Bogusławska (Grzywacz) Marta Joanna
- Osoby Tagi: wykonawca
P®uder-ja for electronic media and dancers (2003)
Scontri, study for tape and dancers (2006)
Light for tape and dancer (2006)
Homo Querens for electronic media, video and dancers (2006)
Związki frazeolog_uliczne, radio play in motion for electronic media and performers (2007)
Piano Preludes hommage à... (2007)
String of Light, performance for female voice, piano, flute, cello, female dancer and electronic media (2008)
Voices for tape and dancers (2009)
Mów-ment for electronic media and dancers (2010)
Contrasts for voice, electronic media and dancers (2011)
Few_Few for electronic media and dancers (2012)
Für Otto_Performer (2013)
Pink Noise for electronic media and dancers (2013)
Age quod agis [version I], electronic music (2014)
Puppet®-ja for electronic media and dancers (2015)
FunAB®-ja for piano, electronic media and performers (2015)
Music for the film Woman at the cemetery, dir. Łukasz Łasica (2016)
Deep Dancing albo Andron®-ja for electronic media and dancer (2016-2017)
Passage of Time, electronic music (2017)
Age quod agis [version II], electronic music (2017)
To Pauline, electronic music (2017)
Alphaville, electronic music (2018)
Love letters never sent, electronic music (2018)
The Bell Jar, electronic music (2018)
Qui est for bass-baritone solo and electronics (2019)
Schaefferiana_Contour I for piano, flute and electronics (2019)
Spells for female voice solo, electronics and dancers (2019)
#123start for electronic media and dancers (2020)
#2020 for electronic media (2020)
Mysie trele z kotem w tle for two voices, piano and pretend piano (2021)
#2020…Study for electronic media (2021)
Landscape [version I] for video and electronic media (2021)
Landscape [version II] for electronic media and dancers (2021)
Rain for video and electronic media (2021)
Music for the film Sensitivity, concept, dir. Ola Rajska (2021)
#2020…Covid 1984 for NicholasI. for male voice and electronics (2022)
#2020…Soledad for Alessandra R. for flute and electronic media (2023)
#2020 ...Scream for AleksandraP. for oboe and electronic media (2023)
and then…Subekumena, Hommage a Barbara Buczek for baritone saxophone and electronic media (2024)
Co schody słyszały, electronic miniature (2024)
P®uder-ja na media elektroniczne i tancerzy (2003)
Scontri, etiuda na taśmę i tancerzy (2006)
Światło na taśmę i tancerza (2006)
Homo Querens na media elektroniczne, warstwę wideo i tancerzy (2006)
Związki frazeolog_uliczne, czyli słuchowisko radiowe w ruchu na media elektroniczne i performerów (2007)
Preludia fortepianowe hommage a… (2007)
Struna światła, spektakl performatywny na głos żeński, fortepian, flet, wiolonczelę, tancerkę i media elektroniczne (2008)
Głosy na taśmę i tancerzy (2009)
Mów-ment na media elektroniczne i tancerzy (2010)
Kontrasty na głos, media elektroniczne i tancerzy (2011)
Few_Few na media elektroniczne i tancerzy (2012)
Für Otto_Performer (2013)
Pink Noise na media elektroniczne i tancerzy (2013)
Age quod agis [wersja I], muzyka elektroniczna (2014)
Puppet®-ja na media elektroniczne i tancerzy (2015)
FunAB®-ja na fortepian, media elektroniczne i performerów (2015)
Muzyka do filmu Woman at the cemetery, reż. Łukasz Łasica (2016)
Deep Dancing albo Andron®-ja na media elektroniczne i tancerza (2016-2017)
Passage of Time, muzyka elektroniczna (2017)
Age quod agis [wersja II], muzyka elektroniczna (2017)
To Pauline, muzyka elektroniczna (2017)
Alphaville, muzyka elektroniczna (2018)
Love letters never sent, muzyka elektroniczna (2018)
The Bell Jar, muzyka elektroniczna (2018)
Qui est na bas-baryton solo i elektronikę (2019)
Schaefferiana_Contour I na fortepian, flet i elektronikę (2019)
Zaklęcia na głos żeński solo, elektronikę i tancerzy (2019)
#123start na media elektroniczne i tancerzy (2020)
#2020 na media elektroniczne (2020)
Mysie trele z kotem w tle na dwa głosy, fortepian i niby fortepian, (2021)
#2020…Study na media elektroniczne (2021)
Pejzaż [wersja I] na warstwę wideo i media elektroniczne (2021)
Pejzaż [wersja II] na media elektroniczne i tancerzy (2021)
Deszcz na warstwę wideo i media elektroniczne (2021)
Muzyka do filmu Czułość, koncepcja, reż. Ola Rajska (2021)
#2020…Covid 1984 for NicholasI. na głos męski i elektronikę (2022)
#2020…Soledad for Alessandra R. na flet i media elektroniczne (2023)
#2020 …Scream for AleksandraP. na obój i media elektroniczne (2023)
and then…Subekumena, Hommage a Barbara Buczek na saksofon barytonowy i media elektroniczne (2024)
Co schody słyszały, miniatura elektroniczna (2024)
Artykuły
Internet jako środowisko autorytatywne i opiniotwórcze dla młodzieży oraz wyzwanie dla współczesnej edukacji muzycznej, w: "Kto chce zapalać innych sam musi płonąć". O relacji mistrz - uczeń. Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi dr. hab. Leonowi Markiewiczowi w osiemdziesiąte piąte urodziny, Akademia Muzyczna w Katowicach, Katowice 2014
Ekstaza do świętego z feretronu na orkiestrę, chór, solistę, instrumenty elektroniczne i dźwięki generowane w pamięci komputera (2015)
Unia Narodów, spektakl multimedialny (2019)
Muzyka do spektakli:
St. Joseph w reż. Jacka Dudzica (1995)
Show us the father w reż. Jacka Dudzica (1995)
Egzekutor w reż. Marka Rębacza (1999)
Living forever w reż. Jacka Dudzica (2000)
Słowa nadziei w reż. Grzegorza Misiewicza (2002)
Alicja w krainie czarów w reż. Jacka Dudzica (2005)
Wieruszka w reż. Marka Rębacza (2006)
Jak Kudłatek święta zmieniał w reż. Marka Rębacza (2012)
Muzyka do słuchowisk:
Rozpraszanie mroku w reż. Danuty Bieniaszkiewicz (1994)
Mechanizm w reż. Sylwestra Woronieckiego (1998)
Brzydkie kaczątko (2003)
Muzyka do słuchowiska Cesarz i słowik (2003)
Królewna na ziarnku grochu (2003)
Opowieść wigilijna (2003)
Szaty cesarza (2003)
Królowa śniegu (2004)
Latający kufer (2004)
Ołowiany żołnierzyk (2004)
Świniopas (2004)
Calineczka (2005)
Kot w butach (2005)
Mała syrenka (2005)
Tuż pod moim nosem (2012)
Muzyka do filmów:
Zakopane, DDS Goethe Institute (1994)
Burg 1993, DDS Goethe Institute (1994)
Jesus, Millennium Films International (2006)
Open wide the doors..., Millennium Films International (2006)
Today & Tomorrow w reż. Marcina Stawarza (2008)
Moja Polska – ostatnia opowieść Ryszarda Kaczorowskiego w reż. Grzegorza Gajewskiego (2012)
Chłopcy z lasu w reż. Wiesława Palucha (2016)
Wena w reż. Bartłomieja Nowakowskiego (2019)
Basia sama w domu w reż. Marka Rębacza
(2021)
Symfonia Nauki, widowisko multimedialne (2021)
Na charakter twórczości i formy artystycznej działalności Blocha w dużej mierze wpłynęły doświadczenia domu rodzinnego. Ojciec kompozytora- Julian był organistą kościoła Farnego w Grudziądzu, prowadził tam chór parafialny, tworzył również muzykę na potrzeby tego zespołu. Już jako dziecko miał więc Bloch możliwość obcowania z muzyką organową, improwizowaną, chóralną.
"Wcześnie znalazłem się w samym środku muzykowania. Ojciec zabierał mnie codziennie pod rękę, a na spotkaniach chóru pozwalał mi śpiewać sopranem”- wspominał.
Trudny okres okupacji spędził Bloch w Grudziądzu, ale tuż po wojnie w roku 1945, po krótkim pobycie we wsi Lipinki, wyjechał do Gdańska, gdzie uzupełniał wykształcenie ogólne i muzyczne.
"Gdy patrzę z perspektywy lat myślę, że Gdańsk był dla mnie najcudowniejszy. Wszyscy byli życzliwi. Często wracam do Gdańska , bo lubię chodzić po tych zaułkach”.
Po przenosinach do Warszawy w 1950 zasłynął jako organista-improwizator grając m.in. w kościele pallotynów. W okresie studiów domeną jego twórczości była muzyka organowa. W roku 1954 rozpoczął wieloletnią (trwającą do 1977) współpracę z Polskim Radiem, jako autor muzyki do słuchowisk i przedstawień Teatru Polskiego Radia.
"Praca w radiu była niezwykle nerwowa. Ciągle trzeba było pisać na wczoraj, ale bardzo ją lubiłem”.
W latach 1977-1999 odbył szereg ważnych zagranicznych podróży koncertowych, podczas których dyrygował swoimi dziełami, prowadził wykłady i spotkania ze studentami.
Bogatą i różnorodną twórczość Blocha charakteryzuje fazowość rozwoju. W swoich wczesnych dziełach (Wariacje na fortepian 1953, Fantazja 1953, Sonata 1954, Concertino 1958) niezależnie od swobodnie stosowanej chromatyki Bloch pozostawał pod wpływem neoklasycyzmu, a w jego utworach organowych pobrzmiewają echa improwizatorskich zdolności kompozytora. Pierwszym zwiastunem poszukiwań w sferze warsztatowej była VII wariacja z cyklu Wariacji na fortepian, w której pojawiają się elementy dodekafonii. Kontynuacja tych zabiegów po roku 1959 stała się istotnym elementem techniki kompozytorskiej. Można je zaobserwować lokalnie w Espressioni (1959), Medytacjach (1961). Najbardziej jednoznacznie jednak dodekafonia eksponowana jest w balecie Oczekiwanie (1963), gdzie seria porządkuje w znacznej mierze układy horyzontalne i wertykalne utworu. Charakterystycznym zabiegiem jest u Blocha traktowanie materiału serii na wzór tradycyjnego motywu melodycznego, lub tematu (Oczekiwanie 1963). W nurcie silnie awangardowym sytuuje się także napisane dla Haliny Łukomskiej Salmo gioioso (1970), gdzie spotykają się elementy dodekafonii, aleatoryzmu i poszukiwań sonorystycznych zarówno w partii wokalnej, jak i towarzyszącego jej zespołu instrumentów.
