodowej, u którego później studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie (dyplom w 1983). Następnie, w latach 1984-86, odbył studia uzupełniające w Indiana University w Bloomington w Stanach Zjednoczonych w zakresie gry na skrzypcach (u Tadeusza Wrońskiego i Josefa Gingolda), muzyki kameralnej, muzyki współczesnej oraz dyrygentury. W 1990 zdobył I nagrodę na Konkursie Skrzypcowym...

Błaszczyk Mirosław Jacek

  • Literatura:

    Nie jeżdżę z jedną symfonią przez cały sezon, wyznaje dyrygent Mirosław Jacek Błaszczyk, "Muzyka21" 2004 nr 8, s. 21-22

  • Osoby Tagi: wykonawca
dyrygent; ur. 24 lutego 1959, Bytom. Po ukończeniu Liceum Muzycznego w Bytomiu, rozpoczął studia w zakresie dyrygentury chóralnej u Jana Wincentego Hawela na Wydziale Wychowania Muzycznego w Akademii Muzycznej w Katowicach. Studia muzyczne kontynuował na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury w klasie dyrygentury Karola Stryji i ukończył je z odznaczeniem. Został laureatem IV Międzynarodowego Konkursu Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach (1991). W 1993 odbył trzymiesięczne stypendium w Los Angeles, ufundowane przez American Society for Polish Music. W...

Bortnowski Marcin

  • Kompozycje:
    • Epitafium pamięci Andrzeja Krzanowskiego na akordeon solo (1991)
    • Fantazja na dwa akordeony i dwie perkusje (1992)
    • Muzyka na wiosnę na orkiestrę smyczkową (1993)
    • Litania [wersja A] na mezzosopran, wiolonczelę i fortepian (1993)
    • Acco II na akordeon (1994)
    • Kwartet smyczkowy nr 1 (1994)
    • Ex Animo na orkiestrę (1994)
    • Muzyka na lato na perkusję i akordeon (1994)
    • Muzyka Nienazwana na orkiestrę symfoniczną (1994)
    • Agnus Dei na mezzosopran, chór i orkiestrę (1995)
    • Litania [wersja B] na mezzosopran, klawesyn i akordeon (1995)
    • Kwartet smyczkowy nr 2 (1995)
    • Pieśni do słów Guillaume’a Apollinaire’a na alt, klawesyn i akordeon (1996)
    • Clair de lune na zespół kameralny (1996)
    • Koncert na akordeon i orkiestrę kameralną (1996)
    • Music in Autumn na orkiestrę kameralną (1996)
    • Music for... na dwie perkusje i dwa akordeony (1997)
    • Music in Winter na orkiestrę kameralną (1997)
    • Symfonia nr 1 na wielką orkiestrę symfoniczną (1997)
    • Suita snów na akordeon solo (1998)
    • Music in Spring na kwintet fortepianowy (1998)
    • Symfonia nr 2 na wielką orkiestrę symfoniczną (1999)
    • Music in Lent na akordeon i kwartet smyczkowy (2000)
    • White Angels na 13 instrumentów smyczkowych (2001)
    • Między Snami na skrzypce i taśmę (2002)
    • Kawałki Światła na akordeon, klawesyn i komputer (2003)
    • Już czas na orkiestrę kameralną (2003)
    • Brzmienia czasu na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (2004)
    • Pod mgłą brunatną zimowego świtu na klawesyn i komputer (2005)
    • Muzyka Wielkanocna na zespół kameralny (2005-2006)
    • … zapatrzony w serce światła, w ciszę na orkiestrę (2006)
    • fiftyfifty na klawesyn (2007)
    • Interrogavi terram na głosy i wiolonczelę (2008)
    • Cztery kwartety na cztery komputery (2009)
    • I już nocy nie będzie na akordeon i orkiestrę kameralną (2010)
    • Etiudy na disklavier i komputer (2010)
    • I morza już nie ma na klawesyn i orkiestrę kameralną (2011-2012)
    • Miserere [wersja I] na chór kameralny i zespół perkusyjny (2012-2013)
    • Miserere [wersja II] na głosy i instrumenty (2014)
    • ku dźwiękom nocy na kwartet smyczkowy i akordeon (2014-2015)
    • Oczekiwanie na wiolonczelę i orkiestrę kameralną (2016)
    • Kwartet smyczkowy nr 3 (2017)
    • Dźwięcząca samotność na zespół kameralny (2017)
    • Psalmy na akordeon i trzy komputery (2018)
    • In Paradisum na chór (2019)
    • In Ictu Oculi na orkiestrę kameralną (2020)
    • Sero Te Amavi na akordeon, klawesyn, chaór chłopięcy i elektronikę (2021)
    • Zanim ranek nadejdzie na akordeon solo (2022)
    • Trinity na akordeon, skrzypce i wiolonczelę (2023)
    • Niech płyną twe łzy jak rzeka na akordeon i osiem wiolonczel (2023-2024)
  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor; ur. 1 marca 1972, Żary. W 1997 ukończył Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie kompozycji Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil (dyplom z wyróżnieniem). W 1996 uczestniczył w II Międzynarodowych Spotkaniach Młodych Kompozytorów w Apeldoorn w Holandii, organizowanych przez Fundację Gaudeamus. W 1997 brał udział w warsztatach muzyki eksperymentalnej i komputerowej na uniwersytecie w Gandawie. Był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki, Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Fundacji Przyjaciół Warszawskiej Jesieni i Ernst von Siemens Musikstiftung oraz Deutschlandfunk. W 2003 uzyskał stopień...

Botor Henryk Jan

  • Kompozycje:

    Absolutio na organy i orkiestrę (1985)

    Serenada na kwartet męski (1986)

    Kyrie na chór mieszany i orkiestrę smyczkową (1986)

    Toccata na fortepian, tubę i perkusję (1987)

    Vocalise na sopran, harfę, perkusję i orkiestrę smyczkową (1987)

    Wskrzeszenie Łazarza na dwoje organów i chór mieszany (1987)

    Wskrzeszenie Łazarza na dwoje organów i chór mieszany (1987)

    Fantasmagorie na organy i perkusję (1988)

    Mare crisium na organy (1988)

    Judica me, Deus na chór mieszany a cappella (1988)

    Triduum paschalne na chór mieszany a cappella (1988)

    Psalm pochwalny na chór mieszany i orkiestrę (1988)

    Humoamomreska na tenor i perkusję (1988)

    Alleluja na chór żeński a cappella (1989)

    Misterium Najświętszej Marii Panny na dwoje organów, zespół instrumentalny, 4 głosy męskie i chór mieszany (1989)

    In honorem sancti Stanislai na organy (1991)

    Toccata na organy (1994)

    Toccata na organy i orkiestrę (1996)

    Litania do Świętego Józefa na chór mieszany a cappella (1997)

    Sinus iridum na organy (1998)

    Missa brevis na chór mieszany i organy (1998)

    Hymnus in honorem sancti Cunegundi na organy (1999)

    Alleluja na chór mieszany a cappella (2000)

    Pieśń o Bożym Miłosierdziu na sopran, orkiestrę smyczkową, perkusję, harfę i chór mieszany (2000)

    Koncert organowy nr 1 „Adalbertus” na organy, orkiestrę smyczkową, dwie trąbki i perkusję (2002)

    Msza Wawelska. Missa in honorem sancti Stanislai na chór mieszany (2002)

    Trzy pieśni na sopran i organy (2002)

    Na spotkanie świtu, preludium na fortepian (2003)

    Moment Musical na fortepian (2003)

    Trzy psalmy na sopran i fortepian (2003)

    Concertino (Hommage à Liszt) na fortepian i orkiestrę smyczkową (2004)

    Suita ogrodowa na alt, flet, obój, akordeon i orkiestrę smyczkową (2004)

    Pater noster na chór mieszany (2004)

    Alleluja na głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę (2005)

    Tu es Petrus na chór mieszany i orkiestrę (2006)

    Due colonne, poemat symfoniczny z chórem (2006)

    Jezu, ozdobo aniołów na chór mieszany (2007)

    Missa de misericordia Domini na chór mieszany, instrumenty dęte i perkusję (2007)

    Misericordias Domini na chór mieszany, instrumenty dęte i perkusję (2007)

    Agnus Dei na chór mieszany i orkiestrę (2008)

    Koncert fortepianowy „Pieśni wód” (2010)

    Deus caritas est do słów papieża Benedykta XVI na chór mieszany i organy (2011)

    Oratorium Rudzkie na chór chłopięcy, czworo solistów (sopran, mezzosopran, tenor, bas), recytatora, orkiestrę kameralną i organy (2011)

    Judica me deus na chór mieszany (2014)

    Confido. Zawierzenie na chór mieszany (2014)

    Koncert na skrzypce i orkiestrę (2015)

    Dialog duszy do słów z Dzienniczka św. siostry Faustyny Kowalskiej (2015)

    Symfonia „Ubi caritas” na orkiestrę kameralną i chór (2016)

    Missa Joannis Pauli Secundi na chór i orkiestrę symfoniczną (2016)

    Symfonia Fatima na chór mieszany, orkiestrę i dwa soprany (2017)

    Pasja wg św. Marka na chór mieszany (2018)

  • Literatura:

    Mówi Henryk Jan Botor, "Ruch Muzyczny" 2007 nr 9, s.7

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor i organista; ur. 16 marca 1960, Tychy. Naukę gry na fortepianie pobierał najpierw prywatnie, później w szkołach muzycznych w Tychach i Bielsku-Białej. Ukończył studia w Akademii Muzycznej w Krakowie: wychowanie muzyczne (dyplom w 1984), kompozycję pod kierunkiem Marka Stachowskiego (dyplom w 1989) oraz grę na organach w klasie Mirosławy Semeniuk-Podrazy (dyplom z wyróżnieniem w 1989). Ponadto w 1988 pobierał naukę improwizacji u Jana Jongepiera w Holandii. W 1990 uczestniczył w Letniej Akademii Organowej w Haarlem w Holandii, gdzie kształcił się pod kierunkiem Hansa Haselböcka i...

Bukowski Ryszard

  • Kompozycje:
    • Preludium, Chorał i Fuga na fortepian (lub organy) lub na smyczki (1934-35)
    • Tryptyk na harfę solo (1952-55)
    • Moja pieśń wieczorna, kantata na alt solo, chór mieszany i orkiestrę (1953)
    • Kwartet smyczkowy nr 1 (1953)
    • Uwertura „Rok 1939” na orkiestrę (1954)
    • Sonatina na rożek angielski i fortepian (1954)
    • Uwertura „Zawisza Czarny” na orkiestrę (1958)
    • Maski, balet w 1 akcie (1958-59)
    • Trzy dialogi serialne na orkiestrę (1960)
    • Sonata na fortepian nr 1 (1961-64)
    • Serenada na smyczki (1962)
    • Piętnaście fragmentów na orkiestrę (1962)
    • Koncert na harfę i orkiestrę (1963)
    • Uwertura francuska na orkiestrę smyczkową (1963-65)
    • Inwokacje na sopran, rożek angielski, harfę, perkusję i fortepian (1964)
    • Muzyka w 5 częściach na orkiestrę (1966)
    • Music for Orchestra (1967)
    • Muzyka na fortepian i orkiestrę (1967-69)
    • Metamorfozy, kantata na głosy solowe, chór żeński i orkiestrę (1968)
    • Symfonia nr 1 (1968)
    • Etiuda na orkiestrę (1968)
    • Wariacje w stylu klasycznym na chór żeński (1968)
    • Kamienna muzyka, tryptyk na chór mieszany (1969)
    • Twarz trzecia, tryptyk na chór mieszany (1969)
    • Westerplatte, kantata na sopran, baryton, narratora, chór żeński, recytujący chór męski i orkiestrę symfoniczną (1969)
    • Sinfonietta w stylu klasycznym na orkiestrę (1969)
    • Tryptyk na chór męski (1969)
    • Koncert podwójny na obój, klarnet i orkiestrę (1970)
    • Non-stop Shows, recytatyw na alt i baryton solo, komentatora, 3 chóry i orkiestrę symfoniczną (1970)
    • Koncert na dwie orkiestry smyczkowe i perkusję (1970-71)
    • Koncert na trąbkę, jazzową sekcję rytmiczną i orkiestrę (1971)
    • Mazowsze, kantata na chór mieszany a cappella (1971)
    • Pieśń kociłapciów na chór chłopięcy (1971)
    • Pieśń o wielkim przeciągu na chór mieszany (1971)
    • Symfonia nr 2 (1971)
    • Koncert na fortepian i orkiestrę nr 1 (1971)
    • Muzyka na dwie orkiestry smyczkowe (1972)
    • Symfonia nr 3 (1972)
    • Koncert potrójny na trąbkę, kotły, fortepian i orkiestrę (1972)
    • Sacro-song na baryton, recytatora, chór męski i orkiestrę kameralną (1972)
    • Pierścień wielkiej damy, dramat muzyczny w 3 aktach (1972-73)
    • Symfonia nr 4 „Choreograficzna” (1972-74)
    • Concertino na fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję (1972-77)
    • Koncert na dwa fortepiany, perkusję i smyczki (1974)
    • Sonata na fortepian nr 3 (1974)
    • Sonata na fortepian nr 2 (1974-76)
    • Liryki na mezzosopran lub baryton i 13 instrumentów (1975)
    • Sonata na fortepian nr 4 (1975)
    • Sześć miniatur na orkiestrę (1976)
    • Symfonia nr 5 na bas solo i orkiestrę symfoniczną (1976)
    • Sonata na fortepian nr 5 (1976)
    • Capriccio na sopran i orkiestrę (1977)
    • Pięć pieśni na bas i fortepian (1977)
    • Pięć miniatur na fortepian (1977)
    • Sonata na fortepian nr 6 (1978)
    • Żywot karierowicza, balet-pantomima (1978)
    • Missa profana na głosy, recytatora, chór mieszany i orkiestrę (1978)
    • Szkice symfoniczne na orkiestrę (1978)
    • Uwertura koncertowa na orkiestrę (1978)
    • Kwintet dęty nr 2 (1978)
    • Sonata na fortepian nr 7 (1979)
    • Passio et Mors Domini Nostri Jesu Christi secundum Mattheum na solistów, chór i orkiestrę (1979-80)
    • Kwartet smyczkowy nr 2 (1980)
    • Passio et Mors Domini Nostri Jesu Christi secundum Marcum na solistów, chór mieszany i orkiestrę (1980-81)
    • Koncert na fortepian i orkiestrę nr 2 (1980-82)
    • Spotkania w czasie na chór mieszany i orkiestrę (1980-83)
    • Fresk symfoniczny na orkiestrę (1982)
    • Wyjście z mroku na sopran i kwartet smyczkowy (1982)
    • Sonata na fortepian nr 8 (1982)
    • Symfonia nr 6 „Brevis” na orkiestrę smyczkową (1982)
    • Z głębi cienia na sopran i kwartet smyczkowy (1982)
    • Kwartet smyczkowy nr 3 (1983)
    • Kwartet smyczkowy nr 4 (1983)
    • Sonata na fortepian nr 9 (1983)
    • Sonata na skrzypce i fortepian nr 1 (1983-84)
    • Antygona, dramat choreograficzny (1984)
    • Psalm 129 na sopran i organy (1984)
    • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1984)
    • Kopciuszek, bajka na fortepian (1984)
    • Kwartet smyczkowy nr 5 (1984-85)
    • Sonata na fortepian nr 10 (1985)
    • Trzy nokturny na fortepian solo lub na fortepian i orkiestrę (1985)
    • Pieśń nad pieśniami na sopran, flet i fortepian (1985)
    • Symfonia nr 7 „Symfonia trenów” na tenor solo, chór mieszany i orkiestrę (1986)
    • Sonata na skrzypce i fortepian nr 2 (1986)
    • Kwartet smyczkowy nr 6 (1986)
    • Sonata na skrzypce i fortepian nr 3 (1987)
  • Literatura:

    Hanuszewska M., Schaeffer B., Almanach polskich kompozytorów współczesnych, PWM, Kraków 1982

    Hanek L., Wrocławscy kompozytorzy, muzykolodzy i publicyści, Akademia Muzyczna we Wrocławiu, Wrocław 1985

    Bukowski Ryszard, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab”, PWM, Kraków 1986

    Bukowski Ryszard, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998

    Sołtanowicz J., Ryszard Bukowski – katalog twórczości, praca magisterska napisana pod kierunkiem dr hab. Andrzeja Tuchowskiego, Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2000

    Ryszard Bukowski. Szkice do portretu, red. Anna Granat-Janki i in., Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2009

    Pijarowska A., Ryszard Bukowski. Człowiek i dzieło, Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2014.

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor, pedagog i publicysta; ur. 2 stycznia 1916, Cieszkowy; zm. 19 maja 1987, Wrocław. Studiował w Konserwatorium Warszawskim teorię muzyki u Heleny Dorabialskiej i kompozycję w klasie Kazimierza Sikorskiego, uzyskując dyplom w 1939. Równocześnie w latach 1936-39 odbywał studia filozoficzne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Został laureatem takich konkursów kompozytorskich, jak "Opolska Wiosna Muzyczna” 1966 – II nagroda za Muzykę w 5 częściach na orkiestrę, "Opolska Wiosna Muzyczna" 1968 – wyróżnienie za Etiudę na orkiestrę, Konkurs im. Stanisława Wiechowicza...