Po okresie ekscytacji technikami awangardy Bloch konsekwentnie segregował i selekcjonował środki techniczne w udany sposób łącząc je z elementami tradycji muzycznej (obecność linii melodycznej, tradycyjna logika etapów rozwoju formy, fazowe kształtowanie środków ekspresji). Zdobycze te również charakteryzują kolejną fazę twórczości inicjowaną przez Warstwy czasu (1978), w której do głosu dochodzi tematyka religijna, mistyczna i silnie kontemplacyjna emocjonalność (Anenaiki 1979, Oratorium 1982, Bleibe bei uns, Herr 1986). Jest to wyraźny zwrot w sferze twórczych idei przy dalszej eksploatacji wcześniejszych zdobyczy warsztatowych. Ostatecznie kompozytor sięga do dzieł monumentalnych, które potęgują wyrazowo przesłanie ideowe (Denn Dein Licht kommt 1987; Du sollst nicht töten 1991; Hac festa die 1996; Oratorium Gedanense 1997).
W centrum twórczości Blocha pozostaje jej silna ekspresyjność wyrastająca wprost z kategorii sonorystycznych. Zabiegi o charakterze brzmieniowym, jak narastanie, kumulowanie, nawarstwianie i oddynamizowanie struktur dźwiękowych są znakiem rozpoznawczym twórczości kompozytora. W sposobie zagospodarowywania przestrzeni dźwiękowej pobrzmiewają tu także echa myślenia organowego (jak technika registracji). Kompozytor wykorzystuje całą gamę środków nasycania ekspresji, na które obok wysublimowanej dynamiki składają się środki harmoniczne (wielowarstwowe brzmienia mono lub polistrukturalne), fakturalne (zagęszczanie, rozrzedzanie płaszczyzn brzmieniowych) i obsadowe. Te zabiegi obserwujemy zarówno w dziełach wokalno-instrumentalnych i scenicznych o wyraźnym zakorzenieniu treściowym (Espressioni 1959, Oczekiwanie 1963, Ajelet, córka Jeftego 1967, Wordsworth’s Songs 1976, Nie zabijaj! 1991), jak i autonomicznych (Dialoghi 1964, Warstwy czasu 1978, Oratorium 1982), niezależnie od fazy twórczości. W obszarze eksperymentów sonorystycznych sytuuje się także Clarinetto divertente (1976) - swoiste studium możliwości artykulacyjno-brzmieniowych klarnetu.
Jednym z najciekawszych eksperymentów brzmieniowych Blocha są Anenaiki (1979) - utwór napisany na 16-głosowy mieszany chór a cappella, dedykowany Janowi Pawłowi II. W książce programowej WJ kompozytor tak pisał o źródłach inspiracji utworu: "Anenaiki to w zasadzie słowiańskie określenie starego melizmatycznego śpiewu greckiego. W licznych tekstach śpiewów liturgicznych, używanych w Bizancjum, a następnie w Rosji w XI i XII wieku (później również w wieku XVI i XVII), wstawiano bizantyjskie intonacyjne formuły modalne oparte na takich sylabach, jak "ananeanes”, "neanes”, "nana”, "hagia”, "aneanes”, "neeanes”, "aanes”, "nagie”. Badania muzykologiczne wykazały istnienie zbliżonej maniery w starohebrajskim śpiewie synagogalnym, w religijnych śpiewach Manichejczyków (III i IV wiek) oraz w śpiewie tunezyjskich Beduinów” (Książka programowa WJ 1979). Osią dzieła jest nieklasyczny tekst, w który gdzieniegdzie wplecione zostały pojedyncze słowa starocerkiewnej liturgii słowiańskiej (warażajete, zwezda, pokazujete, sołnieca) oraz fraza łacińskiego Credo: Deum de Deo, lumen de lumine. Środki, jakimi Bloch buduje religijną aurę wyrastają z zespołowej techniki polifonicznej wypracowanej na gruncie takich utworów instrumentalnych, jak Warstwy czasu. Charakterystyczną cechą Anenaików jest także miksturowanie wielogłosu wokalnego z wykorzystaniem klasterów półtonowych i mikrotonów. W zakresie formy Bloch często sięgał po znane z tradycji układy wieloczęściowe, z których preferował trzyczęściową formę repryzową (Oczekiwanie 1963). Odrębne podejście do formy odnajdujemy w Dialoghach (1964) opartych na konstrukcji lustrzanej, i Enfiando (1970), gdzie formę kształtuje dynamika (trzyfazowa konstrukcja wykorzystująca narastanie, kulminację i opadanie napięć).
Obszerna twórczość sceniczna kompozytora wyrasta z fascynacji sztuką teatru. W swoich pięciu baletach Bloch dość swobodnie traktuje związki z librettem. Dwa z nich funkcjonują jako suity orkiestrowe (Oczekiwanie 1963, Gilgamesz 1968), a balet Oczekiwanie wystawiano pod wieloma innymi tytułami, jako muzykę do innego libretta baletowego. Znacznie silniej Bloch podkreśla związki znaczeniowe muzyki ze słowem w operze radiowej Ajelet, córka Jeftego (1967). Podobnie dzieje się w innych dziełach wokalno- instrumentalnych wykorzystujących tekst słowny, zwłaszcza w wielkich dziełach oratoryjnych o religijnym przesłaniu (Denn Dein Licht kommt 1987, Nie zabijaj! 1991, Hac festa die 1996). Z kolei w Carmen biblicum (1980) kompozytor naśladuje barokową technikę figur retorycznych.
Wyjątkowe miejsce zajmują w twórczości Blocha kompozycje dla najmłodszych słuchaczy. Tu w pełni ujawnia się mistrzostwo w operowaniu kolorystyką brzmieniową (Bardzo Śpiąca Królewna 1973), elementami ilustracyjnymi (Depesza 1963) i groteskowymi. Oprócz wymienionych pozycji kompozytor napisał wiele piosenek dla dzieci i utwory na dziecięce zespoły instrumentalne: Chodzenie po klawiszach na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1981), Jazda na gapę przez Europę na cztery małe ręce i perkusję też niedużą na fortepian i perkusję (1982). Wykorzystał w nich współczesne techniki wykonawcze w sposób w pełni przystępny dla kilkuletnich dzieci.
W swej twórczości łączył Bloch doskonałe operowanie kompozytorskim warsztatem z niekonwencjonalnymi efektami kolorystycznymi i silną emanacją środkami wyrazu. Kompozytor w sposób niebanalny przełamywał stylistyczne konwencje zarówno te, wypracowane przez wielowiekową tradycję, jak i stojące u podstaw muzycznej awangardy. Konsekwencja w stosowaniu wyrafinowanych środków ekspresyjnych i brzmieniowych decyduje o wyraźnej odrębności stylu Blocha podczas całej jego twórczej drogi.
Joanna Schiller-Rydzewska
Kompozytorzy mówią – Augustyn Bloch, "Ruch Muzyczny” 1971 nr 11, s. 5-8.
Perkowska Małgorzata, Bloch Augustyn, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab”, PWM, Kraków 1979.
"Niebyt określa moją świadomość". Z Augustynem Blochem rozmawia Mieczysław Kominek, "Ruch Muzyczny” 1989 nr 15, s. 3-5, 26-27.
Homma Martina, Augustyn Bloch, w: Komponisten der Gegenwart (Hg. Hanns-Werner Heister, Walter-Wolfgang Sparren), edition text + kritik, München 1992–
Widłak Elżbieta, Bloch Augustyn, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab – suplement”, PWM, Kraków 1998.
Gojowy Detlef, Augustyn Bloch. Ein Komponistenleben in Polen, Bela Verlag, Köln 1999.
Homma Martina, Bloch Augustyn (Hipolit), w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 3, Macmillan Publishers Limited, London 2001.
Łukaszewski Marcin T., Augustyn Bloch nie żyje, "Muzyka21" 2006 nr 5, s. 11.
Schiller-Rydzewska Joanna, Augustyn Bloch – twórca, dzieło, osobowość artystyczna, Warszawa, UMFC, 2016.
Twórczość Zbigniewa Bargielskiego jest na tle współczesnej muzyki polskiej zjawiskiem w znacznym stopniu autonomicznym, rozwijającym się niezależnie od mód, trendów i tendencji. Bargielski bardzo umiejętnie korzysta z różnych zdobyczy nowoczesnego języka kompozytorskiego, nie zrywa też radykalnie z tradycją, zachowuje jednak swoisty dystans zarówno wobec modernizmu, jak i postmodernizmu. Charakterystyczny rys nadaje muzyce Bargielskiego koncepcja systemu "centralnego”, organizującego zazwyczaj wysokość dźwięków, ale niekiedy stosowanego przez kompozytora również do organizacji rytmu lub barwy. "Procedura taka zakłada wyodrębnienie dominujących dźwięków - mówi kompozytor, które funkcjonują jako centra dla poszczególnych segmentów formy. Są one wydobywane na pierwszy plan poprzez częste repetycje, podczas gdy inne dźwięki, bardziej neutralne, tworzą strukturalne tło”.
W komentarzu do utworu Slapstick Zbigniewa Bargielskiego, zamieszczonym w książce programowej festiwalu "Warszawska Jesień” z roku 1998, Andrzej Chłopecki pisał: "To jasne, że twórczość Bargielskiego wciąż ewoluuje. Jest to jednak ewolucja, która biegnie jakby po okręgu, poszerzając swój estetyczny wymiar, wzbogacając się niuansowo, a nie skokowo. Warto na to zwrócić uwagę: w ostatnim dwudziestoleciu dziś sześćdziesięciojednoletni kompozytor nie przeszedł przez kryzys zmiany estetycznej orientacji ani gwałtownej (przykładem Penderecki), ani zawoalowanej, lecz równie czytelnej (przykładem Lutosławski). Jeśli jest w tej twórczości jakiś próg, to prawdopodobnie wyznacza go Koncert skrzypcowy z roku 1976. Intensywny walor liryczny tego utworu, choć nie zarażonego bakcylem ani nowej prostoty, ani nowego romantyzmu (który właśnie w tamtym - urastającym do rangi symbolu - roku, nie tylko zresztą polską muzykę frontalnie zaatakował) jest dyskretnym śladem wrażliwości Bargielskiego na powiew Zeitgeistu. Z owej estetycznej zawieruchy muzyka Zbigniewa Bargielskiego wyszła bez szwanku”.
Muzyka filmowa
Muzyka teatralna
Perkowska Małgorzata, Bargielski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Podobińska Klaudia, Bargielski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
Ledzińska Agnieszka, Przech Violetta, Zbigniew Bargielski. Katalog tematyczny utworów, Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego / Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, Bydgoszcz - Warszawa, 2012
Sto lat muzycznej emigracji: kompozytorzy polscy za granicą (1918-2018), redakcja naukowa: Beata Bolesławska-Lewandowska, Małgorzata Gamrat, Magdalena Nowicka-Ciecierska, Marlena Wieczorek, Warszawa, Beginning, 2019
Violetta Przech, W labiryncie wyobraźni. Zbigniew Bargielski – twórca i dzieło, Kraków, Musica Iagellonica, 2022
Aneta Derkowska, Operowe laboratorium: hybrydy gatunkowe w polskiej twórczości operowej drugiej połowy XX wieku, Toruń, Marszałek Development & Press, 2024
Wariacje na flet i fortepian (1962)
Miniatury na fortepian (1962)
Intonazioni I na 9 instrumentów (1963)
Trzy pieśni na głos i zespół instrumentalny (1963)
Quartetto per archi (1964-75)
Szkice na obój i fortepian (1965)
Apokalypsis na głos recytujący, chór mieszany i zespół instrumentalny (1965)
Sygnały na zespół symfoniczny (1965-66)
Intonazioni II na orkiestrę symfoniczną (1966)
Canti per soprano e orchestra (1966-67)
Metamorfozy na obój, klarnet, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1967)
Concerto per oboe, oboe d’amore, corno inglese, musette e orchestra (1967-68)
Wersje na 6 instrumentów (1968)
Per pianoforte (1968)
Wierzba, pieśń na chór mieszany a cappella (1968)
Pieśń staropolska na chór mieszany a cappella (1968)
Ziemia nad Przemszą, pieśń na chór mieszany a cappella (1968)
Trzy pieśni na sopran i fortepian (1969)
Kontemplacje na sopran i fortepian (1969)
Sinfonia per coro e orchestra (1970)
Musica per Ensemble MW-2 na flet, wiolonczelę i dwa fortepiany (1970)
Five pictures (a Angelica-Regina Sweekhorst) for flute solo (1970)
Trio per flauto, oboe e chitarra (1971)
Capriccioso notturno per orchestra (1971-72)
Impromptu pour flûte, alto et harpe (1972)
4 + 1 per clavicordo (1973)
L’Être na sopran, flet, wiolonczelę i 2 fortepiany (1973)
Pro Varsovia per orchestra (1973-74)
Ewokacja na bas, głos recytujący i orkiestrę (1974)
Musica notturna per oboe e pianoforte (1974)
Nasza ziemia, pieśń na chór męski a cappella (1974)
Divertimento per 9 strumenti (1975)
Concerto per oboe anche musette, soprano e orchestra (1975-76)
Sonata Belzebuba, opera kameralna (1977)
Preludio e cadenza per arpa solo (1977)
Aria per flauto, violoncello e 2 pianoforti (1978)
Preludi e cadenza per violino solo (1979)
Kwartet dziecięcy na czworo skrzypiec (1979)
Musica concertante per saxofono alto e orchestra (1979-80)
Sonet na sopran, flet, wiolonczelę i 2 fortepiany (1980)
Trzy postludia na akordeon solo (1980)
Concerto per pianoforte e orchestra (1980-81)
Divertimento II na kwintet akordeonowy (1981)
Symfonia koncertująca na skrzypce i orkiestrę kameralną (1982)
Pieśń o ziemi naszej, oratorium na głosy solowe, recytatora, chór i orkiestrę (1982)
Preludi e cadenza per violino e pianoforte (1983)
Polonia, poemat symfoniczny na skrzypce i orkiestrę (1983-84)
Gra snów, dramat muzyczny (1983-85)
Preludium pamięci Dawida Ojstracha na skrzypce solo (1984-87)
Capriccioso per accordeono solo (1985)
Concerto per accordeono, batteria e archi (1985)
Les Extrêmes se touchent na orkiestrę (1985-86)
Divertimento III per violino, violoncello e accordeono (1986)
Nokturny na harfę solo (1986)
Dialogues for saxophone and vibraphone (1987)
Continuo na kwintet akordeonowy (1987)
Continuo II per accordeono solo (1988)
Play for flute and chamber orchestra (1988)
Polskie melodie ludowe na chór mieszany, zespół akordeonowy i perkusję (1989)
Musica per Ensemble d’Accord na 10 akordeonów (1989)
Gaude Mater Polonia na sopran, chór mieszany i orkiestrę (1989-90)
Musica per 2 accordeoni (1990)
Lacrimosa per soprano e pianoforte (1990-91)
Miniatury na akordeon (I) (1991)
Concerto per chitarra e orchestra (1991-92)
Dies irae na chór mieszany, perkusję i fortepian (1992)
Viborg, opera kameralna (1992)
Musica per chitarra solo (1993)
Trio fortepianowe (1993)
Miniatury na akordeon (II) (1993)
Miniatury na akordeon (III) (1993)
Kompozycja na zespół instrumentów perkusyjnych (1993-94)
Elegia [wersja I] na wiolonczelę i fortepian (1994)
Oda na głos recytujący, chór mieszany, fortepian i orkiestrę (1994)
Preludium na organy (1994)
Solo per pianoforte (1994)
Elegia [wersja II] na wiolonczelę i orkiestrę (1994)
Agnus Dei na sopran i fortepian (1994-95)
Et in terra pax na chór mieszany (1995)
Concerto classico per archi (1995)
Kwartet smyczkowy nr 2 (1995)
Studi per fisharmonica (1995)
Requiem na sopran, chór mieszany, perkusję i organy (1995-96)
Inwokacja na organy (1996)
Pater noster na chór mieszany (1996)
Concerto per organo e orchestra (1996)
Miniatury dziecięce na akordeon (1996)
Musica per archi (1997)
Psalmy Dawida na chór mieszany a cappella (1997-98)
Pieśni Safony na żeński głos recytujący, flet, perkusję i 2 akordeony (1998)
Et in terra pax, motet na chór mieszany (1998)
Adagio e vivo per accordeono (1998)
Fantasia per viola da gamba (1998)
Impromptu II na obój, klarnet, fagot i fortepian (1998-99)
Strofy na 2 chóry mieszane i organy (1998-99)
Concerto-Fantasia na kontrabas i smyczki (1999)
Do*** na chór żeński (1999)
Impromptu II A na kwartet smyczkowy i akordeon (1999)
Canti na chór mieszany (1999)
Pieśni pielgrzymów, kantata na sopran, baryton, głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę (1999)
Inwokacja na sopran i chór mieszany (2000)
Preludium, Interludium i Kadencja na organy solo (2000)
Concerto piccolo per clarinetto e batteria (2000)
Medytacje na baryton i fortepian (2000-2002)
Preludia dziecięce na 2 fortepiany (2001)
Elegia na wiolonczelę solo (2001)
Lamento per soprano, oboe e organo (2002)
Inwokacja na chór mieszany (2002)
Supplement for accordion (2002)
Dialogi II na saksofon i fortepian (2002)
Kwartet smyczkowy nr 3 (2002-2003)
Canzoni d’amore per voce recitazione, soprano, batteria e archi (2002-2003)
Sekwencje na sopran i zespół kameralny (2003)
Laudacja na chór mieszany i organy (2003)
Inwokacja II na chór mieszany (2003)
Symfonie Jana Wincentego Hawela, Akademia Muzyczna w Katowicach, Katowice 1998
Perkowska Małgorzata, Bogusławski Edward, Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1986
Bias Iwona, Bieda Monika, Stachura Anna, Emocja utkana z dźwięku. Edward Bogusławski. Życie – dzieło., Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, Częstochowa 2005
„...wybrawszy się na koncert kompozytorski Mariana Borkowskiego, kompozytora i muzykologa (warszawska Akademia Muzyczna, 2 grudnia 1998, 40-lecie pracy artystycznej i 30-lecie pedagogicznej), przeżyłem taką przygodę, odkryłem kawał dobrej muzyki, której dotąd nie znałem, spodobała mi się ona od pierwszego słuchania, wykonywane utwory poruszyły mnie, zapadły w pamięć, zaintrygowały tak, że zapragnąłem tę muzykę poznać bliżej, posłuchać tych i innych jego utworów z nagrań, podpatrzeć, jak są zrobione. Z pięknie wydanego programu sporo się o Marianie Borkowskim mogłem dowiedzieć: jakie utwory skomponował, co zdziałał jako pedagog i organizator życia muzycznego, jak jest ceniony, za granicą zwłaszcza.
A jaka jest jego muzyka? Na koncercie wykonano – znakomicie – następujące utwory: Hosanna na chór i cztery instrumenty (1993), Adoramus na chór a cappella (1991), Mater mea na chór a cappella do słów Baczyńskiego (1982), Regina coeli na chór a cappella (1995), Pax in terra na głos żeński, perkusję i organy (1988), Limits na orkiestrę (1971), Dram na orkiestrę (1966), De profundis na chór i orkiestrę (1998). Wykonawcy: Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej w Warszawie (dyr. Piotr Borkowski), Chór ATK w Warszawie (dyr. Kazimierz Szymonik), Warszawska Grupa Perkusyjna, Agnieszka Zwierko-Wiercioch (mezzosopran), Stanisław Moryto (organy), Stanisław Skoczyński (perkusja), Maciej Żółtowski (asystent dyrygenta).