Bujarski Zbigniew

  • Twórczość:

    Zbigniew Bujarski był kompozytorem o niezwykle subtelnej wrażliwości dźwiękowej, zapewne dlatego ważne miejsce w jego twórczości zajmował kwartet smyczkowy. Jednorodny materiał brzmieniowy czterech smyczkowych instrumentów sprzyjał subtelnym działaniom kompozytorskim i dążeniu do wysublimowanych efektów dźwiękowych. Sama natura kwartetowej formy jest intymna i ewokuje atmosferę skupienia. Ograniczone zaś środki, jakie stawia do dyspozycji i zespół czterech instrumentów, i klasyczna forma kwartetowa skłaniają do wejścia w głąb dźwięku i w głąb struktury formalnej. To wydaje się być naturalnym środowiskiem brzmieniowo-formalnym Zbigniewa Bujarskiego, który napisał cztery kwartety smyczkowe, opatrując je sugestywnymi tytułami: Na otwarcie domu (1980), Na Adwent (1984), Na Wielkanoc (1989) i Na jesień (2001).

    Przy okazji wykonania ostatniego kwartetu podczas festiwalu “Międzynarodowe Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich” kompozytor powiedział:
    Kwartet na jesień jest czwartym, jak dotychczas moim ostatnim kwartetem smyczkowym. Mam nadzieję, że nie ostatnim w ogóle. W moich planach przewiduję napisanie Kwartetu na Boże Narodzenie. Prawdopodobnie po skomponowaniu większego utworu symfonicznego przyjdzie czas - jak to zwykle u mnie bywało - na powrót do większej intymności, «prywatności», którą najchętniej realizuję właśnie przez mały zespół. Gatunek kwartetu smyczkowego jest rodzajem jakby prywatnego listu, który kompozytor pisze do konkretnego adresata i w podobny sposób odbiera muzykę kwartetową innych kompozytorów - jak prywatną korespondencję dźwiękową między pojedynczymi osobami. Ten bardzo osobisty charakter muzyki oraz wysokie wymagania, jakie stawia przed kompozytorem technika kwartetu smyczkowego bardzo mi odpowiada i jak długo żyć będę, pozostanę jej wierny”.

    Kwartet na jesień został napisany na osiemdziesiąte urodziny Mieczysława Tomaszewskiego i jemu jest dedykowany. Prawykonanie odbyło się na jubileuszowym koncercie w sali „Florianka” w Krakowie 17 listopada 2001 roku. Grał Kwartet „Dafô”.

  • Kompozycje:
    • Krzewy płonące [wersja I], 3 pieśni na głos i fortepian (1958)
    • Krzewy płonące [wersja II], 3 pieśni na głos i zespół kameralny (1958)
    • Tryptyk na orkiestrę smyczkową i perkusję (1958)
    • Synchrony I na sopran i zespół kameralny (1959)
    • Synchrony II na sopran, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1960)
    • Strefy na zespół symfoniczny (1961)
    • Kinoth na orkiestrę kameralną (1963)
    • Kompozycja kameralna na głos, flet, harfę, fortepian i perkusję (1963)
    • Contraria na orkiestrę symfoniczną (1965)
    • El Hombre, oratorium na głosy solo (sopran, mezzosopran, baryton), chór mieszany i orkiestrę (1969-73)
    • Musica domestica na 18 instrumentów smyczkowych (1977)
    • Concerto per archi na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową (1979)
    • Similis Greco I na orkiestrę symfoniczną (I część cyklu Similis Greco) (1979)
    • Kwartet na otwarcie domu na kwartet smyczkowy (1980)
    • Narodzenie na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (III część cyklu Similis Greco) (1981)
    • Veni Creator Spiritus na organy (1983)
    • Da Bóg nam kiedyś..., pieśń na baryton i fortepian do słów Jana Lechonia (1983)
    • Kwartet na Adwent na kwartet smyczkowy (1984)
    • Ogrody cykl pieśni na sopran i orkiestrę (1987)
    • Veni Creator Spiritus na orkiestrę symfoniczną (1988)
    • Kwartet na Wielkanoc na kwartet smyczkowy (1989)
    • Concerto per archi II na wiolonczelę solo i orkiestrę smyczkową (1992)
    • Lęk ptaków na skrzypce, altówkę i perkusistę (1993)
    • Scolaresca na orkiestrę smyczkową (1993)
    • Pawana dla „oddalonej” na orkiestrę smyczkową (1994)
    • Lęk ptaków II na 2 klarnety i perkusję (1994)
    • Pięć pieśni na sopran, orkiestrę smyczkową i wibrafon (1994-96)
    • Lęk ptaków III na klarnet, klarnet basowy, skrzypce, altówkę i perkusję (1995)
    • Cassazione per Natale na dęty zespół kameralny i perkusję (1996)
    • Per cello na wiolonczelę solo (1996)
    • Lumen na orkiestrę symfoniczną (II część cyklu Similis Greco) (1997)
    • La Danza per „Aukso” na kameralną orkiestrę smyczkową (1998)
    • Alleluja na chór mieszany, orkiestrę smyczkową, dwie trąbki i perkusję (1999)
    • Stabat Mater na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2000)
    • Kwartet smyczkowy „Na jesień” (2001)
    • Bagatela na orkiestrę smyczkową (2001)
    • Orniphania na wiolonczelę i fortepian (2001)
    • Frutti di Marek na wiolonczelę, akordeon i fortepian (2001)
    • Peirene na orkiestrę symfoniczną (2003)
    • Pieśni brzasku dnia na mezzosopran i orkiestrę smyczkową (2004)
    • Elegos, pieśń żałobna na wiolonczelę solo i orkiestrę smyczkową (2004-2005)
    • Games na orkiestrę (2006)
    • Do Przestrzeni na orkiestrę symfoniczną (2009)
    • KalSzlez na wiolonczelę i fortepian (2010)
    • Largo na dwie wiolonczele i altówkę (2013)
    • Adagio na dwie wiolonczele (2013)
  • Literatura:

    Perkowska Małgorzata, Bujarski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979

    Malecka Teresa, Świat muzyki Zbigniewa Bujarskiego. Twórczość pieśniowa, w: Krakowska Szkoła Kompozytorska 1888-1988 (red. Teresa Malecka), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1992

    Małecka-Myślik Magda, Rodem z Muszyny: „Nie znoszę festiwali”, rozmowa ze Zbigniewem Bujarskim, „Almanach Muszyny” 1993

    Malecka Teresa, Odnawianie tradycji w muzyce Zbigniewa Bujarskiego, w: Muzyka polska 1945-1995 (red. Krzysztof Droba, Teresa Malecka, Krzysztof Szwajgier), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1996

    Widłak Elżbieta, Bujarski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998

    Malecka Teresa, Sfera inspiracji w twórczości Zbigniewa Bujarskiego czyli historia artysty niezależnego, w: Muzykologia wobec przemian kultury i cywilizacji (red. L. Bielawski, K. Dadak-Kozicka, A. Leszczyńska), Związek Kompozytorów Polskich, Warszawa 2001

    Malecka Teresa, Zbigniewa Bujarskiego "Stabat Mater" na koniec wieku, "Saeculum Christianum: pismo historyczno-społeczne", 2002 nr 9/2

    Malecka Teresa, Zbigniew Bujarski. Kompozytor – malarz, w: Filozofia muzyki. Studia (red. Krzysztof Guczalski), Musica Iagellonica, Kraków 2003

    Janicka-Słysz Małgorzata, Rozmowy z kompozytorem, w ramach spotkań z wybitnymi twórcami, organizowanych przez Koło Naukowe Studentów Teorii Muzyki, Akademia Muzyczna, Kraków 2003

    Kowalczyk Marcin, Istotą muzyki jest synteza, rozmowa ze Zbigniewem Bujarskim, „Kwarta” 2003 nr 12

    Świstak Aleksandra, Zbigniew Bujarski. Katalog tematyczny utworów, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2005

    Malecka Teresa, Zbigniew Bujarski. Twórczość i osobowość, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2006

    Chopinspira. Współcześni kompozytorzy polscy o Chopinie, red. Krzysztof Droba, Warszawa 2009

    Tomaszewski Mieczysław, W zadziwieniu i zadumie nad „pokoleniem 33", „Teoria Muzyki: Studia Interpretacje Dokumentacje”, 2013 nr 3

    Pawłowska Małgorzata, Oblicza sonoryzmu we wczesnej twórczości Zbigniewa Bujarskiego, "Teoria Muzyki" (Akademia Muzyczna w Krakowie) 2014 nr 5

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor; ur. 21 sierpnia 1933, Muszyna; zm. 13 kwietnia 2018, Kraków. W latach 1944–1946 działał jako łącznik w AK, NSZ, WIN. W latach 1955-58 studiował dyrygenturę, a od 1956 do 1960 kompozycję pod kierunkiem Stanisława Wiechowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Zbigniew Bujarski był nagradzany na wielu konkursach, m.in. w 1961 uzyskał wyróżnienie na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Strefy na zespół symfoniczny (1961), a w 1964 – II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za Kinoth na orkiestrę kameralną (1963). W...

Bugaj Tomasz

  • Literatura:

    Neuer Adam, Bugaj Tomasz, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998

    Następca Korda, Z Tomaszem Bugajem, dyrektorem muzycznym Opery Narodowej, rozmawia Eugeniusz Ratajczyk, "Twoja Muza" 2007 nr 1, s. 52-55

  • Osoby Tagi: wykonawca
dyrygent i pedagog; ur. 11 grudnia 1950, Kłomnice (koło Częstochowy). W latach 1969-74 odbył studia dyrygenckie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem Stanisława Wisłockiego. Jednocześnie, w latach 1969-72, studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Jest laureatem międzynarodowych konkursów: w 1976 otrzymał nagrodę specjalną na Konkursie Dyrygenckim im. Marinuzziego w San Remo, a w 1978 – I nagrodę na Konkursie Dyrygenckim w Bristolu w Wielkiej Brytanii. W 1994 roku wyróżniony został nagrodą Premio de la Critica za serię koncertów, które...

Bartkiewicz Urszula

  • Osoby Tagi: wykonawca
klawesynistka; ur. 28 stycznia 1952, Bielsko-Biała. Po uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem w krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie klawesynu Elżbiety Stefańskiej, ukończyła z pierwszą lokatą studia podyplomowe w Konserwatorium w Paryżu pod kierunkiem Huguette Dreyfus. Swoje artystyczne umiejętności doskonaliła także na wielu międzynarodowych muzycznych kursach mistrzowskich, m.in. w Pradze, Zurichu, Paryżu, Madrycie, Stuttgarcie, pracując z Zuzanną Ruzickovą, Kennethem Gilbertem oraz z uczniem Wandy Landowskiej – Rafaelem Puyaną. W 1992 uzyskała kwalifikacje I stopnia w zakresie gry na...

Bury Edward

  • Kompozycje:
    • Intermezzo na fortepian (1940)
    • Nokturn na fortepian (1940)
    • Polonez na fortepian (1940)
    • Veni Creator na chór mieszany (1942)
    • Stabat Mater na chór mieszany (1943)
    • Wariacje i fuga na fortepian (1945)
    • Mała suita na orkiestrę smyfoniczną (1950)
    • Tryptyk na orkiestrę symfoniczną (1952)
    • Uwertura koncertowa na orkiestrę symfoniczną (1954)
    • Suita giocosa na orkiestrę symfoniczną (1956)
    • Suita fantastyczna „Maski” na orkiestrę symfoniczną (1957)
    • Suita symfoniczna na chór mieszany i orkiestrę (1959)
    • Symfonia nr 1 „Wolności” (1960)
    • Sancte Vincenti (Invocatio) na chór męski (1960)
    • Evangelli factus sum minister (Responsorium) na chór męski (1960)
    • Oculus Dei respexit (Responsorium) na chór męski (1960)
    • Messis guidem multa na chór męski (1960)
    • Sześć pieśni na chór mieszany (1960)
    • Symfonia nr 2 „Koncertująca” na flet, obój, klarnet, fagot, trąbkę, marimbafon i orkiestrę symfoniczną (1962)
    • Cztery pieśni na chór męski (1963)
    • Obrazy Tysiąclecia na chór mieszany (1963)
    • Symfonia nr 3 „Mówi prezydent John F. Kennedy” na głos recytujący, chór mieszany (ad libitum) i orkiestrę symfoniczną (1964)
    • Hymn tysiąclecia na chór mieszany i orkiestrę (1965)
    • Symfonia nr 4 „Da timpani a tutti” na bas solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1966)
    • Tryptyk żartobliwy na chór mieszany (1966)
    • Introitus - Gaudeamus omnes in Domino na chór mieszany (1966)
    • Modlitwa o pokój [wersja I] na chór mieszany i organy (1968)
    • Modlitwa o pokój [wersja II] na chór mieszany i orkiestrę (1969)
    • Ofiara i chwała tryptyk o błogosławionym Maksymilianie Kolbe na baryton solo, chór mieszany i organy (1969)
    • Symfonia nr 5 „Bohaterska” (1970)
    • Msza ekumeniczna na chór mieszany, zespół kameralny i organy (1970)
    • Symfonia nr 6 „Pacem in terris” na głos recytujący i orkiestrę (1973)
    • Treny warszawskie na baryton solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1974)
    • Cztery preludia na chór mieszany (1974)
    • Oratorium o św. Franciszku z Asyżu na tenor solo, głos recytujący, chór mieszany, chór męski, chór chłopięcy i organy (1975)
    • Krakowskie wesele na chór mieszany (1976)
    • Symfonia nr 7 (1977)
    • Pieśń marynarzy op. 114 na chór męski a cappella (1977)
    • Ta chwila całego życia [wersja I] na chór mieszany (1978)
    • Ta chwila całego życia [wersja II] na sopran, tenor, kwartet żeński i orkiestrę (1978)
    • Międzynarodowy hymn pokoju na chór mieszany i fortepian (bas-baryton i chór chłopięcy ad libitum) (1980)
    • Symfonia nr 8 (1980)
  • Publikacje:

    Podstawy techniki dyrygowania, PWM, Kraków 1961

    Technika czytania partytur, PWM, Kraków 1971

  • Literatura:

    Błaszczyk L. T., Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX w., PWM, Kraków 1964

    Habela Jerzy, Bury Edward, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979

    Hanuszewska Mieczysława, Schaeffer Bogusław, Almanach polskich kompozytorów współczesnych, PWM, Kraków 1982

    Bury Edward, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor, dyrygent i pedagog; ur. 18 września 1919, Gniezno; zm. 13 lutego 1995, Kraków. W latach 1937-44 studiował w Konserwatorium w Warszawie kompozycję w klasie Kazimierza Sikorskiego, dyrygenturę u Waleriana Bierdiajewa i fortepian pod kierunkiem Zbigniewa Drzewieckiego. Od 1945 do 1954 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie – od 1952 na stanowisku profesora. W latach 1949-52 był również dyrygentem Pomorskiej Orkiestry Symfonicznej w Bydgoszczy. W 1957 odbył w Szwajcarii pod kierunkiem Ernesta Ansermeta kurs interpretacji muzyki francuskiej (przede wszystkim...