Z doświadczenia wiem, jak ważne jest pierwsze wrażenie, zwłaszcza w zetknięciu z nową muzyką, i w jak wysokim stopniu się ono sprawdza. Aby te pierwsze kontakty uwiarygodnić, słucham więc muzyki Mariana Borkowskiego z doskonałych nagrań, użyczonych mi łaskawie przez kompozytora, utworów z koncertu i retrospektywnego wyboru. Co mnie w tych utworach, nowszych zwłaszcza, z lat dziewięćdziesiątych, przede wszystkim uderza? Jakie cechy bym tu wyodrębnił? Wyrazistość dźwiękowego kształtu, konkretność brzmienia, coś, co mówi nam, że muzyka naprawdę jest, a nie tylko istnienie markuje. Klarowność struktury. Siłę i spójność konstrukcji. Logikę rozwijania i budowy. Proporcjonalność formy. Intensywną ekspresję wynikającą z substancji dźwiękowej. Idiom muzyki religijnej (w utworach chóralnych). Zwięzłość i kondensację (najdłuższy z utworów nie przekracza 15 minut). Celność każdego efektu. Są to właściwości muzyki klasyczne – w najszerszym pojęciu. Tym bardziej winny być cenione dzisiaj, w czasach estetycznego zamętu, rozchwiania ocen, zatarcia kryteriów wartości. Słuchając wszakże retrospektywnego wyboru utworów z lat wcześniejszych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, uświadamiam sobie, jaką ewolucje przeszedł kompozytor, znamienną zresztą dla jego pokolenia, nim taki stan muzyki osiągnął. Tak więc utwory późniejsze, z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, zdają się podbudowane doświadczeniem, ogólnie mówiąc, sonoryzmu, rozległym i wszechstronnym a opartym na technice dodekafonicznej i preferowaniem brzmień intensywnie ostrych, agresywnych, maksymalnie pod względem stopnia głośności skoncentrowanych; doświadczaniem możliwości brzmieniowych różnych instrumentów: fortepianu, organów, skrzypiec, tuby, głosu ludzkiego, zespołów kameralnych i orkiestrowych. A w owych penetracjach rozmaitych źródeł brzmienia – naturalnego! – ujmowanych zawsze w kształt zwięzły, skondensowany w czasie (wyraźny w tym też i twórczy patronat Antona Weberna), uderza ponadto bogactwo muzycznej wyobraźni: oryginalność pomysłów, rozmaitość rozwiązań, twórcza fantazja (jeśli można tu użyć tego słowa), okiełznana wszakże rygorami specyficznie brzmieniowej („sonorystycznej”) formy – jej poczuciem i świadomością. Dodam jeszcze, że ta ewolucja kompozytora – w swoim kierunku i logice – kojarzy mi się z ruchem i kształtem mojej ulubionej triady (Heglowskiej). I tak doświadczenia brzmieniowe, estetykę ostrości, brzmienia energetycznie agresywne – cały ów sonoryzm pojmować można jako „tezę”. Doświadczenia muzyki sakralnej na chór a cappella – estetyka brzmienia nasyconego, dźwiękowej pełni, wchłaniającej i przemieniającej sonorystyczną ostrość – to „antyteza”. Oraz wspaniała synteza: ostrości i nasycenia, szeptu i krzyku, napięcia – dążenia brzmieniowego i eufonicznej pełni – w utworach, które zrobiły na mnie największe wrażenie: Hosanna, De profundis.
Zafrapowany tą moją nową przygodą z muzyką współczesną zadaję sobie teraz jeszcze pytanie: Co znaczy być kompozytorem współczesnym – twórcą muzyki swojego czasu (a co znaczy ów „czas”?), dzisiaj, u schyłku XX wieku i na progu trzeciego tysiąclecia? Może to właśnie – i tylko tyle: Poprzez mistrzowskie posługiwanie się językiem dźwiękowym maksymalnym, czyli zawierającym w sobie – przez wchłonięcie, adaptację, syntezę – wszystkie najważniejsze języki wypracowane dotychczas w muzyce Zachodu w ciągu całej jej historii, językiem swoiście wielojęzycznym, który kompozytor urabia i adaptuje do stylu własnego, nadając muzyce formę: spójną, logiczną, ekspresyjną, w której przez kształt konkretny, zmysłowy przeziera duchowe wnętrze...”.
Dwa mazurki na fortepian (1958)
Wariacje na fortepian (1959)
Toccata na fortepian (1960)
Sfere na orkiestrę kameralną (1961)
Sonata na fortepian (1961)
Fragmenti na fortepian (1962)
Visions I na wiolonczelę solo (1962)
Preludia liryczne na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1962)
Aria na sopran i 7 instrumentów (1963)
Aklamacje na 4 chóry, 6 grup instrumentalnych i organy do tekstów bizantyjskich (1964)
Dram na orkiestrę (1966)
Epitaphium na chór żeński i zespół instrumentalny (1968)
Kołysanka I na chór mieszany a cappella (1970)
Limits na orkiestrę (1971)
Kolęda dziecięca na alt, baryton, chór mieszany i organy do słów Józefa Szczawińskiego (1971)
Selection for 5 na zespół kameralny (1972)
Images I na dowolny głos solo (1973)
Comes na zespół kameralny (1974)
Psalmus na organy (1975)
Norwidiana 75 na głos żeński i zespół kameralny (1975)
Images II na dowolny instrument smyczkowy solo (1975)
Interludia romantyczne na fortepian (1976)
Variant na zespół instrumentalny (1976)
Speranza na flety i fortepian (1976)
Vox na dowolny instrument dęty solo (1977)
Dialoghi na 2 fortepiany (1977)
Mont na orkiestrę (1978)
Spectra na perkusję solo (1980)
Dynamics I na 6 perkusistów (1981)
Mater mea na chór mieszany a cappella do słów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1982)
Apasionante na 2 instrumenty (smyczkowy i dęty blaszany) (1983)
Avante na skrzypce, tubę i fortepian (1984)
Concerto na dowolny instrument smyczkowy i orkiestrę (1985-86)
Pax in terra I na głos żeński, 4 zespoły gitarowe i dzwony rurowe (1987)
Pax in terra II na głos żeński, perkusję i organy (1988)
Prolog na trąbkę i organy (1990)
Adoramus na chór mieszany a cappella (1991)
Ritornel na orkiestrę (1992)
Hosanna I na chór mieszany i 4 instrumenty (1993)
Regina caeli na chór mieszany a cappella (1995)
Kolęda I (Aby miłość stała się) na chór mieszany a cappella do słów Anny Bernat i Jana Węcowskiego (1995)
Kassándra na głos żeński, chór mieszany i orkiestrę (1996-97)
De profundis na chór mieszany i orkiestrę (1998)
Symfonia nr 3 – Requiem na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1998-2011)
Metallica na kwintet dęty (1999)
Ave. Alleluia. Amen I na chór mieszany a cappella (2000)
Con-Son na orkiestrę smyczkową (2001)
Dix na kwintet instrumentów dętych blaszanych (2002)
Visions II na orkiestrę smyczkową (2003)
Visions III na kwartet smyczkowy (2003)
Symfonia nr 1 – Dies irae na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2004)
Hymnus na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2005)
Libera me na chór mieszany a cappella (2005)
Symfonia nr 2 – Hymnus na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2005-2009)
Sonus na zespół instrumentalny (2006)
Pax in terra III na chór mieszany, smyczki i perkusję (2007)
Lux aeterna na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2008-2011)
Sanctus na chór mieszany a cappella (2009)
Hosanna II na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2009)
Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) na bas i chór mieszany do słów Anny Bernat i Jana Węcowskiego (2010)
Dynamics II na 6 perkusistów (2010)
Lux na chór mieszany a cappella (2010)
Pater noster na chór mieszany a cappella (2011)
Ave. Alleluia. Amen II na 6 głosów męskich (2011)
Cantus na 6 saksofonów (2012)
Kołysanka II na chór mieszany a cappella (2012)
Gloria I na chór żeński a cappella (2012)
Gloria II na chór mieszany a cappella (2012)
Ave. Alleluia. Amen III na sekstet wokalny (2013)
Libera me II na żeński chór a cappella (2013)
LP
Kolęda dziecięca – Veriton SXV 772 (1975)
3 Baśnie wg Andersena – Veriton SXV 805 (1978)
Interludia romantyczne – Veriton SXV 806 (1979)
Vox – ProViva ISPV 102 (1980)
Dialoghi – Veriton SXV 817 (1981)
Vox – Polskie Nagrania • Muza SX 1806 (1982)
Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Veriton SXV 896 (1984)
Mater mea – Veriton SXV 897-898 (1985)
Images II – Polskie Nagrania • Muza SX 2459 B (1986)
Speranza / Fragmenti / Spectra / Images II – ProViva ISPV 137 (1987)
Psalmus – Veriton SXV 882 (1987)
Speranza – Veriton SXV 870 (1987)
Fragmenti – Polskie Nagrania • Muza SXL 0827 (1987)
CD
Fragmenti – Olympia Compact Discs Ltd. OCD 316 (1989)
Interludia romanatyczne / Dialoghi – Olympia Compact Discs Ltd. OCD 394 (1993)
Pax in terra II – Polonia Records CD 020 (1994)
Spectra – Polonia Records CD 027 (1994)
Images II – Polonia Records CD 028 (1994)
Regina caeli – DUX 0251 (1996)
Kolęda I (Aby miłość stała się) – DUX 0275 (1996)
Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Gamma GCD 017 (1997)
3 Baśnie wg Andersena – MTJ 022 (1997)
Kolęda I (Aby miłość stała się) / Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – GM Records GMM 253-2 (1998)
Adoramus – DUX 0108 (1998) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 1998”)
Psalmus – Acte Préalable AP 0005 (1998)
Norwidiana 75 – Acte Préalable AP 0008 (1998)
Fragmenti – Keimyung University CD (1999)
Toccata/Fragmenti – Acte Préalable AP 0016 (1999)
Pax in terra II / Limits / Adoramus / Regina caeli / Variant / Hosanna I / Dram / De profundis – Acte Préalable AP 0038 (1999)
Toccata – MT 2006/6 (2000)
Dram / Hosanna I / De profundis – PBR CD-R 001 (2000)
De profundis / Selection for 5 – Acte Préalable AP 0011/12 (2001)
Hosanna I – Acte Préalable AP 0098 (2001)
Ave • Alleluia • Amen – Acte Préalable AP 0100 (2001) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2001”)
Variant – Global Sound Media CD 001 (2002)
Variant – DUX 0393 (2002) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2002”)
Images III – Acte Préalable AP 0107 (2004) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2004”)
Ave • Alleluia • Amen – Acte Préalable AP 0100 (2004) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2004”)