Buczyński Paweł

  • Kompozycje:

    Nokturn na 3 grupy perkusyjne (1976)

    Kwartet smyczkowy nr 1 (1976)

    Requiem na alt, baryton, trzy kwartety wokalne i zespół instrumentalny (1977)

    Tricorne na 2 flety, wiolonczelę i klawesyn (1978)

    Litania na orkiestrę (1978)

    Szachy, opera kameralna według Stanisława Grochowiaka (1979)

    Epizod na flet solo (1980)

    Muzyka opadających liści na orkiestrę smyczkową (1980)

    Grej muzyczko na chór mieszany a cappella (1981)

    Już zaraz noc, muzyka w 4 częściach na 2 perkusje, fortepian, głos recytujący i kwintet smyczkowy (1981)

    Zamyślenie, muzyka na flet, skrzypce i fortepian (1981)

    Oratio MCMLXXXII, muzyka na trzy trąbki, perkusję, sopran i zespół smyczkowy (1982)

    Trzy pejzaże jesienne na kwintet dęty (1983)

    Pożegnanie na fortepian (1983)

    Porta d’inferno na organy (1984)

    W piwnicznej izbie na klarnet, fagot, altówkę i wiolonczelę (1985)

    Lectio: muzyka na tenor, perkusję i smyczki (1985)

    Trzy utwory z dedykacją na skrzypce, kontrabas i fortepian z towarzyszeniem aktora (1985)

    ...rodzi się śmierć..., muzyka na perkusję pamięci Edwarda Stachury (1985)

    Abendmusik na kwartet smyczkowy (1985)

    Pezzo per passero na 13 instrumentów (1987)

    Capriccio per cembalo ed archi (1987)

    W Beskidach, muzyka na orkiestrę symfoniczną (1988)

    Elegia pamięci Tadeusza Bairda na orkiestrę smyczkową (1989)

    Precjoza na klarnet, trąbkę, wibrafon i wiolonczelę (1989)

    Gałązka akacji na kwartet fortepianowy (1991)

    Antyfona na skrzypce i fortepian (1993)

    ...jak ziarna zbóż na trio fortepianowe (1994)

    Oro supplex na chór mieszany a cappella (1997)

    Porta d’inferno na organy (1998)

    Minione klimaty na flet, skrzypce i fortepian (2003)

    Impresja na początek drogi na głos recytujący, idiofony metalowe i smyczki do wybranych fragmentów Tryptyku rzymskiego Jana Pawła II (2006)

    Szachrit na trąbkę solo (2009)

    Muzyka przy sadzeniu róż na flet mały i smyczki (2010)

    Bądź zawsze wśród nas – hymn na cześć błogosławionego Jana Pawła II na chór mieszany a cappella do słów własnego autorstwa (2011)

    Lamento dla recytatora z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej do wybranych fragmentów Kazań sejmowych ks. Piotra Skargi (2012)

    Aquila Bianca na chór dziecięcy, fortepian i werbel lub chór dziecięcy i orkiestrę (2013)

    Benedictus – oratorium in honore beati Edmundi in partes quinque (2014)

  • Literatura:

    Strzelecki Paweł, Gronau-Osińska Alicja, Buczyński Paweł, w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. I, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor i pedagog; ur. 7 kwietnia 1953, Laski; zm. 5 stycznia 2015, Warszawa. W latach 1974-79 studiował kompozycję w klasie Tadeusza Bairda w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jako stypendysta Rządu Austriackiego w latach 1983-84 kontynuował studia w Hochschule für Musik w Wiedniu pod kierunkiem Romana Haubenstocka-Ramatiego. Uczestniczył ponadto w Międzynarodowych Kursach Wakacyjnych Nowej Muzyki w Darmstadt (1980, 1982, 1984) oraz Międzynarodowym Warsztacie Młodych Kompozytorów w Borowec w Bułgarii (1982). Paweł Buczyński był laureatem wielu konkursów kompozytorskich,...

Bywalec Szymon

  • Osoby Tagi: wykonawca
dyrygent; ur. 11 lutego 1974, Tychy. Ukończył dyrygenturę symfoniczno-operową w klasie Jana Wincentego Hawla (dyplom z wyróżnieniem) w Akademii Muzycznej w Katowicach, a także grę na oboju pod kierunkiem Jerzego Kotyczki w Akademii Muzycznej w Krakowie. Naukę kontynuował w klasie mistrzowskiej Gianluigiego Gelmettiego (2001) i Lothara Zagroska (2002 – Diploma di Merito) w Accademia Musicale Chigiana w Sienie, której był stypendystą. Swoje umiejętności doskonalił podczas kursów dla dyrygentów prowadzonym m.in. przez Gabriela Chmurę, Kurta Mazura, Zoltána Peskó i Pierre'a Bouleza. W 2014...

Buczyński Walter

  • Twórczość:

    W jego życiu jest wiele epizodów związanych z polską kulturą. W latach pięćdziesiątych, jako bardzo młody wirtuoz był głównym polonijnym pianistą, biorąc udział w wielu koncertach z okazji polskich świąt 3 maja czy 11 listopada. W 1950 roku występował w najbardziej prestiżowej sali koncertowej w Toronto Massey Hall wraz z Janem Kiepurą, akompaniując mu na fortepianie. Artysta wspomina, że mając wtedy 17 lat nie bardzo zdawał sobie sprawę z wielkości i popularności naszego tenora. W roku 1957 Walter Buczyński był solistą w tej samej sali w Koncercie fortepianowym f-moll Fryderyka Chopina z towarzyszeniem Toronto Symphony Orchestra pod dyrekcją polskiego dyrygenta Henryka Rzepusa.

    Za najbardziej polski utwór ze wszystkich swoich kompozycji artysta uważa Fantasy on themes of the Past na akordeon i orkiestrę smyczkową, który napisał w 1980 roku na zamówienie dyrygenta Pro Art Orchestra, Victora Di Bello, oraz najsłynniejszego kanadyjskiego akordeonisty wirtuoza, Joseph’a Macerollo. Utwór składa się z pięciu części, a pierwsza z nich jest zatytułowana Old Polish Folk Songs, w której  są zacytowane dwie melodie ludowe: Pije Kuba do Jakuba i Pytała się pani. Walter Buczyński twierdzi, że jak był małym chłopcem, to jego mama często śpiewała mu w domu właśnie te dwie piosenki. Victor di Bello włoski dyrygent urodzony w Kanadzie, często wykonywał Fantasy on themes of the Past w koncertach umuzykalniających dla młodzieży szkół średnich i podstawowych w Ontario. Utwór jest łatwy i przyjemny w odbiorze i był w stanie skupić uwagę młodzieży podczas tych koncertów. Buczyński ten 19 minutowy utwór napisał w ciągu 3 dni. - "To było bardzo proste dla mnie zadanie. Ja uczyłem w tym czasie moich studentów jak się to robi. Jest to tzw. utwór popularny, rozrywkowy. Napisałem tylko dwa takie utwory w moim życiu. Ja nie komponuje muzyki popularno-rozrywkowej”. Fantasy on themes of the Past wykonała 12 maja 2007 roku w Sali Living Arts Centre w Mississauga Toronto Celebrity Symphony Orchestra pod dyrekcją Andrzeja Rozbickiego.

    (Andrzej Rozbicki, 2009)

  • Kompozycje:
    • Trio Opus 4 na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1954)
    • Scherzo na fortepian i orkiestra (1954)
    • Three works for voice and piano (1954-55-66)
    • Elegy for Violin and Piano “In Memoriam Kathleen Parlow” (1963)
    • Six Miniatures for String Quartet (1963)
    • Aria and Toccata na fortepian (1963)
    • Beztitula na fortepian i orkiestrę (1964)
    • Four Arabesques and Dance na flet i orkiestrę smyczkową (1964)
    • Three Thoughts for Orchestra (1964)
    • Triptych for Orchestra (1964)
    • Amorphus na fortepian (1964)
    • Suite pour le piano “One, Two, Three” (1964)
    • 4 learning pieces na orkiestrę smyczkową (1964-5)
    • Mr. Rhinoceros and His Musicians opera dziecięca (1965)
    • Ten Piano Pieces for Children (1965)
    • Eight Epigrams for Young Pianists (1965-67-69)
    • Four Corners of Gregory na gitarę (1966)
    • Do Re Mi opera dziecięca na sopran, tenor, baryton, 2 aktorów i zespół instrumentalny (1967)
    • Miłość / Love (J. Beecroft) na sopran, flet i fortepian (1967)
    • Trio/67 na mandolinę, klarnet i wiolonczelę (1967)
    • Sonata for piano “Dzięki” (1967)
    • Divertimento for Four Solo Instruments (skrzypce, wiolonczela, klarnet, fagot) (1968)
    • Four Movements na fortepian i orkiestrę smyczkową (1969)
    • Seven Miniatures for Orchestra (1970)
    • A Work for Dance na klarnet, perkusję i orkiestrę smyczkową (1970)
    • Burlesque na fortepian, narratora i taśmę (1970)
    • Three Piano Pieces na fortepian, narratora i taśmę (1970)
    • Zeroing In No. 2 “Distractions and Then” na orkiestrę (1971)
    • Zeroing In na fortepian (1971)
    • From the Buczynski Book of the Living opera kameralna na sopran, tenor, klarnet i fortepian (1972)
    • Zeroing In No. 4 “Innards and Outards” na sopran, fortepian i orkiestrę (1972)
    • Zeroing In No. 5 “Dictionary of Mannerisms” na fortepian (1972)
    • Three against Many na flet, klarnet, fagot i orkiestrę (1973)
    • Zeroing In No. 3 na kwartet smyczkowy i orkiestrę (1973)
    • Twenty-Seven Pieces for a Twenty-Seven Minute Show na fortepian (1973)
    • Quartet /74 na flet, klarnet, wiolonczelę i klawesyn (1974)
    • Sextet na flet, klarnet, skrzypce, wiolonczelę i 2 perkusistów (1974)
    • Trio/74 na harfę, klarnet basowy i kontrabas (1974)
    • Two Pieces for Woodwind Quintet (1975)
    • Ars Romantica na orkiestrę kameralną (1976)
    • Lyric for Piano and Orchestra (1976)
    • Rhapsody na 2 rogi i orkiestrę smyczkową (1976)
    • Three Serenades na orkiestrę (1976)
    • Legends for String Orchestra (1976)
    • Olympics ‘76 na kwintet dęty blaszany (1976)
    • 3 Serenades for chamber ensemble (1976)
    • The Tales of Nanabozho (D. Reid) na kwintet dęty drewniany i narratora (1976)
    • Mass with Outside Prayers na chór mieszany i kwintet dęty (1976)
    • Psalm 51 na sopran, alt, tenor, bas, orkiestrę smyczkową, organy i perkusję (1977)
    • The First Symphony (1977)
    • Missa brevis na chór mieszany, kwartet smyczkowy i kwintet dęty blaszany (1977)
    • Sonate Belsize na akordeon solo (1977)
    • Zeroing In - Zeroing Out na fortepian i taśmę (1977)
    • Naked at the Opera opera kameralna (Tom Hendry) na 2 soprany, 3 tenory, baryton, bas, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i akordeon (1978)
    • Capricorn Suite na gitarę (1978)
    • Monogram na fortepian (1978)
    • Concerto na fortepian i orkiestrę (1979)
    • Sonata na skrzypce i fortepian (1979)
    • Concerto na wiolonczelę i orkiestrę (1980)
    • Resurrection II na baryton, klarnet, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i akordeon (1980)
    • Prayer and Dance na klarnet, kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową (1982)
    • ... Winds... na flet, wiolonczelę, celestę, klawesyn i perkusję (1982)
    • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1982)
    • Cradle Song, Vocalise and Elegy (Blake, Donne) na baryton, skrzypce i fortepian (1983)
    • Sonata na skrzypce i wiolonczelę (1983)
    • A Song Cycle: Songs of War na tenor, baryton i fortepian (1983)
    • Three Choral Pieces na chór mieszany (1983)
    • Fantasy on Themes From the Past na akordeon i orkiestrę smyczkową (1984)
    • Piano Quintet na fortepian i kwartet smyczkowy (1984)
    • Lyric II na fortepian (1984)
    • Symphony No. 1 na orkiestrę (1986)
    • Gemini Quartet na obój, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1986)
    • Divertissement No.1 na orkiestrę gitarową (1987)
    • Divertissement No. 2 na harfę, akordeon i wibrafon (1987)
    • String Quartet No. 3 na sopran i kwartet smyczkowy (1987)
    • August Collection, 24 preludia na fortepian (1987)
    • Flowers and Bouquets na chór żeński (1987)
    • Lyric V na obój i orkiestrę smyczkową (1988)
    • Mosaics na fortepian (1988)
    • Remembrances of Latin Texts na chór chłopięcy i męski (1988)
    • Divertissement No. 3: Impressions and Memories na kwintet perkusyjny (1989)
    • July Notebook (Buczyński) na chór mieszany (1989)
    • Lyric VII na altówkę i orkiestrę (1991)
    • Piano Sonata No. 3 “Textures” (1991)
    • Aries quartet na klarnet i trio smyczkowe (1991)
    • Sapphire serenade na orkiestrę (1991-1992)
    • Lyric VIII na gitarę i orkiestrę (1991-1992)
    • Cameo II na fagot i trio smyczkowe (1992)
    • Tales of Nanabozho : Raccoon ; Great Sturgeon na narratora i kwintet dęty drewniany (1992)
    • Eight day week series na sopran, fortepian, flet, klarnet, róg i wiolonczelę w różnych układach  (1992)
    • Piano Sonata No. 5 (1992)
    • Lyric IX na skrzypce i orkiestrę (1993)
    • Piano Sonata No. 6 "Sonata quasi una fantasia" (1993)
    • Lyric XI na trąbkę i orkiestrę (1994)
    • Words my mother taught me na chór dziecięcy i fortepian (1994)
    • Lyric X  na fagot i orkiestrę smyczkową (1994)
    • Requiem for a young infant na chór i solistów (1994)
    • Valentine songs na głos i fortepian (1995)
    • Lyric XII na flet i orkiestrę (1995)
    •  Remembered diaries na 4 fagoty (1995)
    • Lyric XIII na 4 fagoty i orkiestrę smyczkową  (1995)
    • Songs for young people na chór dziecięcy i fortepian (1995)
    • Part of seven na sopran i fortepian (1995)
    • The Mouse, the bird, and the octopus na chór dziecięcy i fortepian (1995)
    • The Bug, some ice, and a boatman na głosy dziecięce (9-18) a cappella (1995)
    • City voices na mezzosopran i fortepian (1995)
    • Morn, noon, and night na małą orkiestrę (1996)
    • He sings, she sings, they sing, 11 pieśni na sopran, baryton i fortepian  (1998)
    • Lyric XV : in memoriam Krean na sopran, fortepian i orkiestrę smyczkową (1998)
    • The Coming of Christ na sopran, alt, tenor, bas, chór i orkiestrę (1999)
    • Wollaston etudes na fortepian (1999)
    • Lyric XVI na orkiestrę smyczkową (2001)
    • Lyric XVII na tenor i orkiestrę smyczkową (2001)
    • Divertimento No. 4 na akordeon, tubę i orkiestrę smyczkową (2002)
    • Opus duo pianoforte na 2 fortepiany (2002)
    • Lyric XVIII na baryton i orkiestrę smyczkową (2003)
    • Lyric XIX na fortepian i orkiestrę smyczkową (2003)
    • Passacaglia na orkiestrę (2004)
    • The seasons na sopran i fortepian (2004)
    • Symphony No. 2 na orkiestrę (2004)
    • Lyric XXI : I remember na sopran i orkiestrę smyczkową (2005)
    • Five songs for Julia na baryton i fortepian (2005)
    • Lyric XXII na klarnet i orkiestrę smyczkową (2006)
    • Piano Sonata No. 7 (2006)
    • Lyric XXIII na Flügelhorn i akordeon (2007)
    • Three Nocturnes na saksofon altowy, skrzypce i orkiestrę smyczkową (2008)
    • Four songs na baryton i akordeon  (2008)
    • Three songs na sopran i kwartet smyczkowy (2008)
    • Lyric XXIV : highway of heroes na sopran i orkiestrę smyczkową (2009)
    • Mother-daughter na sopran, mezzosopran i kwartet smyczkowy (2010)
    • Words, words, words, 13 piosenek na głosy dziecięce i fortepian  (2010)
    • Piano Sonata No. 8  (2012)
    • Piano Sonata No. 9 (2012)
    • Piano Sonata No. 10 (2012)
    • Piano Sonata No. 11 (2012)
    • T.R.I.O., trio na klarnet, wiolonczelę i fortepian (2014)
    • Piano Sonata No. 12 (2014)
    • Piano Sonata No. 13 (2014)
    • Piano Sonata No. 14 na lewą rękę (2014)
    • Piano Sonata No. 15  (2014)
    • Piano Sonata No. 16  (2015)
    • Piano Sonata No. 17 (2015)
    • Piano Sonata No. 18 (2015)
    • Piano Sonata No. 19 (2015)
    • Piano Sonata No. 27 (2016)
    • Piano Sonata No. 28  (2016)
    • Piano Sonata No. 29 (2016)
    • Piano Sonata No. 30 (2016)
    • Piano Sonata No. 31  (2016)
    • Piano Sonata No. 32 (2016)
    • Piano Sonata No. 33 (2016)
    • Piano Sonata No. 34 (2016)
    • Piano Sonata No. 35 (2016)
    • Piano Sonata No. 20  (2016)
    • Piano Sonata No. 21 (2016)
    • Piano Sonata No. 22 (2016)
    • Piano Sonata No. 23 (2016)
    • Piano Sonata No. 24  (2016)
    • Piano Sonata No. 25  (2016)
    • Piano Sonata No. 26 (2016)
    • Reflections around D flat na fortepian (2017)
    • Quintario na klarnet i kwartet smyczkowy (2017)
    • Sonata na wiolonczelę solo (2018)
    • Sonata na skrzypce solo (2018)
  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytor i pianista; ur. 17 grudnia 1933, Toronto (Kanada). Urodził się w rodzinie polskiej. Lekcje gry na fortepianie pobierał u Earle Moss, a teorii i kompozycji u prof. Godfrey Ridout w University of Toronto. W roku 1954 zdobył pierwszą nagrodę w konkursie kompozytorskim CAPAC’s za Piano Trio. W roku 1955 debiutował jako solista z Toronto Symphony Orchestra wykonując Koncert Fortepianowy f-moll Fryderyka Chopina. Lekcje kompozycji kontynuował u Dariusa Milhauda w Aspen oraz u Nadii Boulanger w Paryżu (1960). W Warszawie kontynuował studia pianistyczne w latach 1959-61 w klasie...

Bauer Jerzy

  • Twórczość:

    W początkowej fazie twórczości Bauera dostrzegamy próby poszukiwań nowych rozwiązań sonorystycznych zawsze jednak podporządkowane nadrzędnej idei, jaką było dążenie do pogłębienia strony wyrazowej kompozycji. W recenzjach czytamy o „olbrzymim ładunku energetycznym”, „dramatycznych spięciach” (Trzy koncepcje), „drapieżnej sile” (Trzy eseje), „żarliwości i pasji tej muzyki” (Inwokacja na skrzypce i fortepian). Eksperymentowanie z nowymi technikami gry było jednak krótkim i niewiele znaczącym epizodem w twórczości Bauera, a od negacji zdecydowanie bliższe było mu rozwijanie zdobyczy twórców epok minionych. Wyrósł bowiem, jak sam przyznawał „w zachwycie nad wielką muzyką europejską, nad tradycją” i to ona właśnie ukształtowała jego estetyczną wrażliwość. Fascynacja muzyką przede wszystkim Bartóka, Ravela i Strawińskiego, a także kontakt z wybitną osobowością Nadii Boulanger sprawiły, że bliższa mu stała się formalna przejrzystość i kolorystyczne wyrafinowanie kompozytorów francuskich aniżeli twórczość przedstawicieli szkoły wiedeńskiej.

    Kwestionując nowatorstwo jako nadrzędną kategorię wartościowania kompozycji muzycznej odnajdywał jej sens w ciągłości, kontynuacji doświadczeń wybitnych kompozytorów epok minionych, nie traktując jednak ich twórczości jako źródła cytatów, wzorców do naśladowania, lecz impulsów dla tworzenia nowych, bardzo osobistych wypowiedzi. Spośród wielu tropów dostrzegamy w twórczości Bauera nawiązanie do klimatu muzyki Ravela – w drugiej, śpiewnej części Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę, która jest rodzajem hołdu złożonego temu kompozytorowi (rolę te pełni również przeznaczony na klawesyn i gitarę utwór A jednak habanera). Reminiscenze na organy zawierają wyraźne aluzje messiaenowskie obejmujące rytmikę, motywikę („ptasie” motywy w zakończeniu), dyspozycję materiału dźwiękowego (eksponowanie trytonu), a także rejestrację i specyficzny koloryt dzieła. Divertimento na instrumenty perkusyjne i dwa fortepiany – muzyka barwna i żywiołowa budzi wyraźne skojarzenia z Sonatą na dwa fortepiany i perkusję Bartoka. W twórczości Bauera pojawiają się również wyraźne skłonności archaizacyjne (w Trzech staropolskich pieśniach pasyjnych, Trzech trenach, czy Rzeźbach średniowiecza), zawsze jednak nawiązanie do określonego modelu historycznego wzbogacone jest ekspresją wynikającą z operowania środkami współczesnymi.

    Kompozycje Bauera cechuje niezwykła pieczołowitość w konstruowaniu form – obce było mu jakiekolwiek jej niedookreślenie. Znajdował oparcie w tradycyjnych schematach formalnych i chociaż posługiwał się nimi w sposób dość swobodny zawsze jednak dbał o to, by forma dzieła pozostała czytelna dla słuchacza.

    Na oblicze wyrazowe jego kompozycji duży wpływ ma dyspozycja materiału dźwiękowego – dla uzyskania określonego brzmieniowego klimatu stosuje różne sposoby ich selekcjonowania, a tworzone struktury koncentrowane są zazwyczaj wokół kilku punktów centralnych.
    W nurcie solowym i kameralnym ilościowo wyróżniają się kompozycje na gitarę i z udziałem tego instrumentu, z których wiele uzyskało nagrody. Z myślą o swym synu – wybitnym wiolonczeliście, stworzył w 1982 Sonatę w jednej części na wiolonczelę i fortepian, a dwa lata później, we współpracy z nim – jemu dedykowany Koncert na wiolonczelę i orkiestrę.

    Pośród kompozycji wokalno-instrumentalnych na uwagę zasługuje Missa Pagana, której podporządkowana tekstowi warstwa muzyczna stanowi oryginalną syntezę środków o genezie liturgicznej z pogańskim, żywiołowym zachwytem nad pięknem świata oraz głęboką refleksją nad jego problemami.

    Ewa Kowalska-Zając
    „Kompozytorzy polscy 1918-2000” pod red. Marka Podhajskiego
  • Kompozycje:
    • Dytyramb na cześć Pokoju na chór dziecięcy lub żeński i fortepian (1963)
    • Trzy pieśni na sopran i fortepian (1963)
    • Humoreska na cztery puzony (1963)
    • Trio stroikowe nr 1 na obój, klarnet i fagot (1964)
    • Rondo kwartowe na klarnet i fortepian (1964)
    • Suita na orkiestrę smyczkową (1964)
    • Divertimento [wersja I] na instrumenty perkusyjne i dwa fortepiany (1965)
    • Divertimento [wersja II] na fortepian na 4 ręce (1965)
    • Suita-groteska na małą orkiestrę symfoniczną (1965)
    • Uwertura w węgierskim stylu na wielką orkiestrę symfoniczną (1965)
    • Na Zachód, na Południe, na Północ na chór dziecięcy i instrumenty perkusyjne (1965)
    • Trio stroikowe „Metamorfozy” na obój, klarnet i fagot (1966)
    • Czerwone i czarne na fortepian i orkiestrę (1967)
    • Toccatina na klarnet i fortepian (1967)
    • Trzy koncepcje na wielką orkiestrę symfoniczną (1968)
    • Ekspresje morskie na fortepian (1968)
    • Pieśń o Żołnierzach z Westerplatte na chór mieszany (1968)
    • Suita na fortepian (1969)
    • Mikstury na zespół kameralny (1969)
    • Suita dziecięca na dwa flety (1969)
    • Introdukcja i trzy modlitwy o pokój na orkiestrę smyczkową (1970)
    • Aetatis Mediae Sculpturae na chór mieszany, chór chłopięcy i wielką orkiestrę symfoniczną (1970-71)
    • Tworzenie świata na zespół perkusyjny (1971)
    • Pieśń o nocy czerwcowej na baryton i fortepian (1971)
    • Trzy treny na baryton i fortepian (1972)
    • Trzy eseje na skrzypce i fortepian (1972)
    • Da suonare na klarnet i fortepian (1972)
    • Trzy re-konstrukcje na fortepian (1972)
    • Pomnik krzyczący, kantata na chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną (1972)
    • Toccatina polska na fortepian (1973)
    • Reminiscenze na organy (1973)
    • Pulsacje symfoniczne na wielką orkiestrę symfoniczną, dwie gitary elektryczne i organy (1973)
    • Invocazioni na skrzypce i fortepian (1974)
    • Contemplazione in do na fortepian (1974)
    • Nike warszawska na wielką orkiestrę symfoniczną (1974)
    • Musica in do na kameralny zespół smyczkowy (1975)
    • Trzy melodie kurpiowskie na wiolonczelę i fortepian (1975)
    • Ballada o cudzie [wersja I] na głos i fortepian (1975)
    • Ballada o cudzie [wersja II] na głos i gitarę (1975)
    • Preludia i taniec polski na skrzypce i fortepian (1976)
    • Misteria eleuzyjskie na flet i fortepian (1976)
    • Sonosfery na fortepian i orkiestrę (1976)
    • Dwa świątki ludowe na obój i gitarę (1977)
    • Mozaika diatoniczna na trąbkę i fortepian (1977)
    • Pentatonium na organy (1977)
    • Racconto di una chitarra na gitarę (1977)
    • Trzy pieśni na mezzosopran i fortepian (1977)
    • Pensiero per la chiusura na gitarę (1978)
    • Preludio, e Passacaglia ballante na dwie gitary (1978)
    • Wariacje oberkowe na wiolonczelę i orkiestrę (1978)
    • W siedmiu dźwiękach w hołdzie Wandzie Landowskiej na klawesyn (1979)
    • Fantazja chorałowa na temat chorału protestanckiego „Ein feste Burg ist unser Gott” na organy (1980)
    • Concertino na skrzypce i orkiestrę (1980)
    • Trzy małe passacaglie na obój i fortepian (1980)
    • Trzy pieśni na baryton i fortepian (1980)
    • Trzy fragmenty zimowe na skrzypce i fortepian (1981)
    • Taniec polski 80 na wielką orkiestrę symfoniczną (1981)
    • Cztery improwizacje na gitarę (1981)
    • Trzy staropolskie pieśni pasyjne na organy (1981)
    • Narodziny małej passacaglii na orkiestrę kameralną (1982)
    • Sonata w jednej części na wiolonczelę i fortepian (1982)
    • Muzyka w dwóch częściach na obój, klarnet i fagot (1982)
    • Wiersze o Karolu Szymanowskim na chór dziecięcy i zespół smyczkowy (orkiestrę kameralną) (1982)
    • Przysłowia z Fenis na chór mieszany (1982)
    • Na śmierć znajomej sosny na 3-głosowy chór dziecięcy (1983)
    • Passacaglia na fortepian (1983)
    • Trzy ballady na gitarę (1983)
    • Leśny koncert, widowisko muzyczno-estradowe na orkiestrę symfoniczną, dwoje skrzypiec, chór dziecięcy, balet i narratora (1983)
    • Monologi dialogujące na gitarę i flet (1984)
    • Wycinanka góralska na dwie wiolonczele (1984)
    • Jubilate e la danza polacca na orkiestrę symfoniczną (1984)
    • Barwy przestrzeni, trio na flet, wiolonczelę i fortepian (1985)
    • Tarantella na waltornię i fortepian (1985)
    • Concerto per violoncello e orchestra (1985)
    • Accende lumen sensibus na organy (1985)
    • Kołysanka na fortepian (1985)
    • Zdarzenie na perkusję (1986)
    • Musica per quattro flauti (1986)
    • Les images du mouvement na klawesyn i gitarę (1986)
    • Un désire na chór a cappella (1986)
    • 3 Primitivi per violoncello e pianoforte (1987)
    • Jasne świergotania na flet i orkiestrę (1987)
    • Pocztówka z gór na dwa fortepiany (1988)
    • Play for moods na kwartet smyczkowy (1988)
    • Missa pagana na baryton solo, chór mieszany, 3 flety, gitarę i fortepian (1988)
    • Libera me Domine na sekstet smyczkowy i organy (1989)
    • Ritornello e choro na skrzypce i orkiestrę (1989)
    • Barwy i rytmy w ruchu na gitarę (1989)
    • A jednak habanera ... (w 115 rocznicę urodzin Maurice’a Ravela) na klawesyn i gitarę (1990)
    • Play serious to make fun na flet, gitarę i akordeon (1991)
    • Malowanki wiejskie na sopran (mezzosopran) i fortepian (1991)
    • Trio nr 1 na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (1992)
    • Wariacje w poszukiwaniu tematu na wiolonczelę (1992)
    • Improwizacja jubileuszowa Aretuzy na gitarę (1993)
    • Epitafium pamięci Witolda Lutosławskiego na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1994)
    • Uwertura złocista na septet waltorniowy (1994)
    • Trio nr 2 „La serieta e leggerezza” na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1995)
    • Concertino na gitarę i orkiestrę kameralną (1995)
    • Trio „Musikalische Stimmung und Scherz” na flet altowy i gitarę (1996)
    • Variations by means of BACHCABACHAB na guitarę seul (1996)
    • Duo concertante na duet gitarowy i orkiestrę symfoniczną (1997)
    • Zaśpiew z gór na wiolonczelę i fortepian (1998)
    • Rozmyślania eschatologiczne (pamięci Bernarda Pietrzaka) na organy (1998)
    • Zbiór miniatur fortepianowych z elementami improwizacji dla dzieci (1998)
    • BACHCAB na organy (1999)
    • Cztery momenty muzyczne na gitarę (1999)
    • Rezonanse i rytmy na obój i fortepian (1999)
    • Mowo ojczysta na 4-głosowy chór dziecięcy (1999)
    • Fanfary, dzwony i dzwonki na fortepian i orkiestrę symfoniczną (2000)
    • Moment muzyczny na skrzypce i fortepian (2000)
    • Dlaczego ogródek nie śpiewa? na mezzosopran i fortepian (2000)
    • Cykl pieśni do tekstów Wisławy Szymborskiej na mezzosopran i fortepian (2001)
    • Stylizacje na dwa akordeony (2002)
    • Dualistyl [wersja I] na obój i fortepian (2003)
    • To na wiolonczelę i fortepian (2006)
    • Kaprys wigierski na fagot i fortepian (2008)
    • Libera me Domine de morte na kwintet dęty blaszany i organy (2008)
    • Dwie stylizacje na chór mieszany a cappella (2008)
    • Daemones na baryton i fortepian (2008)
    • Divertimento w 3 kawałkach na 2 fortepiany (2009)
    • Memento na trąbkę i fortepian (2010)
    • Zderzenia z balladą na trąbkę i organy (2010)
    • Trzy mini passacaglie na trąbkę i fortepian (2011)
    • Dualistyl [wersja II] na trąbkę i fortepian (2011)
    • Dualistyl [wersja III] na trąbkę i organy (2011)
    • Oscylacje na wiolonczelę i fortepian (2012)
    • II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (2013)
    • Wenus na mezzosopran i fortepian (2014)
    • Koniugacja na mezzosopran i fortepian (2015)
    • Pocztówka z gór na oktet gitarowy (2014)
    • BisGit na oktet gitarowy (2014)
    • Musica in do na 8 lub 9 wiolonczel (2016)
    • Akwarela dla dwóch. Na flet i wiolonczelę i dla żartu (2017)
  • Literatura:

    Kowalska-Zając Ewa, Bauer Jerzy, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998

    Kowalska-Zając Ewa, Bauer Jerzy, w: Łódzkie środowisko kompozytorskie 1945-2000, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 2001

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor i pedagog; ur. 12 maja 1936, Łódź; zm. 11 stycznia 2025. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi: teorię muzyki (dyplom w 1959), dyrygenturę (dyplom w 1961) oraz kompozycję pod kierunkiem Tomasza Kiesewettera (dyplom w 1966). W latach 1969-70 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu. W latach 1959-60 pracował w Państwowym Liceum Muzycznym w Łodzi. W 1960 rozpoczął działalność pedagogiczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. W 1979 uzyskał tytuł docenta, w 1987 profesora nadzwyczajnego, zaś w 1992 profesora zwyczajnego. W latach 1980-98...

Bruzdowicz-Tittel Joanna

  • Kompozycje:

    Concertino na dwa fortepiany (1957-59)

    Mały Apollo, pieśń na sopran i fortepian (1961)

    Wariacje na fortepian (1962)

    Listy, miniatury fortepianowe (1962)

    Wariacje na kwartet smyczkowy (1963)

    Miniatury na klarnet i fortepian (1963)

    Koncert na wibrafon i fortepian (1963)

    Epigramy na skrzypce solo (1964)

    Niobe na sopran, recytatora i zespół instrumentalny do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1964)

    Sept miniatures na flet solo (1964)

    Wizyta, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Wierszyk o wronach, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Wczoraj, pieśń na sopran i fortepian do słów do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Śpij w spokoju, pieśń na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Oto widzisz znowu idzie jesień, pieśń na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Prośba o wyspy szczęśliwe, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Już kocham cię tyle lat, pieśń na bas i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)

    Etiudy przestrzenne, 3 pieśni na chór mieszany a cappella (1965)

    Czystość, pieśń na sopran i fortepian (1965)

    Erotyki na fortepian (1966)

    Per Due na skrzypce i fortepian (1966)

    Kwintet na instrumenty dęte (1966)

    Rysunki z przystani, 7 miniatur na mezzosopran, flet, fortepian i perkusję (1967)

    Suite in memoriam Sergiej Prokofieff na orkiestrę (1967)

    Kolonia karna [wersja I], dramat muzyczny w jednym akcie według noweli Franza Kafki (1968)

    Pieśni do poematów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego na zespół wokalno-instrumentalny (1968)

    Impressions na 2 fortepiany i orkiestrę symfoniczną (1968)

    Ek-Stasis, muzyka elektroakustyczna (1969)

    Éclairs na orkiestrę (1969)

    Phobos na taśmę (1969)

    Esquisses na flet, altówkę, wiolonczelę i fortepian (1969)

    Salto na perkusję i taśmę (1970)

    Fas et nefas na taśmę i gitarę preparowaną (1970)

    Stigma na wiolonczelę solo (1970)

    Pehnidi na klawesyn solo (1970)

    Jour d’ici et d’ailleurs na chór mieszany, kwartet wokalny, narratora i zespół kameralny do słów Pauline Miguel (1971)

    Homo Faber, trylogia na taśmę (1971-75)

    Les Troyennes, tragedia muzyczna według Euripida (1972)

    Épitaphe (en mémoire de mon Père) na klawesyn i taśmę (1973)

    A claire voix na chór mieszany, 3 instrumenty dęte do wyboru, fortepian i taśmę (1973)

    Episode na fortepian i 13 instrumentów smyczkowych (1973)

    Esitanza na 2 fortepiany lub fortepian na 4 ręce (1973)