Vox / Dram – Acte Préalable AP 0109 (2004) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2004”)
Pax in terra II – Acte Préalable AP 0133 (2005) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2005”)
Psalmus – DUX 0522-23 (2005) (nominacja do nagrody „Fryderyk – 2005”)
Dies irae – Acte Préalable AP 0197 (2005)
Speranza / Selection for 5 / Norwidiana 75 – The Mystery of the writing CD (2006)
Prolog / Toccata / Images II / Psalmus / Dialoghi / Vox / Visions I / Fragmenti / Speranza / Spectra – Musica Sacra Edition MSE 010 (2006)
Dies irae – Musica Sacra Edition MSE 011 (2006) (2 nominacje i nagroda „Fryderyk – 2006”)
Libera me – Musica Sacra Edition MSE 018 (2008) (nominacje do nagrody „Fryderyk – 2009”)
Hymnus / Pax in terra II / Adoramus / Regina caeli / De profundis / Ave • Alleluia • Amen / Libera me / Hosanna I / Dies irae – Musica Sacra Edition MSE 020 (2008) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2009”)
Sanctus – MFMS „Gaude Mater” / Polskie Radio Program II, CD (2009)
Kolęda II (Bóg przyszedł na świat) – Musica Sacra Edition MSE 027 (2010) (nagroda „Fryderyk – 2011”)
Limits / Selection for 5 / Variant / Visions II / Dynamics II / Norwidiana 75 / Dram – Musica Sacra Edition MSE 030 (2010) (2 nominacje do nagrody „Fryderyk – 2011”)
Ave • Alleluia • Amen – Musica Sacra Edition MSE 028 (2011)
Mazurek – DUX 0795 (2011)
Zagadnienia formy muzycznej w utworach dodekafonicznych Weberna, „Res Facta” nr 6, PWM, Kraków 1972
Jugosłowiańska Trybuna Kompozytorska – Opatija 1972, „Ruch Muzyczny” 1973 nr 4
Rozmowa z kompozytorem, z Marianem Borkowskim rozmawia Zbigniew Bargielski [wywiad], „Literatura” 1973 nr 12/58, s. 12
Wzbogacić samego siebie, z Marianem Borkowskim rozmawia Elżbieta M. Terlega [wywiad], „Poradnik Muzyczny” 1986 nr 2, s. 1-3
Le rôle de la technique sérielle dans le développement de la musique contemporaine polonaise, Contemporary Music Society Edition, Seul 1988
Relacje z Ameryki, z profesorami Marianem Borkowskim i Andrzejem Dutkiewiczem rozmawia Edward Dulski [wywiad], „Przegląd Muzyczny” 1991 nr 2-3, s. 14-16
Legnickie ósme organowe, Rozmowa z prof. Marianem Borkowskim, kompozytorem i wykładowcą w Akademii Muzycznej w Warszawie [wywiad], „Słowo Polskie” 1993 nr 254
O myśleniu muzycznym (dwa utwory Stanisława Moryto), „Heksis” 1995 nr 2(3), s. 26-28
Nowy program teorii muzyki (ogólne założenia i plan studiów), „Heksis” 1996 nr 3, s. 63-70
Elementy mojego języka muzycznego, w: I Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Zeszyty Naukowe nr 42, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 1999
My musical language, w: Księga International Seminar for the Contemporary Music, Kwangju (Korea Południowa) 1999
Serial Structuring in Webern’s Dodecaphonic Compositions, w: Księga International Seminar for the Contemporary Music, Kwangju (Korea Południowa) 1999
O sztuce kompozycji. I i II Refleksja, „Quo Vadis” 2002 nr 1, s. 22-23
Akt twórczy kompozytora. Refleksja III, „Quo Vadis” 2003 nr 1-4, s. 59
Glosa, w: Potencjał kompozycyjny utworów na instrumenty solowe. III Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Mariana Borkowskiego), Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2003
Laboratorium Muzyki Współczesnej: 1985-2003, z prof. Marianem Borkowskim rozmawia Marcin Tadeusz Łukaszewski [wywiad], program X Festiwalu, Warszawa 2003
Zagadnienia strukturowania seryjnego w twórczości dodekafonicznej Weberna, w: Teksty o muzyce współczesnej (pod red. Mariana Borkowskiego i Alicji Gronau-Osińskiej), Zeszyt Naukowy nr 59, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2004
O studiach, pedagogice i sztuce kompozycji refleksji kilka, w: IV Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), vol. I, Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2006
Pięć refleksji o sztuce kompozycji, „Musica Sacra Nova” nr 1, Warszawa 2007
Muzyczne podróże Mariana Borkowskiego – 1972, z kompozytorem rozmawia Krzysztof Baculewski [wywiad], „Musica Sacra Nova” 2008 nr 2, s. 191-198
Problem harmoniki w „Miniaturach” Artura Malawskiego, w: Z zagadnień muzyki XX i XXI wieku (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 3-4, Warszawa 2009
Typologia serii Weberna, [praca przygotowana do druku w „Musica Sacra Nova” 2012 nr 6], Warszawa 2012
Borkowski Marian, w: The American Biographical Institute, Inc., Raleigh (North Carolina, USA): Five Hundred Leaders of Influence, 5 000 Personalities of the World, The International Directory of Distinguished Leadership, The Contemporary Who’s Who
Kobierzycki Tadeusz, Wielopoziomowość muzyki. Studium o muzyce Mariana Borkowskiego, w: Muzyka i Psychika (pod red. Tadeusza Daszkiewicza i Tomasza Szafrańskiego), Wydawnictwo “Stakroos”, Warszawa 1994
Lindstedt Iwona, Borkowski Marian, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
Borkowski Marian, w: The International Biographical Centre, Cambridge, England: Dictionary of International Biography, International Leaders in Achievement, International Who’s Who of Intellectuals, International Who’s Who in Music, International Who’s Who in Community Service, Men of Achievement, International Who’s Who in Music and Musicians’ Directory, The World Who’s Who of Musicians, The 2000 Outstanding Intellectuals of the 21st Century, 5000 Personalities of the World
Borkowski Marian, w: Encyklopedia Muzyki (pod red. Andrzeja Chodkowskiego), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001
Borkowski Marian, w: Wielka Encyklopedia PWN (pod red. nacz. Jana Wojnowskiego), tom 4, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2001
Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauki Polskiej 2000 – Naukowcy Przełomu Wieków (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo “Helion”, Gliwice 2001
Łukaszewski Marcin Tadeusz, Faktura – brzmienie – ekspresja w twórczości chóralnej i wokalno-instrumentalnej Mariana Borkowskiego, w: Muzyka Chóralna. II Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2001
Borkowski Marian, w: Who is Who w Polsce. Leksykon biograficzny, tom I, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 2002
Łukaszewski Marcin Tadeusz, Utwory na instrumenty solowe Mariana Borkowskiego. Próba charakterystyki wartości instrumentalnych i stylotwórczych, w: Potencjał kompozycyjny utworów na instrumenty solowe. III Sympozjum Kompozytorskie Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Mariana Borkowskiego), Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2003
Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauk Humanistycznych (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2004
Ekspresja formy – ekspresja treści, Marianowi Borkowskiemu w siedemdziesięciolecie urodzin (Księga Jubileuszowa pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Akademia Muzyczna im. F. Chopina w Warszawie, Warszawa 2004
Borkowski Marian, w: Who’s Who in the World – Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce (pod red. Macieja Romana Bombickiego), vol. I, Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, Poznań 2004
Łukaszewski Marcin, Borkowski Marian, w: Kompozytorzy polscy 1918-2000 (pod red. Marka Podhajskiego), tom II, Akademia Muzyczna w Gdańsku, Akademia Muzyczna w Warszawie, Gdańsk - Warszawa 2005
Łukaszewski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina (pod red. Alicji Gronau-Osińskiej), Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2006
Borkowski Marian, w: Złota Księga Nauki Polskiej – Naukowcy Zjednoczonej Europy (pod red. Krzysztofa Pikonia), Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2006
Borkowski Marian, w: Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny (pod red. Janusza Kapuścika), tom V, Suplement A-Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2006
Borkowski Marian, w: Leksykon Polskich Muzyków Pedagogów (pod red. Katarzyny Janczewskiej-Sołomko), Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2008
Gronau-Osińska Alicja, Działalność pedagogiczna Mariana Borkowskiego (z aneksem), w: Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), Warszawa 2008
Łukaszewski Marcin Tadeusz, Kalendarium życia, twórczości i działalności Mariana Borkowskiego, w: Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 2, Warszawa 2008
Studia nad twórczością Mariana Borkowskiego (pod red. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego), „Musica Sacra Nova” nr 2, Warszawa 2008
Borkowski Marian, w: International Who’s Who in Classical Music 2010 (ed. Robert J. Elster), 26th Edition, Europa Biographical Reference Series, Routlege (Taylor a. Francis Group), London - New York 2010
Kobierzycki Tadeusz, Maj Filip, Vitalism and Existentialism in Marian Borkowski’s Music, "Heksis” 2010 nr 2 (www.heksis.com)
Borkowski Marian, w: Who’s Who in the World 2013, 30th Edition (Classic), Marquis Who’s Who, New Provodence (New Jersey, USA) 2012
Hodor Jadwiga, O Barbarze - wspomnienie..., wstęp do: Barbara Buczek "Utwory fortepianowe", Wyd. "Indyk", Kraków 1996
Stępniewska Katarzyna, Buczek Barbara, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998
Paja-Stach, Jadwiga Buczek Barbara, w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 3, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999
Hodor Jadwiga Maria, Nieznana, ale nie zapomniana Barbara Buczkówna, "Ruch Muzyczny" 2007 nr 5, s.12-14
Trzy etiudy na klarnet, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1994-95)
Stabat Mater na sopran solo i chór mieszany a cappella (1994-95)
Lamento na tenor liryczny i fortepian (1996)