    Mater Polonica, fantazja na temat Bogurodzicy na organy (1973)

    Le beau Danube bleu na 2 fortepiany i taśmę (1973-74)

    Koncert fortepianowy nr 1 (1974)

    Etté na klarnet solo (1974)

    Trio [wersja I] na mezzosopran lub baryton, wiolonczelę i fortepian (1975)

    Trio [wersja II] dla 6 dowolnych wykonawców (1975)

    Trio [wersja III] dla 9 dowolnych wykonawców (1975)

    Einklang na klawesyn i organy (1975)

    Symfonia (1975)

    Koncert skrzypcowy nr 1 (1975-76)

    Die Geschichte eines neugierigen Vogels, teatr muzyczny dla dzieci z improwizacją na temat muzyki elektronicznej (1976)

    Le Petit Prince, balet na podstawie książki Antoine de Saint-Exupéry w 28 scenach (1976)

    Inner Space – Outer Space na taśmę (1978)

    Equivocita na klawikord (1978)

    Von Liebe und Tod na głos niski (męski lub żeński) i taśmę według poematów Lou Bruder (1978)

    Aquae Sextiae, suita na kwintet dęty blaszany i orkiestrę dętą blaszaną (1978)

    October Sonata na fortepian, pamięci 16.X.1978, dnia wyboru Jana Pawła II (1978)

    Bartokalia for Béla Bartók na taśmę (1979)

    Fantasia Hermantica na temat S-A-B-B-E na altówkę i fortepian (1979)

    Tre contra tre na flet, obój, altówkę i 3 perkusje (1979)

    Neue Kinderszenen, suita elektroniczna dla dzieci (1980)

    Marlos Grosso Brasileiras „Chant d’amitié” na flet, skrzypce, klawesyn i taśmę (1980)

    Trio dei Due Mondi na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1980)

    Prelude and Fugue na klawesyn (1980)

    Bramy Raju, dramat muzyczny według Jerzego Andrzejewskiego (1980-81)

    Trio per Trio, suita tańców na flet, skrzypce i klawesyn (1981)

    Dum spiro spero, scenariusz muzyczny na flet i taśmę (1981)

    Concerto for Double-Bass and Orchestra (1982)

    Para y contra na kontrabas i taśmę (1982)

    Oracle [version I] na fagot (1982)

    Oracle [version II] na fagot i taśmę (1982)

    Dreams and Drums na perkusję solo (1982)

    Kwartet smyczkowy nr 1 „La Vita” (1983)

    Urbi et Orbi, kantata na tenor, chór dziecięcy, 2 trąbki, 2 puzony i organy (1985)

    Muzyka do 36 filmów telewizyjnych Stahlkammer Zurich w reż. Celino Bleiweissa, Petera Fratchera i Kai von Kotze (1985-89)

    Kolonia karna [wersja II], dramat muzyczny w jednym akcie według noweli Franza Kafki (1986)

    En attendant Anaïs, muzyka dla dzieci (1987)

    Aurora Borealis na harfę i organy (1988)

    Kwartet smyczkowy nr 2 „Cantus Aeternus” z recytatorem (1988)

    Four Seasons Greetings na smyczkową orkiestrę kameralną i solistów (1988-89)

    La Espero, kantata na sopran, baryton, klawesyn i smyczki (1990)

    Je me souviens na marimbę (1990)

    Violin Sonata No. 1 „Il Ritorno” (1990)

    On Prayer, pieśń na sopran i fortepian (1990)

    Tides and Waves, opera-musical w 2 aktach; libretto Jurgen Tillel, Joanna Bruzdowicz (1991-92)

    Stabat Mater na chór a cappella (1993)

    Spring in America, sonata na skrzypce i fortepian (1994)

    The Cry of the Phoenix, koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną (1994)

    World, 5 pieśni na sopran i fortepian do słów Czesława Miłosza (1995-96)

    Song of Hope and Love na wiolonczelę i fortepian (1997)

    Symfonia na 2 gitary, perkusję i kwintet smyczkowy lub orkiestrę kameralną (1997)

    Salvador Dali, poemat na baryton i fortepian do słów Paula Eluarda (2004)

    Szesnaście obrazków z wystawy Salvadora Dali na fortepian (2004)

    Fanfare for Celebration of Women in Music na zespół instrumentów dętych blaszanych (2005)

    Kwintet „Tramuntana” na saksofon i kwartet smyczkowy (2006)

    Symfonia nr 2 „Concertino na orkiestrę” (2007)

    Ave Maria na kontralt i organy (2007)

    Toccata na organy (2007)

    Concertino na fortepian i orkiestrę (2010)

    Muzyka do 6 filmów TV (Canal Plus) De ci de la Agnes, reż.. Agnes Varda (2011)

    Lella - Oratorio Profane na mezzosopran, sopran, obój, kwartet smyczkowy, perkusję, chór żeński i recytatora, libretto: Christiane Schapira (2011)

    From the Fever World [Ze świata gorączki] na mezzosopran, kwartet smyczkowy i fortepian do słów Jehanne Dubrow (2012-2013)

    Muzyka filmowa

    Muzyka do filmu Objets à réflexion w reż. Berndta Nuberga (1969)

    Muzyka do filmu La mort de Lord Chatterley w reż. Gilles Katz (1972)

    Muzyka do filmu Chita je t’aime w reż. Gilles Katz (1973)

    Muzyka do filmu La foret d’Orleans w reż. Gilles Katz (1976)

    Muzyka do filmu Aussagen nach einer Verhaftung w reż. George’a Moorsa (1978)

    Muzyka do filmu A propos de la neige fondue w reż. Gilles Katz (1979)

    Muzyka do filmu Bobo la tête w reż. Gillesa Katza (1980)

    Muzyka do filmu Tante Blandine w reż. Guy Jorré (1982)

    Muzyka do filmu Islande w reż. Philippe Morse (1982)

    Muzyka do filmu Un échec de Maigret w reż. Gilles Katz (1985)

    Muzyka do filmu Sans toit ni loi w reż. Agnès Varda (1985)

    Muzyka do filmu Le Jupon rouge w reż. Genevieve Lefevbre (1987)

    Muzyka do filmu Le dernier prix (Seria 5 dernières minutes) w reż. Gilles Katz (1987)

    Muzyka do filmu Kung Fu Master w reż. Agnès Varda (1988)

    Muzyka do filmu Jane B. par Agnès V. w reż. Agnès Varda (1988)

    Muzyka do filmu Jeumont, 51 minutes d’arrêt w reż. Gilles Katz (1989)

    Muzyka do filmu Jacquot de Nantes w reż. Agnès Varda (1991)

    Muzyka do filmu L’homme que j’ai tué w reż. Giorgio Ferrary (1994)

    Muzyka do filmu Les grandes dames du strip-tease w reż. Françoise Levie (1994)

    Muzyka do filmu L'uomo che ho ucciso w reż. Giorgia Ferrary (1996)

    Muzyka do filmu Un air si pur w reż. Yves Angelo (1997)

    Muzyka do filmu Glaneurs et la glaneuse w reż. Agnès Varda (2000)

    Muzyka do filmu Deux ans plus tard w reż. Agnès Varda (2002)

    Muzyka do filmu Le lion volatil w reż. Agnès Vardy (2003)

    Muzyka do filmu Les Âmes grises w reż. Yves Angelo (2005)

    Muzyka do filmu dokumentalnego Entrepreneur, reż. Jonathan Bricklin (2006)

    Muzyka do filmu Testudo, reż Jörg Tittel (2007)

    Muzyka do filmu Les plages d'Agnes, reż. Agnes Varda (2008)

    Muzyka do filmu J'ai oublié de te dire, reż. Laurent Vinas-Raymond (2009)

    Muzyka do filmu Battle for Britain, reż. Alex Helfrecht, scenariusz: Jörg Tittel (2010)

    Muzyka do filmu dokumentalnego Gilbert Planche, reż. Giorgio Treves (2010)

    Muzyka do filmu The White King w reż. Alexa Helfrechta i Jörga Tittla (2016)

  • Literatura:

    Wilczek-Krupa Maria, Bruzdowicz Joanna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998

    U Joanny Bruzdowicz w Katalonii [z kompozytorką rozmawia Ludwik Erhardt], "Ruch Muzyczny" 2005 nr 25, s.10-14

    Kański Józef, Nikt prorokiem we własnym kraju, "Twoja Muza" 2008 nr 4, s. 14

    Jestem zakochana w muzyce, [z kompozytorką rozmawiał Arkadiusz Jędrasik], "Muzyka 21" 2014 nr 8

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytorka, pianistka i krytyk muzyczny; ur. 17 maja 1943, Warszawa; zm. 2021 Taillet (Francja). Studiowała grę na fortepianie w klasie Ireny Protasewicz i Wandy Łosakiewicz oraz kompozycję pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Swoją działalność artystyczną rozpoczęła jako pianistka; już w czasie studiów, a także w następnych latach koncertowała w Polsce, Belgii, Austrii i dawnej Czechosłowacji. Była współzałożycielką, a w latach 1964-68 sekretarzem generalnym polskiej sekcji „Jeunesses Musicales”. Od 1968 do 1970 dzięki stypendium Rządu...

Bartkowski Bolesław

  • Publikacje:

    książki

    Polskie śpiewy religijne w żywej tradycji. Style i formy, PWM, Kraków 1987 (praca habilitacyjna)

    artykuły

    Graduał kanoników regularnych z Czerwińska, w: Musica Medii Aevi, t.3, red. J. Morawski, PWM, Kraków 1968

    Repertuar śpiewów procesji palmowej w polskich zakonnych rękopisach liturgiczno-muzycznych XIII –XVIII, "Studia Theologica Varsoviensia" 1973 nr 11

    Visitatio Sepulchri w polskich przekazach średniowiecznych, w: Musica Medii Aevi , t. 4, red. J. Morawski , PWM, Kraków 1973

    Musikalische Kriterien der Auswahl der Gesänge und Notationsprobleme oraz Gregorianischer Choral und musikalische Formen des geistlichen Volksgesanges in Polen, w: Internationale Arbeitsgemeinschaft für Hymnologie Bulletin, 1975 nr 2, 1983 nr 11

    Piąty rok badań nad pieśniami religijnymi, "Zeszyty Naukowe KUL", 1976 nr 3

    Hymn „Gloria Laus” w polskich zabytkach chorałowych, w Musica Medii Aevi, t. 6, red. J. Morawski, PWM, Kraków 1977

    Problem ludowości i wariabilności polskich pieśni religijnych żyjących w tradycji ustnej, "Seminare. Poszukiwania naukowe", 1977 nr 2

    Badania żywej tradycji polskich pieśni religijnych a hymnologia, "Zeszyty Naukowe PWSM w Katowicach" nr 18, 1978

    Przedmiot badań i źródła etnografii muzycznej (uwagi metodologiczne), "Muzyka” 1979 nr 3

    Muzyczna kultura religijna jako przedmiot badań muzykologicznych, "Seminare. Poszukiwania naukowe”, 1981 nr 5

    O niektórych uwarunkowaniach i inspiracjach rozwoju religijnej pieśni polskiej, "Seminare. Poszukiwania naukowe”, 1985 nr 7

    Z problematyki badań nad żywą tradycją polskich śpiewów religijnych, w: Dzieło muzyczne. Teoria, historia, interpretacja, księga pamiątkowa J.M. Chomińskiego, red. I. Poniatowska, Kraków 1984

    Z badań nad muzycznym folklorem religijnym w Polsce, (współautor: A. Zoła), "Literatura Ludowa" 1987 nr 4

    Uwagi o polskich religijnych pieśniach narracyjnych, „Roczniki Teologiczno-Kanoniczne” 1989 z. 7

    Über die religiöse Volksmusik in Polen, w księdze pamiątkowej H. Unverrichta, red. K. Schlager, Tutzing 1992

    Repertuar pieśni nabożnych w żywej tradycji lokalnej (wartość i kryteria doboru), w: Sympozja 2. Śpiew wiernych w odnowionej liturgii, red. R. Pośpiech, P. Tarlinski, Opole 1993

    Polnische Kirchenlieder in der katholischen Liturgie, w: Kirchenmusikalisches Erbe und Liturgie, red. K. Schlager, H. Unverricht, Tutzing 1995

    edycje krytyczne, redakcje naukowe

    Polskie śpiewy religijne społeczności katolickich. Studia i materiały, t. 1, red. B. Bartkowski, K. Mrowiec, J. Stęszewski, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1990

    Śpiewnik liturgiczny, red. B Bartkowski, Z. Bernat, K. Mrowiec, I. Pawlak, Rogala, A. Zoła, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1991

    Współczesna polska religijna kultura muzyczna jako przedmiot badań muzykologii: zakres pojęciowy, możliwości badawcze, Materiały z sympozjum zorganizowanego przez Instytut Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 16-17 lutego 1989 r., red. B. Bartkowski, S. Dąbek, A. Zoła, Redakcja Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1992

  • Literatura:

    W żywej tradycji, Z ks. prof. Bolesławem Bartkowskim rozmawia Remigiusz Mazur-Hanaj, "Brulion" 1998 nr 1

  • Osoby Tagi: muzykolog
ksiądz, muzykolog, teolog i pedagog; ur. 3 marca 1936, Sarbice; zm. 25 marca 1998, Lublin. Po nauce w niższym seminarium duchownym w Twardogórze (1949-1951), nowicjacie w Kopcu (k. Częstochowy) oraz odbyciu studiów filozoficznych w wyższym seminarium duchownym w Krakowie związał się ze Zgromadzeniem Księży Salezjanów. Studiował teologię (od 1957 roku) oraz muzykologię (1961-65) na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1961 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1965 roku obronił pracę magisterską u ks. prof. Hieronima Feichta, następnie otrzymał stopień doktora (1971), doktora habilitowanego...

Baliszewska Maria

  • Publikacje:

    artykuły

    Artykuły do programów Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu oraz Festiwalu „Nowa Tradycja”, 1989-2014

    Instrumenty muzyczne w muzyce folkowej Europy, w: Instrumenty muzyczne w tradycji ludowej i folkowej, red. Z. Przerembski, Biuro Promocji Zakopanego, Zakopane 2011

    Muzyka ludowa - od tradycyjnej do folkowej, (współautor: R. Mazur-Hanaj) w: Raport o stanie muzyki polskiej, Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa 2011

    Rewizja raportu, (współautor: R. Mazur-Hanaj) w: Raport o stanie muzyki polskiej, Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa 2011

    Muzyka folkowa a źródło, w: Przekaz tradycji ludowych we współczesnej kulturze, red. B. Lewandowska,  S. Trebunia-Staszel, Biuro Promocji Zakopanego, Zakopane 2011

    Polnische Folkmusik In Zeiten Des Globalen Dorfes - Tradition, revival und kulturelle identitat, "Folker" 2012

    Moje Podhale. Gawęda przez Marię Baliszewską uwieczniona, (rozmowa z H. M. Góreckim), Akademia Muzyczna im. K. Szymanowskiego w Katowicach, "Scontri" 2013 nr 1

    Artykuły wstępne do płyt serii "Muzyka Źródeł", (Mazowsze cz. I i II, Podhale, Lubelskie, Małopolska Północna, Beskidy, Suwalskie i Podlasie, Śląsk, Kresy I, Romowie, Od narodzin do śmierci, Anna Malec i Kapela Braci Bździuchów), Polskie Radio, 2013

    Masters of Polish Folk, "New Eastern Europe" 2014 nr 4

  • Osoby Tagi: muzykolog
etnomuzykolog, dziennikarz; ur. 10 września 1947, Sandomierz. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Warszawskim w 1973 roku rozpoczęła współpracę z Polskim Radiem w Redakcji Muzyki Ludowej. Autorka wielu audycji o tematyce ludowej i nagrań polskiego folkloru muzycznego oraz nagrań studyjnych i festiwalowych. Założycielka i kierownik Radiowego Centrum Kultury Ludowej (1994-2007), koordynator Europejskiej Unii Radiowej ds. muzyki tradycyjnej i folkowej (1998-2009), juror festiwali i przeglądów muzyki tradycyjnej (m.in. Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu oraz...