Sit venia verbo! na kwartet smyczkowy (1996)
Veni Sancte Spiritus na chór mieszany a cappella (1996)
Asymptota apokalipsy instalacja wizualno-dźwiękowa na zespoły wokalne, instrumentalne i taneczne (1997)
Oratio ’97 na sopran i baryton solo, chór żeński, chór mieszany oraz zespół instrumentalny (1997)
Vulnerasti cor meum na tenor, baryton i chór mieszany a cappella (1997)
Pani Twardowska na aktora, baryton, chór oraz dwa fortepiany (1998)
Mały koncert na orkiestrę smyczkową (1998)
Cantus perforatus na wiolonczelę solo (1999)
Ave maris stella na chór mieszany a cappella (1999)
Sześć obrazów na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (1999)
Jubilate Deo na chór mieszany a cappella (2000)
prochem i cieniem jesteśmy... na mezzosopran solo i orkiestrę kameralną (2000)
Beatus vir… na chór mieszany a cappella (2001)
Seven Gates to Happiness for tape (2001)
La Dimension du Bruit pour sons electroniques et percussion (2001)
Lux aeterna na chór mieszany i kwartet dęty blaszany (2002)
RES TUA – Rozważania o Miłości i Nienawiści na sopran, mezzosopran i baryton solo, chór żeński, zespół kameralny i orkiestrę (2002)
Mała fantazja na orkiestrę smyczkową (2003)
PoliEtiuda na klarnet, skrzypce i wiolonczelę (2004)
Mały szkic na saksofon i organy (2005)
Alleluja na chór żeński a cappella (2005)
Muzyka do telenoweli dokumentalnej Miasto Marzeń w reż. Jarka Ostaszkiewicza – na zespół instrumentalny (2005)
Z narodzenia Pana, Przybieżeli do Betlejem opracowania na chór i orkiestrę (2005)
Listy. Od zmierzchu do Świtu do słów Eryka Habowskiego [wersja I] na sopran i orkiestrę kameralną (2005/6)
Listy. Od zmierzchu do Świtu do słów Eryka Habowskiego [wersja II] na sopran i fortepian (2006)
Introduction to the Roads of Romanticism [wersja I] na orkiestrę kameralną (2006)
Introduction to the Roads of Romanticism [wersja II] na orkiestrę symfoniczną (2006)
Returning Sounds for Magda &Miłosz na marimbę i wibrafon (2007)
Kantata o Ciszy i Zbawieniu do słów N. Babińskiej i E. Habowskiego na mezzosopran solo, chór i orkiestrę (2007)
Introduzione maestosa na zespół dęty blaszany i perkusję (2007)
Drei Objekte in B. na instrumenty dęte drewniane, blaszane i perkusję (2007)
Beatus servus na chór mieszany a cappella (2008)
Pieśni polskie na głosy solowe, chór i orkiestrę – opracowania polskich pieśni patriotycznych (2008)
Jurgowska dziedzina oraz Hej, na Krakowskim Rynku! opracowania na chór żeński a cappella (2009)
Jubilate, Laudate... na chór żeński a cappella (2009)
Medycyna. Hymn Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego do słów J. Cygana [wersja I] na tenor solo, chór i orkiestrę (2009)
Medycyna. Hymn Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego do słów J. Cygana [wersja II] na chór mieszany a cappella (2009)
KOMEDitAtion na saksofon i organy (2009)
Dziecię narodzone suita kolędowa na chór żeński i kwartet smyczkowy (2010)
Regina caeli na chór mieszany a cappella (2011)
Amor vincit na mezzosopran, baryton, chór i orkiestrę (2011)
Modlitwa Ave Maria na chór żeński a cappella (2012)
Videsut alta na baryton i perkusję (2013)
Pytania do ogrodu do słów S. Tomasika na sopran i fortepian (2014)
ShakeSpired na sekstet wokalny (2015)
Muzyka do filmu krótkometrażowego Marlis w reż. Ozana Ačiktana – muz. elektroniczna (2004)
Muzyka do spektaklu Kordian. Reinterpretacja w reżyserii Agnieszki Baranowskiej – muz. elektroniczna (2012)
Neuer Adam, Bąkowski Krzysztof, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. "ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
Nie jeżdżę z jedną symfonią przez cały sezon, wyznaje dyrygent Mirosław Jacek Błaszczyk, "Muzyka21" 2004 nr 8, s. 21-22
Absolutio na organy i orkiestrę (1985)
Serenada na kwartet męski (1986)
Kyrie na chór mieszany i orkiestrę smyczkową (1986)
Toccata na fortepian, tubę i perkusję (1987)
Vocalise na sopran, harfę, perkusję i orkiestrę smyczkową (1987)
Wskrzeszenie Łazarza na dwoje organów i chór mieszany (1987)
Wskrzeszenie Łazarza na dwoje organów i chór mieszany (1987)
Fantasmagorie na organy i perkusję (1988)
Mare crisium na organy (1988)
Judica me, Deus na chór mieszany a cappella (1988)
Triduum paschalne na chór mieszany a cappella (1988)
Psalm pochwalny na chór mieszany i orkiestrę (1988)
Humoamomreska na tenor i perkusję (1988)
Alleluja na chór żeński a cappella (1989)
Misterium Najświętszej Marii Panny na dwoje organów, zespół instrumentalny, 4 głosy męskie i chór mieszany (1989)
In honorem sancti Stanislai na organy (1991)
Toccata na organy (1994)
Toccata na organy i orkiestrę (1996)
Litania do Świętego Józefa na chór mieszany a cappella (1997)
Sinus iridum na organy (1998)
Missa brevis na chór mieszany i organy (1998)
Hymnus in honorem sancti Cunegundi na organy (1999)
Alleluja na chór mieszany a cappella (2000)
Pieśń o Bożym Miłosierdziu na sopran, orkiestrę smyczkową, perkusję, harfę i chór mieszany (2000)
Koncert organowy nr 1 „Adalbertus” na organy, orkiestrę smyczkową, dwie trąbki i perkusję (2002)
Msza Wawelska. Missa in honorem sancti Stanislai na chór mieszany (2002)
Trzy pieśni na sopran i organy (2002)
Na spotkanie świtu, preludium na fortepian (2003)
Moment Musical na fortepian (2003)
Trzy psalmy na sopran i fortepian (2003)
Concertino (Hommage à Liszt) na fortepian i orkiestrę smyczkową (2004)
Suita ogrodowa na alt, flet, obój, akordeon i orkiestrę smyczkową (2004)
Pater noster na chór mieszany (2004)
Alleluja na głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę (2005)
Tu es Petrus na chór mieszany i orkiestrę (2006)
Due colonne, poemat symfoniczny z chórem (2006)
Jezu, ozdobo aniołów na chór mieszany (2007)
Missa de misericordia Domini na chór mieszany, instrumenty dęte i perkusję (2007)
Misericordias Domini na chór mieszany, instrumenty dęte i perkusję (2007)
Agnus Dei na chór mieszany i orkiestrę (2008)
Koncert fortepianowy „Pieśni wód” (2010)
Deus caritas est do słów papieża Benedykta XVI na chór mieszany i organy (2011)
Oratorium Rudzkie na chór chłopięcy, czworo solistów (sopran, mezzosopran, tenor, bas), recytatora, orkiestrę kameralną i organy (2011)
Judica me deus na chór mieszany (2014)
Confido. Zawierzenie na chór mieszany (2014)
Koncert na skrzypce i orkiestrę (2015)
Dialog duszy do słów z Dzienniczka św. siostry Faustyny Kowalskiej (2015)
Symfonia „Ubi caritas” na orkiestrę kameralną i chór (2016)
Missa Joannis Pauli Secundi na chór i orkiestrę symfoniczną (2016)
Symfonia Fatima na chór mieszany, orkiestrę i dwa soprany (2017)
Pasja wg św. Marka na chór mieszany (2018)
Mówi Henryk Jan Botor, "Ruch Muzyczny" 2007 nr 9, s.7
Hanuszewska M., Schaeffer B., Almanach polskich kompozytorów współczesnych, PWM, Kraków 1982
Hanek L., Wrocławscy kompozytorzy, muzykolodzy i publicyści, Akademia Muzyczna we Wrocławiu, Wrocław 1985
Bukowski Ryszard, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab”, PWM, Kraków 1986
Bukowski Ryszard, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998
Sołtanowicz J., Ryszard Bukowski – katalog twórczości, praca magisterska napisana pod kierunkiem dr hab. Andrzeja Tuchowskiego, Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2000
Ryszard Bukowski. Szkice do portretu, red. Anna Granat-Janki i in., Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2009
Pijarowska A., Ryszard Bukowski. Człowiek i dzieło, Wydawnictwo Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2014.
Zbigniew Bujarski był kompozytorem o niezwykle subtelnej wrażliwości dźwiękowej, zapewne dlatego ważne miejsce w jego twórczości zajmował kwartet smyczkowy. Jednorodny materiał brzmieniowy czterech smyczkowych instrumentów sprzyjał subtelnym działaniom kompozytorskim i dążeniu do wysublimowanych efektów dźwiękowych. Sama natura kwartetowej formy jest intymna i ewokuje atmosferę skupienia. Ograniczone zaś środki, jakie stawia do dyspozycji i zespół czterech instrumentów, i klasyczna forma kwartetowa skłaniają do wejścia w głąb dźwięku i w głąb struktury formalnej. To wydaje się być naturalnym środowiskiem brzmieniowo-formalnym Zbigniewa Bujarskiego, który napisał cztery kwartety smyczkowe, opatrując je sugestywnymi tytułami: Na otwarcie domu (1980), Na Adwent (1984), Na Wielkanoc (1989) i Na jesień (2001).
Przy okazji wykonania ostatniego kwartetu podczas festiwalu “Międzynarodowe Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich” kompozytor powiedział:
“Kwartet na jesień jest czwartym, jak dotychczas moim ostatnim kwartetem smyczkowym. Mam nadzieję, że nie ostatnim w ogóle. W moich planach przewiduję napisanie Kwartetu na Boże Narodzenie. Prawdopodobnie po skomponowaniu większego utworu symfonicznego przyjdzie czas - jak to zwykle u mnie bywało - na powrót do większej intymności, «prywatności», którą najchętniej realizuję właśnie przez mały zespół. Gatunek kwartetu smyczkowego jest rodzajem jakby prywatnego listu, który kompozytor pisze do konkretnego adresata i w podobny sposób odbiera muzykę kwartetową innych kompozytorów - jak prywatną korespondencję dźwiękową między pojedynczymi osobami. Ten bardzo osobisty charakter muzyki oraz wysokie wymagania, jakie stawia przed kompozytorem technika kwartetu smyczkowego bardzo mi odpowiada i jak długo żyć będę, pozostanę jej wierny”.
Kwartet na jesień został napisany na osiemdziesiąte urodziny Mieczysława Tomaszewskiego i jemu jest dedykowany. Prawykonanie odbyło się na jubileuszowym koncercie w sali „Florianka” w Krakowie 17 listopada 2001 roku. Grał Kwartet „Dafô”.