Bystroń Jan Stanisław

  • Publikacje:

    książki

    Zwyczaje żniwiarskie w Polsce, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1916

    Człowiek i książka, Gebethner i Wolff, Kraków 1916

    Słowiańskie obrzędy rodzinne: obrzędy związane z narodzeniem dziecka, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1916

    Artyzm pieśni ludowej, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań-Warszawa 1921

    Megalomania narodowa. Źródła - teorie - skutki, Gebethner i Wolff, Kraków 1924

    Pieśni ludu polskiego, Orbis, Kraków 1924

    Nazwiska polskie, nakład K. S. Jakubowskiego, Lwów 1927

    Dzieje obyczajów w dawnej Polsce. Wiek XVI-XVIII, Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa 1933

    Przysłowia polskie, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1933

    Kultura ludowa, Nasza Księgarnia, Warszawa 1936

    Łancuch szczęścia i inne ciekawostki, Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1938

    Publiczność literacka, Książnica-Atlas, Lwów-Warszawa 1938

    Komizm, Książnica-Atlas, Lwów 1939

    Etnografia Polski, Czytelnik, Warszawa 1947

    Warszawa, Wydawnictwo L. Fiszer, Warszawa 1949

    Tematy, które mi odradzano. Pisma etnograficzne rozproszone, wybór i opracowanie: L. Stomma, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1980

    edycje krytyczne, redakcje naukowe

    Polska pieśń ludowa: wybór, opr. J. S. Bystroń, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1921

    Pieśni ludowe z polskiego Śląska. Z rękopisów zebranych przez Emila Szramka oraz zbiorów dawniejszych A. Cinciały i J. Rogera, z. 1 Pieśni balladowe, z. 2 Pieśni o zalotach i miłości balladowe red. J.S. Bystroń, J. Ligęza, M. Stoiński, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1927-34

  • Literatura:

    Kutrzeba-Pojnarowa A., Jan Stanisław Bystroń jako historyk i teoretyk kultury ludowej, "Polska Sztuka Ludowa" 1965 nr 2

    Chałasiński J. , Jan Stanisław Bystroń, historyk kultury, etnograf, socjolog, "Przegląd Socjologiczny" 1976 nr 28

    Nowakowski S., Jan Stanisław Bystroń - sylwetka uczonego, w: Sylwetki polskich socjologów, przedmowa: J. Szczepański, przygotowanie do druku i wstęp: I. Nowakowska, Instytut Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1992

    Chodak J., Jan Stanisław Bystroń - historyk kultury, etnograf, socjolog, w: "Annales UMCS" vol. XXIV, Lublin 1999

    Bieńkowski W., Bystroń Jan Stanisław, w: Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t. I pod red. E. Fryś-Pietraszkowej, A. Kowalskiej-Lewickiej, A. Spiss, Wydawnictwo Naukowe DWN, Oddział Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Krakowie, Kraków 2002

  • Osoby Tagi: muzykolog
etnolog, socjolog, badacz historii kultury polskiej; ur. 20 października 1892, Kraków; zm. 18 listopada 1964, Warszawa. Urodził się w ewangelickiej rodzinie o rodowodzie chłopskim. Był synem filologa, nauczyciela gimnazjalnego i wnukiem Andrzeja Cinciały, działacza narodowego i oświatowego ze Śląska Cieszyńskiego, zbieracza pieśni i przysłów ludowych. Jeszcze przed egzaminem maturalnym włączył się w działalność społeczną, wstępując do Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Studiował polonistykę i slawistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a przez krótki czas uczęszczał równolegle do...

Bieńkowski Andrzej

  • Publikacje:

    książki

    Ostatni wiejscy muzykanci, Prószyński i S-ka, Warszawa 2001

    Sprzedana muzyka, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2007

    1000 kilometrów muzyki. Warszawa – Kijów, (książka z płytą CD), Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki, Muzyka Odnaleziona, Warszawa 2009

    Białoruś. Śpiewy obrzędowe. Śpiewy z kołchozów, (książka z płytą CD), Muzyka Odnaleziona, Warszawa 2014

  • Osoby Tagi: muzykolog
malarz, etnograf, fotograf; ur. 1946, Warszawa. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni J. Cybisa oraz na Wydziale Grafiki. Dyplom uzyskał w 1971 roku. Od 1980 roku prowadzi pracownię malarstwa i rysunku na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP, w 1995 roku otrzymał tytuł profesora. Od początku lat 80. ubiegłego stulecia prowadzi prywatne badania terenowe i dokumentację muzyki wiejskiej głównie na Radomszczyźnie i południowym Mazowszu, później również na Lubelszczyźnie i od 2003 roku na Ukrainie i Białorusi. Poszukuje instrumentów, odnawia je,...

Bartmiński Jerzy

  • Publikacje:

    książki

    O języku folkloru, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1973

    O derywacji stylistycznej. Gwara ludowa w funkcji interdialektu poetyckiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977

    Nazwiska obce w języku polskim, (współautor: I. Bartmińska), PWN, Warszawa 1978

    Folklor - język - poetyka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990

    Polskie kolędy ludowe. Antologia, Universitas, Kraków 2002

    Jazykovoj obraz mira: očerki po etnolingvistike, Indrik, Moskwa 2005

    Językowe podstawy obrazu świata, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006

    Stereotypy mieszkają w języku, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2007

    Aspects of Cognitive Ethnolinguistics, ed. J. Zinken, Equinox, London 2009

    Tekstologia, (współautor: S. Niebrzegowska-Bartmińska), PWN, Warszawa 2009

    Jezyk – slika – svet. Etnolingvističke studije, SlovoSlavia, Belgrad 2011

    artykuły

    O stylizacji gwarowej w "Pokładzie Joanny" Gustawa Morcinka, (współautorzy: M. Buczyński, K. Długołęcka), "Językoznawca" 1959 nr 3

    Ewolucja metody użytkowania gwary w utworach Adolfa Dygasińskiego, "Językoznawca" 1961 nr 6

    O słownictwie folkloru w związku z nowym słownikiem gwarowym, (współautor: I. Bartmińska), "Język Polski" 1967 z. 5

    Cechy specyficzne języka zamojskich pieśni ludowych w zestawieniu z gwarą mówioną, w: Zamość i Zamojszczyzna w dziejach i kulturze polskiej, Zamojskie Towarzystwo Przyjeciół Nauk, Zamość 1969

    Jak poprawnie wymawiać nazwiska obce w polskim kontekście językowym?, (współautor: I. Bartmińska), "Logopedia" 1969 nr 8/9

    O procesie formowania się interdialektu poetyckiego w języku polskiego folkloru, w: Ludowość dawniej i dziś. Studia folklorystyczne, red. R. Górski, J. Krzyżanowski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1973

    Komputery w badaniach nad pieśnią ludową, "Literatura Ludowa" 1975 nr 1

    Struktura językowa incipitu pieśni ludowej, w: Semantyka tekstu i języka, red. M. R. Mayenowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1976

    Literatura chłopska wobec językowych tradycji folkloru, w: Literatura ludowa i literatura chłopska, materiały z ogólnopolskiej naukowej sesji folklorystycznej 16-18 II 1973, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977

    Wokół derywacji stylistycznej ludowego języka poetyckiego, w: Z polskich studiów slawistycznych seria V, cz. 2, Warszawa 1978

    Założenia deskryptorowej systematyki tekstów folkloru, "Literatura Ludowa" 1979 nr 4/6

    Zasięgi zjawisk językoznawczych w gwarze i w folklorze, "Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego" 1980 nr 37

    Klasyfikacje gatunkowe a systematyka tekstów folkloru, w: Literatura popularna - folklor – język t. 2, red. W. Nawrocki, M. Waliński, Uniwersytet Śląski, Katowice 1981

    O rytualnej funkcji powtórzenia w folklorze. Przyczynek do poetyki sacrum, w: Sacrum w literaturze, red. J. Gotfryd, M. Jasińska-Wojtkowska, S. Sawicki, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1983

    Czy Kazimierz obroni się przed folkloryzmem?, w: XVII Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1983

    Betlejem po polsku. O kolędach i kolędowaniu w Polsce, "Tygodnik Powszechny" 1987 nr 51/52

    Informatorzy, wykonawcy, uczestnicy?, w: XXI Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1987

    Z problemów systematyki polskiej pieśni ludowej, (współautor: J. Adamowski) w: Z problemów badania kultury ludowej, red. T. Kłak, Uniwersytet Śląski, Katowice 1988

    Folklor na antenie radiowej, "Wiedzieć więcej. Zeszyty szkoleniowe Polskiego Radia" 1988 nr 3

    Kolędy na pograniczu polsko-ukraińskim, (współautor: M. Łesiów) w: Chrześcijański wschód a kultura polska pod red. R. Łużnego, Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989

    A Słowo kolędą się stało ...., "Wiedza i Życie" 1992 nr 12

    Wymowa w śpiewie, w: Opuscula Logopaedica in honorem Leonis Kaczmarek, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1993

    Miejsce folkloru w idei regionalizmu, (współautor: J.Styk) w: Regionalizm jako folkloryzm, ruch społeczny i formuła ideologiczno – polityczna, red. M. Latoszek, Gdańsk 1993

    Stereotyp słońca w polszczyźnie ludowej, (współautor: S. Niebrzegowska) w: Etnolingwistyka, t. 6, Lublin 1994

    Atlas etnolingwistyczny pogranicza polsko-białorusko-ukraińskiego, (współautor: J. Adamowski, F. Czyżewski), w: Euroregion Bug. Problemy współpracy przygranicznej Polski. Białorusi i Ukrainy t.1, red. M. Bałtowski, Lublin 1994

    A co z tekstami pieśni ludowej?, w: XXIX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1995

    A co z tekstami pieśni ludowej?, w: XXIX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1995

    Ludowe kolędy apokryficzne, w: Z kolędą przez wieki. Kolędy w Polsce i w krajach sąsiednich, red. T. Budrewicz, S. Koziara, J. Okoń, Wydawnictwo Biblios i WSP, Kraków-Tarnów 1996

    Język nośnikiem tożsamości narodowej i przejawem otwartości, w: Tożsamość polska i otwartość na inne społeczeństwa, red. L. Dyczewski, Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1996

    Polskie Radio dla kultury ludowej, w: Polskie Radio - stan i perspektywy radiofonii publicznej. Materiały z sesji zorganizowanej przez Polskie Radio S.A. 21 maja 1996, Warszawa 1996

    Kazimierskie święto pieśni i muzyki ludowej po raz trzydziesty, w: XXX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1996

    Językowy obraz polskiego nieba i piekła, (współautor: S. Niebrzegowska Stanisława), w: Tysiąc lat polskiego słownictwa religijnego, red. B. Kreja, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1999

    Językowy obraz świata jako podstawa tożsamości narodowej, w: Kultura wobec kręgów tożsamości, red. T. Kostyrko, T. Zgółka, Poznań-Wrocław 2000

    Między systemem a tekstem: standardy semantyczne i standardowe motywy, w: Język w komunikacji, t. 1, red. G. Habrajska, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej, Łódź 2001

    O językowym obrazie świata Polaków końca XX wieku, w: Polszczyzna XX wieku. Ewolucja i perspektywy, red. S. Dubisz, S. Gajda, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2001

    Stereotyp Rosjanina i jego profilowanie we współczesnej polszczyźnie, (współautor: U. Majer-Baranowska, I. Lappo) w: Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury t. 14, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2002

    Koncepcja językowego obrazu świata w programie slawistycznych badań porównawczych, w: Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej t. 40, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 2005

    Polskie pastorałki. Polish carols or "Merry songs about Christmas", "Quarterly Polish Culture" 2005 nr 3

    Niektóre problemy i pojęcia lingwistyki lubelskiej, w: Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury t. 18, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006

    Semantyka i polityka. Nowy profil polskiego stereotypu Ukraińca, w: Przemiany języka na tle przemian współczesnej kultury, red. K. Ożóg, E. Oronowicz-Kida, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2006

    East-West: on the Symmetry of Meaning and Cultural Differentiation of Profiles, w: Cognition and Language (tom ku czci E.Tabakowskiej), red. W. Chłopicki, A. Pawelec, A. Pokojska, Tertium, Kraków 2007

    Polifoniczność tekstu czy podmiotu? Podmiot w dialogu z samym sobą, w: Podmiot w języku i w kulturze, red. J. Bartmiński, A. Pajdzińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008

    O języku pieśni ludowej, w: 43. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą, 26-28 czerwca 2009 roku, red. A. Kistelska, Wojewódzki Ośrodek Kultury, Lublin 2009

    O języku pieśni ludowej, w: 43. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą, 26-28 czerwca 2009, red. A. Kistelska, Wojewódzki Ośrodek Kultury, Lublin 2009

    Nowe zapisy polskich kolęd wiosennych, "Literatura Ludowa" 2010 nr 6

    Etyka słowa a potoczny wzorzec komunikacji, w: Oblicza polszczyzny, red. nauk. A. Markowski, R. Pawelec, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2012

    edycje krytyczne, redakcje naukowe

    Literatura ludowa i literatura chłopska, Materiały z ogólnopolskiej naukowej sesji folklorystycznej 16-18 II 1973, red. J. Bartmiński, A. Aleksandrowicz, Cz. Hernas, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977

    Słownik ludowych stereotypów językowych, przygot. zespół pod kier. nauk. J. Bartmińskiego, Wrocław 1980

    Kolędowanie na Lubelszczyźnie, red. J. Bartmiński, Cz. Hernas, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław 1986

    Język a kultura, t. 1 red. J. Anusiewicz, J. Bartmiński; t. 2 red. J. Bartmiński, J. Puzynina; t. 4 red. J. Bartmiński, R. Grzegorczykowa; t. 12 red. J. Bartmiński, J. Anusiewicz, Wiedza o Kulturze, Wrocław 1988-98

    Konotacja, praca zbiorowa pod red. J. Bartmińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1988

    Rocznik "Etnolingwistyka", t. 1-25, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1988-2013

    Tekst ustny - texte oral. Struktura i pragmatyka - problemy systematyki - ustność w literaturze, Materiały z międzynarodowej konferencji w Uniwersytecie M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie 15-17 września 1986, red. M. Abramowicz, J. Bartmiński, Wiedza o Kulturza, Wrocław 1989

    Językowy obraz świata, praca zbiorowa pod red. J. Bartmińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1990

    Kolędy polskie, wyb. i oprac. J. Bartmiński, R. Sulima, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1991

    Dzieje Lubelszczyzny, t. 6. "Między Wschodem a Zachodem", cz. 4. Zjawiska językowe na pograniczu polsko-ruskim, red. J. Bartmiński, M. Łesiów, Lubelskie Towarzystwo Naukowe, Lublin 1992

    Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2 "Współczesny język polski", red. J. Bartmiński, Wiedza o Kulturze, Wrocław 1993

    O definicjach i definiowaniu, red. J. Bartmiński, R. Tokarski, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1993

    Pojęcie ojczyzny we współczesnych językach europejskich, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Instytu Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1993

    Folklor – sacrum – religia, red. J. Bartmiński, M. Jasińska-Wojtkowska, Wydawnictwo Instytu Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1995

    Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. 1 "Kosmos", cz. 1. Niebo. Światła niebieskie. Ogień. Kamienie, cz. 2 Ziemia. Woda. Podziemie, koncepcja całości i red. J, Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1996-99

    Profilowanie w języku i w tekście, red. J. Bartmiński, R. Tokarski, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998

    Tekst. Problemy teoretyczne, red. J. Bartmiński, B. Boniecka, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998

    Tekst. Analizy i interpretacje, red. J. Bartmiński, B. Boniecka, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998

    Język polski jako przedmiot dydaktyki uniwersyteckiej, Materiały z XXII konferencji ogólnopolskiego konwersatorium "Język a kultur", Lublin 26-27 listopada 1998, red. J. Bartmiński, M. Karwatowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2000

    Język w kręgu wartości, Studia semantyczne, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003

    Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań, t. 1-6, 9 red. J. Bartmiński, J. Szadura, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003-10

    Bariery i pomosty w komunikacji językowej Polaków, Materiały z V Forum Kultury Słowa "Polak z Polakiem. Porozumiewanie się. Bariery i pomosty", Lublin 16-18 października 2003 roku, red. J. Bartmiński, U. Majer-Baranowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2005

    Język. Wartości. Polityka, Zmiany rozumienia nazw wartości w okresie transformacji ustrojowej w Polsce. Raport z badań empirycznych, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006

    Podmiot w języku i w kulturze, red. J. Bartmiński, A. Pajdzińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008

    Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały, t. 4 "Lubelskie", cz. 1-6, przygotował zespół pod kier. naukowym J. Bartmińskiego, Polihymnia, Lublin 2011

    Wartości w językowo-kulturowym obrazie świata Słowian i ich sąsiadów, red. M. Abramowicz, J. Bartmiński, I. Bielińska-Gardziel, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2012

    hasła encyklopedyczne

    Folklor, w: Encyklopedia Katolicka t. 5, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989

    Gaik, w: Encyklopedia Katolicka t. 5, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989

    Księżyc; niebo; słońce; wschód słońca; zachód słońca, zaćmienie słońca; zaćmienie księżyca, (współautor: S. Niebrzegowska) w: Słownik stereotypów i symboli ludowych t. 1 "Kosmos", cz. 1. Niebo. Światła niebieskie. Ogień. Kamienie, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1996

    Jasełka, w: Encyklopedia Katolicka t. 7, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1997

    Dunaj; moczary; podziemie; trzęsawisko; wody; ziemia, (współautor: U. Majer-Baranowska, S. Niebrzegowska, D. Niewiadomski) w: Słownik stereotypów i symboli ludowych t. 1 "Kosmos" cz. 2 Ziemia. Woda. Podziemie, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999

    Kantyczki, w: Encyklopedia Katolicka t. 8, Towarzystwo Naukowe Katolicki Uniwersytet Lubelski, Lublin 2000

  • Osoby Tagi: muzykolog
językoznawca, etnolingwista; ur. 19 września 1939 w Przemyślu, zm. 7 lutego 2022. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie od 1961 roku pracował jako nauczyciel akademicki, a od 1997 roku - jako profesor. W 1992 roku został kierownikiem Zakładu Tekstologii i Gramatyki Współczesnego Języka Polskiego w Instytucie Filologii Polskiej UMCS. W latach 1962-1982 był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1980 roku dołączył do NSZZ „Solidarność”, był również inicjatorem, współzałożycielem i przewodniczącym Komisji Zakładowej UMCS. W latach...