Perkowska Małgorzata, Bujarski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Malecka Teresa, Świat muzyki Zbigniewa Bujarskiego. Twórczość pieśniowa, w: Krakowska Szkoła Kompozytorska 1888-1988 (red. Teresa Malecka), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1992
Małecka-Myślik Magda, Rodem z Muszyny: „Nie znoszę festiwali”, rozmowa ze Zbigniewem Bujarskim, „Almanach Muszyny” 1993
Malecka Teresa, Odnawianie tradycji w muzyce Zbigniewa Bujarskiego, w: Muzyka polska 1945-1995 (red. Krzysztof Droba, Teresa Malecka, Krzysztof Szwajgier), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1996
Widłak Elżbieta, Bujarski Zbigniew, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
Malecka Teresa, Sfera inspiracji w twórczości Zbigniewa Bujarskiego czyli historia artysty niezależnego, w: Muzykologia wobec przemian kultury i cywilizacji (red. L. Bielawski, K. Dadak-Kozicka, A. Leszczyńska), Związek Kompozytorów Polskich, Warszawa 2001
Malecka Teresa, Zbigniewa Bujarskiego "Stabat Mater" na koniec wieku, "Saeculum Christianum: pismo historyczno-społeczne", 2002 nr 9/2
Malecka Teresa, Zbigniew Bujarski. Kompozytor – malarz, w: Filozofia muzyki. Studia (red. Krzysztof Guczalski), Musica Iagellonica, Kraków 2003
Janicka-Słysz Małgorzata, Rozmowy z kompozytorem, w ramach spotkań z wybitnymi twórcami, organizowanych przez Koło Naukowe Studentów Teorii Muzyki, Akademia Muzyczna, Kraków 2003
Kowalczyk Marcin, Istotą muzyki jest synteza, rozmowa ze Zbigniewem Bujarskim, „Kwarta” 2003 nr 12
Świstak Aleksandra, Zbigniew Bujarski. Katalog tematyczny utworów, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2005
Malecka Teresa, Zbigniew Bujarski. Twórczość i osobowość, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2006
Chopinspira. Współcześni kompozytorzy polscy o Chopinie, red. Krzysztof Droba, Warszawa 2009
Tomaszewski Mieczysław, W zadziwieniu i zadumie nad „pokoleniem 33", „Teoria Muzyki: Studia Interpretacje Dokumentacje”, 2013 nr 3
Pawłowska Małgorzata, Oblicza sonoryzmu we wczesnej twórczości Zbigniewa Bujarskiego, "Teoria Muzyki" (Akademia Muzyczna w Krakowie) 2014 nr 5
Neuer Adam, Bugaj Tomasz, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
Następca Korda, Z Tomaszem Bugajem, dyrektorem muzycznym Opery Narodowej, rozmawia Eugeniusz Ratajczyk, "Twoja Muza" 2007 nr 1, s. 52-55
Podstawy techniki dyrygowania, PWM, Kraków 1961
Technika czytania partytur, PWM, Kraków 1971
Błaszczyk L. T., Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX w., PWM, Kraków 1964
Habela Jerzy, Bury Edward, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Hanuszewska Mieczysława, Schaeffer Bogusław, Almanach polskich kompozytorów współczesnych, PWM, Kraków 1982
Bury Edward, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
Nokturn na 3 grupy perkusyjne (1976)
Kwartet smyczkowy nr 1 (1976)
Requiem na alt, baryton, trzy kwartety wokalne i zespół instrumentalny (1977)
Tricorne na 2 flety, wiolonczelę i klawesyn (1978)
Litania na orkiestrę (1978)
Szachy, opera kameralna według Stanisława Grochowiaka (1979)
Epizod na flet solo (1980)
Muzyka opadających liści na orkiestrę smyczkową (1980)
Grej muzyczko na chór mieszany a cappella (1981)
Już zaraz noc, muzyka w 4 częściach na 2 perkusje, fortepian, głos recytujący i kwintet smyczkowy (1981)
Zamyślenie, muzyka na flet, skrzypce i fortepian (1981)
Oratio MCMLXXXII, muzyka na trzy trąbki, perkusję, sopran i zespół smyczkowy (1982)
Trzy pejzaże jesienne na kwintet dęty (1983)
Pożegnanie na fortepian (1983)
Porta d’inferno na organy (1984)
W piwnicznej izbie na klarnet, fagot, altówkę i wiolonczelę (1985)
Lectio: muzyka na tenor, perkusję i smyczki (1985)
Trzy utwory z dedykacją na skrzypce, kontrabas i fortepian z towarzyszeniem aktora (1985)
...rodzi się śmierć..., muzyka na perkusję pamięci Edwarda Stachury (1985)
Abendmusik na kwartet smyczkowy (1985)
Pezzo per passero na 13 instrumentów (1987)
Capriccio per cembalo ed archi (1987)
W Beskidach, muzyka na orkiestrę symfoniczną (1988)
Elegia pamięci Tadeusza Bairda na orkiestrę smyczkową (1989)
Precjoza na klarnet, trąbkę, wibrafon i wiolonczelę (1989)
Gałązka akacji na kwartet fortepianowy (1991)
Antyfona na skrzypce i fortepian (1993)
...jak ziarna zbóż na trio fortepianowe (1994)
Oro supplex na chór mieszany a cappella (1997)
Porta d’inferno na organy (1998)
Minione klimaty na flet, skrzypce i fortepian (2003)
Impresja na początek drogi na głos recytujący, idiofony metalowe i smyczki do wybranych fragmentów Tryptyku rzymskiego Jana Pawła II (2006)
Szachrit na trąbkę solo (2009)
Muzyka przy sadzeniu róż na flet mały i smyczki (2010)
Bądź zawsze wśród nas – hymn na cześć błogosławionego Jana Pawła II na chór mieszany a cappella do słów własnego autorstwa (2011)
Lamento dla recytatora z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej do wybranych fragmentów Kazań sejmowych ks. Piotra Skargi (2012)
Aquila Bianca na chór dziecięcy, fortepian i werbel lub chór dziecięcy i orkiestrę (2013)
Benedictus – oratorium in honore beati Edmundi in partes quinque (2014)
Strzelecki Paweł, Gronau-Osińska Alicja, Buczyński Paweł, w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. I, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004
W jego życiu jest wiele epizodów związanych z polską kulturą. W latach pięćdziesiątych, jako bardzo młody wirtuoz był głównym polonijnym pianistą, biorąc udział w wielu koncertach z okazji polskich świąt 3 maja czy 11 listopada. W 1950 roku występował w najbardziej prestiżowej sali koncertowej w Toronto Massey Hall wraz z Janem Kiepurą, akompaniując mu na fortepianie. Artysta wspomina, że mając wtedy 17 lat nie bardzo zdawał sobie sprawę z wielkości i popularności naszego tenora. W roku 1957 Walter Buczyński był solistą w tej samej sali w Koncercie fortepianowym f-moll Fryderyka Chopina z towarzyszeniem Toronto Symphony Orchestra pod dyrekcją polskiego dyrygenta Henryka Rzepusa.
Za najbardziej polski utwór ze wszystkich swoich kompozycji artysta uważa Fantasy on themes of the Past na akordeon i orkiestrę smyczkową, który napisał w 1980 roku na zamówienie dyrygenta Pro Art Orchestra, Victora Di Bello, oraz najsłynniejszego kanadyjskiego akordeonisty wirtuoza, Joseph’a Macerollo. Utwór składa się z pięciu części, a pierwsza z nich jest zatytułowana Old Polish Folk Songs, w której są zacytowane dwie melodie ludowe: Pije Kuba do Jakuba i Pytała się pani. Walter Buczyński twierdzi, że jak był małym chłopcem, to jego mama często śpiewała mu w domu właśnie te dwie piosenki. Victor di Bello włoski dyrygent urodzony w Kanadzie, często wykonywał Fantasy on themes of the Past w koncertach umuzykalniających dla młodzieży szkół średnich i podstawowych w Ontario. Utwór jest łatwy i przyjemny w odbiorze i był w stanie skupić uwagę młodzieży podczas tych koncertów. Buczyński ten 19 minutowy utwór napisał w ciągu 3 dni. - "To było bardzo proste dla mnie zadanie. Ja uczyłem w tym czasie moich studentów jak się to robi. Jest to tzw. utwór popularny, rozrywkowy. Napisałem tylko dwa takie utwory w moim życiu. Ja nie komponuje muzyki popularno-rozrywkowej”. Fantasy on themes of the Past wykonała 12 maja 2007 roku w Sali Living Arts Centre w Mississauga Toronto Celebrity Symphony Orchestra pod dyrekcją Andrzeja Rozbickiego.
(Andrzej Rozbicki, 2009)
W początkowej fazie twórczości Bauera dostrzegamy próby poszukiwań nowych rozwiązań sonorystycznych zawsze jednak podporządkowane nadrzędnej idei, jaką było dążenie do pogłębienia strony wyrazowej kompozycji. W recenzjach czytamy o „olbrzymim ładunku energetycznym”, „dramatycznych spięciach” (Trzy koncepcje), „drapieżnej sile” (Trzy eseje), „żarliwości i pasji tej muzyki” (Inwokacja na skrzypce i fortepian). Eksperymentowanie z nowymi technikami gry było jednak krótkim i niewiele znaczącym epizodem w twórczości Bauera, a od negacji zdecydowanie bliższe było mu rozwijanie zdobyczy twórców epok minionych. Wyrósł bowiem, jak sam przyznawał „w zachwycie nad wielką muzyką europejską, nad tradycją” i to ona właśnie ukształtowała jego estetyczną wrażliwość. Fascynacja muzyką przede wszystkim Bartóka, Ravela i Strawińskiego, a także kontakt z wybitną osobowością Nadii Boulanger sprawiły, że bliższa mu stała się formalna przejrzystość i kolorystyczne wyrafinowanie kompozytorów francuskich aniżeli twórczość przedstawicieli szkoły wiedeńskiej.
Kwestionując nowatorstwo jako nadrzędną kategorię wartościowania kompozycji muzycznej odnajdywał jej sens w ciągłości, kontynuacji doświadczeń wybitnych kompozytorów epok minionych, nie traktując jednak ich twórczości jako źródła cytatów, wzorców do naśladowania, lecz impulsów dla tworzenia nowych, bardzo osobistych wypowiedzi. Spośród wielu tropów dostrzegamy w twórczości Bauera nawiązanie do klimatu muzyki Ravela – w drugiej, śpiewnej części Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę, która jest rodzajem hołdu złożonego temu kompozytorowi (rolę te pełni również przeznaczony na klawesyn i gitarę utwór A jednak habanera). Reminiscenze na organy zawierają wyraźne aluzje messiaenowskie obejmujące rytmikę, motywikę („ptasie” motywy w zakończeniu), dyspozycję materiału dźwiękowego (eksponowanie trytonu), a także rejestrację i specyficzny koloryt dzieła. Divertimento na instrumenty perkusyjne i dwa fortepiany – muzyka barwna i żywiołowa budzi wyraźne skojarzenia z Sonatą na dwa fortepiany i perkusję Bartoka. W twórczości Bauera pojawiają się również wyraźne skłonności archaizacyjne (w Trzech staropolskich pieśniach pasyjnych, Trzech trenach, czy Rzeźbach średniowiecza), zawsze jednak nawiązanie do określonego modelu historycznego wzbogacone jest ekspresją wynikającą z operowania środkami współczesnymi.