Bałenkowski Maciej

  • Kompozycje:

    Evening impressions na trąbkę, fortepian i smyczki (2009)

    Ghosts‘ Hour na orkiestrę kameralną (2010)

    Comets na orkiestrę kameralną (2011)

    Polonez na orkiestrę symfoniczną (2011)

    Melodies and rhytms coming from the depths of the forest na 2 fortepiany (2012)

    3 Pieśni bożonarodzeniowe (2012)

    Epizod na orkiestrę smyczkową (2013)

    Koniunkcja na orkiestrę symfoniczną (2013)

    Quaeram te, Domine na 8-głosowy chór mieszany (2013)

    Sinfonietta - Time is ticking na orkiestrę smyczkową (2014)

    Omnia tempus habent na 8-głosowy chór mieszany (2014)

    In space na orkiestrę symfoniczną (2014-2015)

    Farewell na orkiestrę smyczkową (2015-2016)

    Obrazy na orkiestrę symfoniczną (2016)

    Polonez nr 2 na orkiestrę symfoniczną (2017)

    Sinfonietta nr 2 „Polonia“ – hommage á Wojciech Kilar (2017)

  • Osoby Tagi: kompozytor
kompozytor; ur. 18 października 1993, Radom. Ukończył Zespół Szkół Muzycznych im. Oskara Kolberga w Radomiu, gdzie kształcił się w zakresie gry na fortepianie, trąbce oraz organach. Jego zainteresowania skoncentrowały się jednak głównie na kompozycji oraz teorii muzyki. Jest absolwentem klasy kompozycji dr. hab. Roberta Kurdybachy w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu (dyplom z wyróżnieniem oraz honorowy dyplom „Primus inter pares” w 2017 r.). Od 2015 swoje utwory konsultuje z prof. dr. h.c. mult. Krzysztofem Pendereckim, a od roku akademickiego 2017/2018 jest...

Bolesławska-Lewandowska Beata

  • Publikacje:

    Książki:

    • Zygmunt Mycielski. Między muzyką a polityką, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2024 (w druku)
    • Górecki, w serii: "Małe Monografie", Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2023.
    • Zygmunt Mycielski, Znaki zapytania, wstęp i komentarze Beata Bolesławska-Lewandowska, red. Beata Bolesławska, Marek Zagańczyk, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2022.
    • Paweł Hertz, O muzyce, wybór tekstów i posłowie Beata Bolesławska-Lewandowska, red. Marek Zagańczyk, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2022
    • The Symphony and Symphonic Thinking in Polish Music since 1956, Taylor & Francis (Routledge) 2019
    • Mycielski. Szlachectwo zobowiązuje, rozmowy o kompozytorze, wstęp: Marek Zagańczyk, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2018
    • Zygmunt Mycielski – Andrzej Panufnik: Korespondencja. Część 2: Lata 1970–1987, opracowanie, wstęp i komentarze Beata Bolesławska-Lewandowska, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2018
    • Zygmunt Mycielski – Andrzej Panufnik: Korespondencja. Część 1: Lata 1949–1969, opracowanie, wstęp i komentarze Beata Bolesławska-Lewandowska, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2016
    • The Life and Works of Andrzej Panufnik (1914–1991), angielska wersja monografii Panufnik (PWM 2001), tłum. Richard Reisner, Ashgate, Farnham 2015
    • Panufnik. Architekt emocji, rozmowy o kompozytorze, wstęp: Adam Zagajewski, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2014
    • Górecki. Portret w pamięci, rozmowy o kompozytorze, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2013
    • Panufnik, monografia życia i twórczości kompozytora, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2001
       

     Redakcja: 

    • "Muzyka polska za granicą", t. 4: Wśród Słowian, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2023 Instytut Sztuki PAN.
    • "Muzyka polska za granicą", t. 3: „American dream". Polscy twórcy za oceanem, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2020 Instytut Sztuki PAN.
    • Człowiek, myśl, muzyka. Wokół postaci i twórczości Zygmunta Mycielskiego, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Barbara Mielcarek-Krzyżanowska, Grzegorz Oliwa (eds.), Uniwersytet Rzeszowski, Rzeszów 2019.
    • "Muzyka polska za granicą", t. 2: Między Warszawą a Paryżem (1918−1939), red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2019 Instytut Sztuki PAN.
    • Sto lat muzycznej emigracji. Kompozytorzy polscy za granicą (1918–2018), red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Małgorzata Gamrat, Magdalena Nowicka-Ciecierska, Marlena Wieczorek (eds.), Fundacja Meakultura, Gliwice 2018
    • "Muzyka polska za granicą", t. 1: Twórcy – źródła – archiwa, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2017.
    • Małgorzata Gąsiorowska Rozmowy z Włodzimierzem Kotońskim, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Marta Szoka, Warszawska Jesień, Warszawa 2010.
    • Chopinspira. Współcześni kompozytorzy polscy o Chopinie, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Krzysztof Droba, Związek Kompozytorów Polskich, Warszawa 2010.

     Artykuły i rozdziały w monografiach wieloautorskich:

    • The Resonance of Beethoven’s Ninth Symphony in the Works of Andrzej Panufnik, Krzysztof Meyer and Zygmunt Mycielski, w: Beethoven 9. Studies and Interpretaions, edited by Magdalena Chrenkoff, Kraków: The Krzysztof Penderecki Academy of Music, 2024, s. 317-333.
    • Chopin in the writings and music of 20th-century Polish composers, “Culturology Ideas”, 23 (2023) nr 1, s. 85-94. 
    • “Kto chce słuchać muzyki, musi najpierw wyczyścić wszystkie hałasy i dopiero wtedy słuchać”. Zygmunt Mycielski jako krytyk muzyczny, w: Muzyka wobec wartości. Music and Values, red. Anna Nowak, , Bydgoszcz: Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego, 2023, s. 167-177.
    • Galicyjskie tradycje rodzinne i ich rola w kształtowaniu postawy życiowej Zygmunta Mycielskiego, w: Musica Galiciana. Kultura muzyczna Galicji w kontekście stosunków polsko-ukraińskich, t. XVIII „Muzyczna tradycje Galicji – dziedzictwo, inspiracje, konteksty”, red. Kinga Fink, Teresa Mazepa, Grzegorz Oliwa, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2023, s. 108-115.
    • Nadia Boulanger and Her Role in Polish Music – in the Light of Zygmunt Mycielski’s Writings, “Polski Rocznik Muzykologiczny” 2022 t. XX, s. 38-52. 
    • Poetry of Zbigniew Herbert as Inspiration for Zygmunt Mycielski’s Compositions, “Muzyka” 67(2022) nr 4, s. 63-80.
    • Three Psalms, Liturgia sacra, Fragments: the Last Works in Zygmunt Mycielski's Oeuvre, “Musicology Today” 19 (2022), s. 55-72.
    • Reflecting War Traumas: Roman Palester's Requiem and Zygmunt Mycielski's Rescue Songs, w: Transylvanian Tributes to Ligeti. Thanatos in Contemporary Music, from the Tragic to the Grotesque. Edited by Bianca Ţiplea Temeş and Hermann Danuser, Cluj-Napoka: MediaMusica, 2022, s. 65–86.
    • Zygmunt Mycielski w nagraniach: dokumentacja, problemy, zadania, w: Muzyka utrwalona w zapisie i nagraniach, red. Aleksandra Kłaput-Wiśniewska, Elżbieta Szczurko, Bydgoszcz: Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego, 2022, s. 193-208.
    • Between the Poet and the Composer: On Nowy lirnik mazowiecki [New Mazovian lyrist], w: • Musical Analysis. Historia – Theoria – Praxis (tom 6), Wrocław: Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego, 2021, s. 125-155.
    • Łzy lejąca” w arcydziełach muzyki polskiej XX wieku, „Sympozjum” (2021), Tom XXV, nr 1 (40), s. 67-82.
    • Roman Palester i Polskie Wydawnictwo Muzyczne: korespondencja w trzech odsłonach, „Muzyka” 65(2020) nr 4, s. 128-138.
    • Zygmunt Mycielski i „Res Facta” Michała Bristigera: międzyredaktorskie dialogi i solilokwia, „Res Facta Nova. Teksty o muzyce współczesnej” (2020) nr 21(30), s. 11-17.
    • Andrzej Panufnik, Leopold Stokowski i Fundacja Kościuszkowska: wokół powstania Sinfonia Sacra, w: American Dream. Polscy twórcy za oceanem, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak (= Muzyka polska za granicą, 3), Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2020, s. 119–138.
    • The Musicological Section of the Polish Composers’ Union. Historical Background, „Polski Rocznik Muzykologiczny” XVII (2019), s. 184–198
    • Facing a New Reality: Polish Composers in the First Years After 1945, „GESJ Musicology & Cultural Science” [Tbilisi], 19 (2019) nr 1, s. 3–10  http://gesj.internet-academy.org.ge/en/list_artic_en.php?b_sec=muz
    • Paryskie lata studiów Zygmunta Mycielskiego w świetle jego zapisków i korespondencji, w: Między Warszawą a Paryżem (1918–1939), red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak (= Muzyka polska za granicą, 2), Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2019, s. 85–100
    • Konstruktywizm i konstrukcja w muzyce polskiej XX i XXI wieku, w: Powracające fale w muzyce polskiej lat 1918–2018, red. Marta Szoka, Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów, Łódź 2019, s. 135–156
    • „Chyba istotą naszego życia, czy radości, czy jak to chcesz nazwać, to komponować”. Jeszcze o relacjach Zygmunta Mycielskiego i Andrzeja Panufnika, w: Człowiek, myśl, muzyka. Wokół postaci i twórczości Zygmunta Mycielskiego, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Barbara Mielcarek-Krzyżanowska, Grzegorz Oliwa, Uniwersytet Rzeszowski, Rzeszów 2019, s. 42–53
    • Roman Palester i Jerzy Giedroyc – o wzajemnych kontaktach w świetle zachowanej korespondencji, „Muzyka” 64 (2019) nr 1, s. 67–80
    • Skazani na zapomnienie? O obecności muzyki emigracyjnej w kraju i na świecie, w: Sto lat muzycznej emigracji. Kompozytorzy polscy za granicą (1918–2018), red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Małgorzata Gamrat, Magdalena Nowicka-Ciecierska, Marlena Wieczorek, Fundacja Meakultura, Gliwice 2018, s. 92–98
    • Zygmunt Mycielski na łamach paryskiej Kultury, „Polski Rocznik Muzykologiczny” XV (2017), s. 78–98
    • Andrzej Panufnik i Roman Palester wobec wyzwań emigracji politycznej z PRL. Podobieństwa i różnice przyjętych postaw twórczych, [w:] Muzyka polska za granicą, t. 1: Twórcy – źródła – archiwa, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2017 Instytut Sztuki PAN, s. 93-109
    • Kierunki, nurty, inspiracje – o języku muzycznym Romana Palestra, [w:] Muzyka polska za granicą, t. 1: Twórcy – źródła – archiwa, red. Beata Bolesławska-Lewandowska, Jolanta Guzy-Pasiak, Warszawa 2017 Instytut Sztuki PAN, s. 111-130
    • Emigracyjne drogi Romana Palestra i Andrzeja Panufnika, "Roczniki Kulturoznawcze" 8 (2017) nr 2
    • Zygmunt Mycielski i Andrzej Panufnik – o muzycznej przyjaźni ponad żelazną kurtyną, “Muzyka” Nr 4 (243), 2016, s. 43-60
    • Muzyka czasów terroru? Okupacyjne uwertury orkiestrowe Grażyny Bacewicz i Andrzeja Panufnika, w: Grażyna Bacewicz. Konteksty życia i twórczości, red. Marta Szoka, Akademia Muzyczna im. G. i K. Bacewiczów, Łódź 2016.,
    • Between Emotion and Intellect. On Musical Language of Andrzej Panufnik (1914-1991), w: “Musicology Today” 2015 Vol. 12, Issue 1 (December 2015), s. 18-30
    • Kilka uwag o symfoniach Henryka Mikołaja Góreckiego, w: „Ruch Muzyczny” Nr 05/2014
    • „Talent to dobro powierzone…” – etyka chrześcijańska w postawie twórczej i życiowej Witolda Lutosławskiego, w: „Pro Musica Sacra” 2013, s. 151-162
    • Polish Symphonies of the 1980s as Public Statements against Martial Law, w: „Musicology Today” 2011, s. 178-191
    • II Symfonia Witolda Lutosławskiego i II Symfonia Henryka M. Góreckiego – dwie koncepcje późnoawangardowej symfonii dwuczęściowej, w: „Polski Rocznik Muzykologiczny” t. IX, 2011, s. 217-233
    • Styl symfoniczny Tadeusza Bairda w utworach po 1956 roku, w: „Forum Muzykologiczne” 2011
    • Awangarda muzyczna w oczach Zygmunta Mycielskiego i Andrzeja Panufnika – według zachowanej korespondencji, w: Krytyka muzyczna. Teoria, historia, współczesność, red. Michał Bristiger, Rafał Ciesielski, Jolanta Guzy-Pasiak, Barbara Literska, Zielona Góra 2009, s. 195-200
    • Symfonie Henryka Mikołaja Góreckiego – myślenie awangardowe a tradycja gatunku, w: Idee modernizmu i postmodernizmu w poetyce kompozytorskiej i w refleksji o muzyce, studia pod redakcją A. Jarzębskiej i J. Paji-Stach, Musica Iagellonica, Kraków 2007
    • Symmetry in the Symphonies of Andrzej Panufnik, w: Andrzej Panufnik’s Music and Its Reception. Studies edited by Jadwiga Paja-Stach, Musica Iagellonica, Kraków 2003
    • Andrzej Panufnik and the Pressures of Stalinism in Post-War Poland, w: “Tempo” (Londyn), Nr 220, kwiecień 2002

     

     Tłumaczenia:

    • Andrzej Panufnik Autobiografia, tłumaczenie ostatniego rozdziału napisanego przez Camillę Panufnik – Wydawnictwo Marginesy 2014
    • Camilla Panufnik, Andrzej Panufnik – człowiek ukryty za nutami, „Przegląd Muzykologiczny”, Nr 5, 2005
  • Osoby Tagi: muzykolog
muzykolog, ur. 19 sierpnia 1974, Łańcut. Jest absolwentką studiów magisterskich w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom z wyróżnieniem, 1998) oraz studiów doktorskich na Wydziale Muzycznym Uniwersytetu w Cardiff w Wielkiej Brytanii (2010). W 2020 roku Rada Naukowa Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk podjęła uchwałę o nadaniu dr Beacie Bolesławskiej-Lewandowskiej stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie nauk o sztuce. W roku akademickim 1997/98 otrzymała stypendium Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia w nauce, a latach...

Bachowska Monika

  • Osoby Tagi: wykonawca
dyrygent, chórmistrz, pedagog; ur. 18 maja 1970, Jarosław.Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Krakowie. W 2004 roku otrzymała stopień doktora sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej dyrygentura. W 2016 uzyskała stopień doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie dyrygentura na UMFC w Warszawie. Od czasu ukończenia studiów (od 1995) współpracuje z chórami dziecięcymi, mieszanymi oraz orkiestrami. W latach 1998–2011 była artystką Chóru Polskiego Radia w Krakowie, którym także kierowała i dokonała nagrań dla Programu 2 Polskiego Radia. Kierowała chórem Pro Musica Państwowej...

Borowski Ryszard

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
dyrygent, flecista, kompozytor. Ukończył klasę fletu prof. Elżbiety Gajewskiej w Akademii Muzycznej im. F. Chopina (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w 1978 r. W 2008 uzyskał stopień doktora na podstawie obronionej rozprawy Konfrontacja różnych stylów na przykładzie wybranych standardów orkiestry Duke’a Ellingtona w koncepcji wykonawczej dyrygenta. W 2012 r. została wydana jego książka Flecista jazzowy: interpretator, improwizator, aranżer, kompozytor. Mały traktat osobisty (UMFC, Warszawa 2012), która jest pionierskim studium w języku polskim poświęconym fletowi jazzowemu. Na...

Bączyk Maciej

  • Osoby Tagi: wykonawca
gitarzysta, kulturolog; ur. w 1977 r. w Godzieszach Wielkich. Jest absolwentem Wydziału Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. W kręgu jego twórczych zainteresowań znajduje się funkcjonowanie dźwięku w kulturze. Prowadzi pracownię Nowych Mediów we Wrocławskich Szkołach Fotograficznych. Opracował cykl otwartych konwersatoriów „Lekcje słuchania”, które odbyły się w Pracowni Badań Pejzażu Dźwiękowego, działającej na Wydziale Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. We współpracy z Galerią Entropia stworzył cykl AudioEntropia, będący częścią pleneru fotograficznego studentów Wyższego...

Batog Krzysztof

  • Osoby Tagi: wykonawca
altowiolista, pedagog, promotor kultury i sztuki, organizator przedsięwzięć muzycznych; ur. 29 kwietnia 1967, Bytom. Ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie altówki profesora Zygmunta Jochemczyka w 1991 roku oraz studia podyplomowe w klasie kameralistyki profesor Marii Szwajger-Kułakowskiej. Jako altowiolista występuje w składzie Orkiestry Muzyki Nowej, mając na koncie wiele koncertów na krajowych i zagranicznych festiwalach muzycznych, szereg nagrań koncertowych, radiowych i studyjnych, z których część ukazała się na kilkunastu płytach CD, otrzymując...

Binkowski Daria

  • Osoby Tagi: wykonawca
flecistka; ur. w New Jersey. Jest absolwentką Manhattan School of Music, Boston College Tanglewood Institute, laureatem stypendium Brechemin Scholarship. Obecnie kontynuuje swoje wykształcenie na studiach doktoranckich w University of Washington. Występowała w składzie kilku renomowanych zespołów: China National Center for the Performing Arts Orchestra (Chiny), Hyogo Performing Arts Center Orchestra in Nishinomiya (Japonia), Hong Kong Philharmonic Orchestra, St. Louis Symphony and the Seattle Symphony. Grała pod kierunkiem takich mistrzów batuty, jak Ludovic Morlot, Jaap van Zweden, Lorin...

Biernacki Krzysztof

  • Twórczość:
  • Osoby Tagi: wykonawca
klarnecista; urodził się w Grudziącu. Ukończył w 2012 r. klasę klarnetu dr hab. Bogdana Ocieszaka i asystenta Andrzeja Wojciechowskiego w gdańskiej Akademii Muzycznej im. St. Moniuszki. Swoje umiejętności wykonawcze doskonalił podczas kursów prowadzonych przez klarnecistów światowej klasy, w tym przez Mieczysława Stachurę, Jean-Marca Fessarda. Jako solista brał udział w licznych konkursach, zdobył wyróżnienie na konkursie Młodego Muzyka w Szczecinku, II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Instrumentów Dętych w Chełmnie, III nagrodę na Konkursie Miniatura w Bydgoszczy. Prowadzi...

Bebłot Łukasz

  • Osoby Tagi: wykonawca
kontrabasista. Jest artystą takich renomowanych zespołów, jak Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestra Muzyki Nowej, Andrysek Tango Quintette. Prowadzi klasę kontrabasu w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st. im K. Szymanowskiego w Katowicach, gdzie wykształcił kilku laureatów konkursów ogólnopolskich.   aktualizacja: grudzień 2015

Batog Aleksandra

  • Osoby Tagi: wykonawca
altowiolistka; ur. 8 maja 1974, Katowice. Ukończyła Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie altówki prof. Zygmunta Jochemczyka w 1998 r. W tejże uczelni odbyła także studia podyplomowe w klasie kameralistyki Marka Mosia. Swoje umiejętności doskonaliła podczas mistrzowskich kursów interpretacji muzycznej, m. in. w Łańcucie, Gorlicach i Nowym Yorku. Pasją Aleksandry Batog jest kameralistyka. Artystka występuje od 1997 roku w składzie kwartetu „Akademos”, z którym wykonała ponad pięćset koncertów w kraju i za granicą oraz brała udział w ogólnopolskich i...

Bartczak Maciej Piotr

  • Osoby Tagi: wykonawca
śpiewak (baryton). Studiował w klasie Feliksa Widery na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, którą ukończył z wyróżnieniem. W 1996 r. był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. Po uzyskaniu konkursowego stypendium DAAD (1997 r.) kontynuował naukę na Studiach Podyplomowych w Wyższej Szkole Muzycznej w Karlsruhe (Niemcy), które ukończył z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonalił podczas kursów mistrzowskich takich śpiewaków, jak Hilde Zadek, Gundula Janowitz, Dietrich Fischer-Diskau, Cornelius L. Reid. Został finalistą Konkursu im.Ady Sari...

Barczyński Wojciech

  • Osoby Tagi: wykonawca
oboista, dyrygent; ur. 1967, Tychy. Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, którą ukończył w klasie oboju Tomasza Miczki w 1990 r. oraz dyrygentury Karola Stryji w 1996 r. Działalność wykonawczą zaczął na I roku studiów, współpracując z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Capellą Cracoviensis, orkiestrą Filharmonii Częstochowskiej im. Bronisława Hubermana, Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego, Śląską Orkiestrą Kameralną. Jako dyrygent pracował w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, kierując przedstawieniami Evita,...

Bałdych Adam

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
skrzypek, kompozytor; ur. 18 maja 1986, Gorzów Wielkopolski. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Katowicach w 2009 r., gdzie studiował w klasie skrzypiec Henryka Gembalskiego. W latach 2001–2004 otrzymywał stypendium artystyczne prezydenta miasta Gorzowa Wlkp. oraz stypendium Fundacji dla zdolnego ucznia powołanej przez Elżbietę Bachalską. W 2005 był stypendystą prestiżowej Berklee College of Music w Bostonie. Został okrzyknięty „cudownym dzieckiem”. W wieku 13 lat otrzymał nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym w Poznaniu (III miejsce), regionalnym konkursie skrzypcowym w...

Bałaban Lech

  • Osoby Tagi: wykonawca
altowiolista; ur. 8 lutego 1964, Bielsko-Biała. Ukończył z wyróżnieniem Państwowe Liceum Muzyczne w Bydgoszczy w klasie skrzypiec swojego ojca Henryka Bałabana (1982). W tym samym roku podjął studia w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy pod kierunkiem Henryka Bałabana i Pawła Radzińskiego. Od 1985 r. studiował w klasie Jadwigi Kaliszewskiej w poznańskiej Akademii Muzycznej, którą ukończył w 1988 r. Drugi dyplom tejże uczelni uzyskał w 1994 roku, ukończywszy klasę altówki Andrzeja Murawskiego. Swój kunszt wykonawczy doskonalił na kursach mistrzowskich pod kierunkiem prof. E. Feltza, Z. Brona,...

Błoch Piotr

  • Osoby Tagi: wykonawca
akordeonista; ur. w 1987 r. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II st. im. Juliusza Zarębskiego w Inowrocławiu w klasie akordeonu mgr Tadeusza Bugajaka (dyplom z wyróżnieniem w 2010 r.). Jest absolwentem klasy akordeonu prof. Jerzego Kaszuby w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Swoje umiejętności doskonalił podczas kursów mistrzowskich, gdzie pracował pod okiem takich pedagogów jak prof. Włodzimierz Lech Puchnowski, prof. Alexander Selivanov (Rosja), prof. Jerzy Jurek, prof. Klaudiusz Baran, prof. Bogdan Dowlasz. Wielokrotnie był nagradzany jako solista i...

Blicharczyk Aleksandra

  • Osoby Tagi: wykonawca
śpiewaczka (alt); ur. 10 maja 1995, Krosno. Ukończyła Prywatną Szkołę Muzyczną „Pro Musica” w Krośnie I st. w klasie skrzypiec i II stopnia w klasie śpiewu. Obecnie studiuje na Wydziale Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Występuje przeważnie jako śpiewaczka z wieloma zespołami w różnych gatunkach muzycznych, bierze udział w projektach pozostających w stylistyce muzyki jazzowej oraz popowej. Śpiewa w składzie zespołu Wave wykonującego disco polo. Wykonała dwie partii podczas premiery opery dziecięcej autorstwa Andrzeja Mozgały i Urszuli Mozgała Alicja w krainie czarów, która została...

Bacewicz Grażyna

  • Twórczość:

    Grażyna Bacewicz, to jedna z niewielu kobiet wśród polskich kompozytorów. Również w światowej muzyce jest mało kompozytorek, i to zarówno dzisiaj, jak i w innych epokach. Z najdawniejszych czasów można wymienić średniowieczną benedyktynkę Hildegardę z Bingen. W okresie baroku działała Francesca Caccini, córka bardziej znanego od niej twórcy pierwszych oper - Giulia Cacciniego. Z polskiego punktu widzenia ma ona szczególne znaczenie, bo swoją operę La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina poświęciła polskiemu królewiczowi, późniejszemu królowi Władysławowi IV Wazie. W historii muzyki polskiej ma swoje miejsce Maria Szymanowska, słynna na początku XIX wieku pianistka i kompozytorka ze sporym dorobkiem twórczym w dziedzinie muzyki fortepianowej. W muzyce XX wieku wyróżniła się Germaine Tailleferre, która z kilkoma - sławniejszymi na ogół od niej - kompozytorami francuskimi stworzyła odnotowaną przez historię muzyki grupę “Les Six”. Francuzką była też Nadia Boulanger, która jednak przeszła do historii głównie jako wybitny pedagog kompozycji. Uczyła się u niej również Grażyna Bacewicz, zdobywając znakomity warsztat, który wykorzystywała umiejętnie w swojej obfitej i różnorodnej twórczości mieszczącej się na ogół w nurcie neoklasycznym.

    Jako wykształcona i koncertująca skrzypaczka szczególną uwagę poświęciła muzyce na skrzypce oraz inne instrumenty smyczkowe. Była autorką siedmiu koncertów skrzypcowych, dwóch koncertów wiolonczelowych i koncertu altówkowego. Napisała także siedem kwartetów smyczkowych, pięć sonat na skrzypce i fortepian oraz dwie sonaty na skrzypce solo. Przynajmniej niektóre z tych kompozycji, obok kilku innych dzieł kameralnych, a także symfonicznych, konkurują na estradach koncertowych z “męskimi” utworami z pełnym powodzeniem do dzisiaj.



    zobacz: portal poświęcony Grażynie Bacewicz 

  • Kompozycje:

    Cztery preludia na fortepian (1924)

    Symphoniette na orkiestrę smyczkową (1929)

    Suita na zespół smyczkowy (1931)

    De profundis clamavi ad Te, Domine na głosy solowe, chór i orkiestrę (1932)

    Kwintet na instrumenty dęte (1932)

    Witraż for violin and piano  (1932)

    Convoi de Joie - poemat symfoniczny na orkiestrę (1933)

    Suita dziecięca na fortepian (1933)

    Partita na skrzypce i fortepian (1934)

    Scherzo na fortepian (1934)

    Temat z wariacjami na skrzypce i fortepian (1934)

    Trio na obój, skrzypce i wiolonczelę (1935)

    Sinfonietta na małą orkiestrę symfoniczną (1935)

    Trzy groteski na fortepian (1935)

    Koncert skrzypcowy nr 1 (1937)

    Kwartet smyczkowy nr 1 (1938)

    Trzy preludia na fortepian (1941)

    Sonata na skrzypce solo nr 1 (1941)

    Symfonia nr 1 (1942-45)

    Kwartet smyczkowy nr 2 (1943)

    Suita na dwoje skrzypiec (1943)

    Uwertura na orkiestrę symfoniczną (1943)

    Concertino na skrzypce i fortepian (1945)

    Koncert skrzypcowy nr 2 (1945)

    Sonata na skrzypce i fortepian nr 1 (Sonata da camera) (1945)

    Łatwe duety na tematy ludowe na dwoje skrzypiec (1945)

    Pod strzechą - suita na mały zespół orkiestrowy (1945)

    Sonata na skrzypce i fortepian nr 2 (1946)

    Symfonia na orkiestrę smyczkową (1946)

    Ze starej muzyki - suita na mały zespół orkiestrowy (1946)

    Kaprys na skrzypce i fortepian (1946)

    Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt I (1946)

    Sonata na skrzypce i fortepian nr 3 (1947)

    Kwartet smyczkowy nr 3 (1947)

    Introdukcja i Kaprys na orkiestrę symfoniczną (1947)

    Koncert na orkiestrę smyczkową (1948)

    Trio na obój, klarnet i fagot (1948)

    Koncert skrzypcowy nr 3 (1948)

    Łatwe utwory na klarnet i fortepian (1948)

    Koncert fortepianowy (1949)

    Sonata na fortepian nr 1 (1949)

    Rapsodia polska na skrzypce i orkiestrę (1949)

    Kwartet na czworo skrzypiec (1949)

    Sonata na skrzypce i fortepian nr 4 (1949)

    Kaprys polski na skrzypce solo (1949)

    Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt II (1949)

    Oberek na skrzypce i fortepian (1949)

    Kwartet smyczkowy nr 4 (1950-51)

    Symfonia nr 2 (1951)

    Koncert skrzypcowy nr 4 (1951)

    Koncert wiolonczelowy nr 1 (1951)

    Sonata na skrzypce i fortepian nr 5 (1951)

    Oberek nr 2 na skrzypce i fortepian (1951)

    Kwintet fortepianowy nr 1 (1952)

    Symfonia nr 3 (1952)

    Kaprys nr 2 na skrzypce solo (1952)

    Symfonia nr 4 (1953)

    Sonata na fortepian nr 2 (1953)

    Z chłopa król - balet na orkiestrę (1953)

    Koncert skrzypcowy nr 5 (1954)

    Uwertura polska na orkiestrę (1954)

    Humoreska na skrzypce i fortepian (1954)

    Partita na skrzypce i fortepian (1955)

    Sonatina na fortepian (1955)

    Sonatina na obój i fortepian (1955)

    Kwartet smyczkowy nr 5 (1955)

    Partita na orkiestrę (1955)

    Mały tryptyk na fortepian (1956)

    Dziesięć etiud koncertowych na fortepian (1956-57)

    Koncert skrzypcowy nr 6 (1957)

    Wariacje symfoniczne na orkiestrę (1957)

    Sonata na skrzypce solo nr 2 (1958)

    Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję (1958)

    Przygoda Króla Artura - komiczna opera radiowa (1959)

    Kwartet smyczkowy nr 6 (1960)

    Pensieri notturni na orkiestrę kameralną (1961)

    Koncert na wielką orkiestrę symfoniczną (1962)

    Koncert wiolonczelowy nr 2 (1963)

    Kwartet na cztery wiolonczele (1964)

    Akropolis - kantata na chór mieszany i orkiestrę do słów Stanisława Wyspiańskiego (1964)

    Esik w Ostendzie - balet komiczny w 1 akcie (1964)

    Koncert skrzypcowy nr 7 (1964-65)

    Divertimento na orkiestrę smyczkową (1965)

    Musica sinfonica in tre movimenti (1965)

    Kwartet smyczkowy nr 7 (1965)

    Trio na obój, harfę i perkusję (1965)

    Kwintet fortepianowy nr 2 (1965)

    Inkrustacje na waltornię i zespół kameralny (1965)

    Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę (1966)

    Contradizione na orkiestrę kameralną (1966)

    Esquisse na organy (1966)

    In una parte na orkiestrę symfoniczną (1967)

    Koncert na altówkę i orkiestrę (1967-68)

    Cztery kaprysy na skrzypce solo (1968)

    Pożądanie - balet w 2 aktach (1968-69)

  • Literatura:

    Kisielewski Stefan, Grażyna Bacewicz i jej czasy, PWM, Kraków 1963

    Maciejewski Bogusław M., Twelve Polish Composers, Allegro Press, London 1976

    Stawowy Ludomira, Bacewicz Grażyna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab”, PWM, Kraków 1986

    Bacewicz Wanda (opr.), Calendarium życia i twórczości Grażyny Bacewicz, Częstochowa 1987

    Szoka Marta (red.), Rodzeństwo Bacewiczów. Materiały z międzynarodowej sesji naukowej - Łódź, kwiecień 1995, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 1996

    Gąsiorowska Małgorzata (red.), O Grażynie Bacewicz materiały z konferencji muzykologicznej, Brevis, Poznań 1998

    Walaciński Adam, Bacewicz Grażyna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998

    Gąsiorowska Małgorzata, Bacewicz, PWM, Kraków 1999

    Wittig Steffen, Bacewicz Grażyna, w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 1, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999

    Thomas Adrian, Bacewicz Grażyna, w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 2, Macmillan Publishers Limited, London 2001

  • Osoby Tagi: kompozytor, wykonawca
kompozytorka i skrzypaczka; ur. 5 lutego 1909, Łódź; zm. 17 stycznia 1969, Warszawa. Początkowo gry na fortepianie i skrzypcach uczył ją ojciec – Vincas Bacevičius (Wincenty Bacewicz). Od roku 1919 kontynuowała edukację muzyczną w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi, gdzie kształciła się w zakresie gry na skrzypcach, fortepianie oraz teorii muzyki. W 1923 roku wraz z całą rodziną przeniosła się do Warszawy. Od 1924 roku uczęszczała do Konserwatorium Warszawskiego. Studiowała kompozycję w klasie Kazimierza Sikorskiego, grę na skrzypcach pod kierunkiem Józefa...
Polmic

Rynek Starego Miasta 27
00-272 Warszawa
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

tel: +48 22 635 91 40

Wsparcie projektu

Modernizacja strony odbywa się dzięki wsparciu Ministra Edukacji i Nauki w ramach programu Nauka dla społeczeństwa II.

Logo Ministerstwa NiSW program Nauka dla społeczeństwa

Nasze social media



© All rights reserved. POLMIC
Do góry