Kompozycje Bauera cechuje niezwykła pieczołowitość w konstruowaniu form – obce było mu jakiekolwiek jej niedookreślenie. Znajdował oparcie w tradycyjnych schematach formalnych i chociaż posługiwał się nimi w sposób dość swobodny zawsze jednak dbał o to, by forma dzieła pozostała czytelna dla słuchacza.
Na oblicze wyrazowe jego kompozycji duży wpływ ma dyspozycja materiału dźwiękowego – dla uzyskania określonego brzmieniowego klimatu stosuje różne sposoby ich selekcjonowania, a tworzone struktury koncentrowane są zazwyczaj wokół kilku punktów centralnych.
W nurcie solowym i kameralnym ilościowo wyróżniają się kompozycje na gitarę i z udziałem tego instrumentu, z których wiele uzyskało nagrody. Z myślą o swym synu – wybitnym wiolonczeliście, stworzył w 1982 Sonatę w jednej części na wiolonczelę i fortepian, a dwa lata później, we współpracy z nim – jemu dedykowany Koncert na wiolonczelę i orkiestrę.
Pośród kompozycji wokalno-instrumentalnych na uwagę zasługuje Missa Pagana, której podporządkowana tekstowi warstwa muzyczna stanowi oryginalną syntezę środków o genezie liturgicznej z pogańskim, żywiołowym zachwytem nad pięknem świata oraz głęboką refleksją nad jego problemami.
Kowalska-Zając Ewa, Bauer Jerzy, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
Kowalska-Zając Ewa, Bauer Jerzy, w: Łódzkie środowisko kompozytorskie 1945-2000, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 2001
Concertino na dwa fortepiany (1957-59)
Mały Apollo, pieśń na sopran i fortepian (1961)
Wariacje na fortepian (1962)
Listy, miniatury fortepianowe (1962)
Wariacje na kwartet smyczkowy (1963)
Miniatury na klarnet i fortepian (1963)
Koncert na wibrafon i fortepian (1963)
Epigramy na skrzypce solo (1964)
Niobe na sopran, recytatora i zespół instrumentalny do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1964)
Sept miniatures na flet solo (1964)
Wizyta, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Wierszyk o wronach, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Wczoraj, pieśń na sopran i fortepian do słów do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Śpij w spokoju, pieśń na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Oto widzisz znowu idzie jesień, pieśń na sopran i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Prośba o wyspy szczęśliwe, pieśń na baryton i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Już kocham cię tyle lat, pieśń na bas i fortepian do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1965)
Etiudy przestrzenne, 3 pieśni na chór mieszany a cappella (1965)
Czystość, pieśń na sopran i fortepian (1965)
Erotyki na fortepian (1966)
Per Due na skrzypce i fortepian (1966)
Kwintet na instrumenty dęte (1966)
Rysunki z przystani, 7 miniatur na mezzosopran, flet, fortepian i perkusję (1967)
Suite in memoriam Sergiej Prokofieff na orkiestrę (1967)
Kolonia karna [wersja I], dramat muzyczny w jednym akcie według noweli Franza Kafki (1968)
Pieśni do poematów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego na zespół wokalno-instrumentalny (1968)
Impressions na 2 fortepiany i orkiestrę symfoniczną (1968)
Ek-Stasis, muzyka elektroakustyczna (1969)
Éclairs na orkiestrę (1969)
Phobos na taśmę (1969)
Esquisses na flet, altówkę, wiolonczelę i fortepian (1969)
Salto na perkusję i taśmę (1970)
Fas et nefas na taśmę i gitarę preparowaną (1970)
Stigma na wiolonczelę solo (1970)
Pehnidi na klawesyn solo (1970)
Jour d’ici et d’ailleurs na chór mieszany, kwartet wokalny, narratora i zespół kameralny do słów Pauline Miguel (1971)
Homo Faber, trylogia na taśmę (1971-75)
Les Troyennes, tragedia muzyczna według Euripida (1972)
Épitaphe (en mémoire de mon Père) na klawesyn i taśmę (1973)
A claire voix na chór mieszany, 3 instrumenty dęte do wyboru, fortepian i taśmę (1973)
Episode na fortepian i 13 instrumentów smyczkowych (1973)
Esitanza na 2 fortepiany lub fortepian na 4 ręce (1973)
Mater Polonica, fantazja na temat Bogurodzicy na organy (1973)
Le beau Danube bleu na 2 fortepiany i taśmę (1973-74)
Koncert fortepianowy nr 1 (1974)
Etté na klarnet solo (1974)
Trio [wersja I] na mezzosopran lub baryton, wiolonczelę i fortepian (1975)
Trio [wersja II] dla 6 dowolnych wykonawców (1975)
Trio [wersja III] dla 9 dowolnych wykonawców (1975)
Einklang na klawesyn i organy (1975)
Symfonia (1975)
Koncert skrzypcowy nr 1 (1975-76)
Die Geschichte eines neugierigen Vogels, teatr muzyczny dla dzieci z improwizacją na temat muzyki elektronicznej (1976)
Le Petit Prince, balet na podstawie książki Antoine de Saint-Exupéry w 28 scenach (1976)
Inner Space – Outer Space na taśmę (1978)
Equivocita na klawikord (1978)
Von Liebe und Tod na głos niski (męski lub żeński) i taśmę według poematów Lou Bruder (1978)
Aquae Sextiae, suita na kwintet dęty blaszany i orkiestrę dętą blaszaną (1978)
October Sonata na fortepian, pamięci 16.X.1978, dnia wyboru Jana Pawła II (1978)
Bartokalia for Béla Bartók na taśmę (1979)
Fantasia Hermantica na temat S-A-B-B-E na altówkę i fortepian (1979)
Tre contra tre na flet, obój, altówkę i 3 perkusje (1979)
Neue Kinderszenen, suita elektroniczna dla dzieci (1980)
Marlos Grosso Brasileiras „Chant d’amitié” na flet, skrzypce, klawesyn i taśmę (1980)
Trio dei Due Mondi na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1980)
Prelude and Fugue na klawesyn (1980)
Bramy Raju, dramat muzyczny według Jerzego Andrzejewskiego (1980-81)
Trio per Trio, suita tańców na flet, skrzypce i klawesyn (1981)
Dum spiro spero, scenariusz muzyczny na flet i taśmę (1981)
Concerto for Double-Bass and Orchestra (1982)
Para y contra na kontrabas i taśmę (1982)
Oracle [version I] na fagot (1982)
Oracle [version II] na fagot i taśmę (1982)
Dreams and Drums na perkusję solo (1982)
Kwartet smyczkowy nr 1 „La Vita” (1983)
Urbi et Orbi, kantata na tenor, chór dziecięcy, 2 trąbki, 2 puzony i organy (1985)
Muzyka do 36 filmów telewizyjnych Stahlkammer Zurich w reż. Celino Bleiweissa, Petera Fratchera i Kai von Kotze (1985-89)
Kolonia karna [wersja II], dramat muzyczny w jednym akcie według noweli Franza Kafki (1986)
En attendant Anaïs, muzyka dla dzieci (1987)
Aurora Borealis na harfę i organy (1988)
Kwartet smyczkowy nr 2 „Cantus Aeternus” z recytatorem (1988)
Four Seasons Greetings na smyczkową orkiestrę kameralną i solistów (1988-89)
La Espero, kantata na sopran, baryton, klawesyn i smyczki (1990)
Je me souviens na marimbę (1990)
Violin Sonata No. 1 „Il Ritorno” (1990)
On Prayer, pieśń na sopran i fortepian (1990)
Tides and Waves, opera-musical w 2 aktach; libretto Jurgen Tillel, Joanna Bruzdowicz (1991-92)
Stabat Mater na chór a cappella (1993)
Spring in America, sonata na skrzypce i fortepian (1994)
The Cry of the Phoenix, koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną (1994)
World, 5 pieśni na sopran i fortepian do słów Czesława Miłosza (1995-96)
Song of Hope and Love na wiolonczelę i fortepian (1997)
Symfonia na 2 gitary, perkusję i kwintet smyczkowy lub orkiestrę kameralną (1997)
Salvador Dali, poemat na baryton i fortepian do słów Paula Eluarda (2004)
Szesnaście obrazków z wystawy Salvadora Dali na fortepian (2004)
Fanfare for Celebration of Women in Music na zespół instrumentów dętych blaszanych (2005)
Kwintet „Tramuntana” na saksofon i kwartet smyczkowy (2006)
Symfonia nr 2 „Concertino na orkiestrę” (2007)
Ave Maria na kontralt i organy (2007)
Toccata na organy (2007)
Concertino na fortepian i orkiestrę (2010)
Muzyka do 6 filmów TV (Canal Plus) De ci de la Agnes, reż.. Agnes Varda (2011)
Lella - Oratorio Profane na mezzosopran, sopran, obój, kwartet smyczkowy, perkusję, chór żeński i recytatora, libretto: Christiane Schapira (2011)
From the Fever World [Ze świata gorączki] na mezzosopran, kwartet smyczkowy i fortepian do słów Jehanne Dubrow (2012-2013)
Muzyka do filmu Objets à réflexion w reż. Berndta Nuberga (1969)
Muzyka do filmu La mort de Lord Chatterley w reż. Gilles Katz (1972)
Muzyka do filmu Chita je t’aime w reż. Gilles Katz (1973)
Muzyka do filmu La foret d’Orleans w reż. Gilles Katz (1976)
Muzyka do filmu Aussagen nach einer Verhaftung w reż. George’a Moorsa (1978)
Muzyka do filmu A propos de la neige fondue w reż. Gilles Katz (1979)
Muzyka do filmu Bobo la tête w reż. Gillesa Katza (1980)
Muzyka do filmu Tante Blandine w reż. Guy Jorré (1982)
Muzyka do filmu Islande w reż. Philippe Morse (1982)
Muzyka do filmu Un échec de Maigret w reż. Gilles Katz (1985)
Muzyka do filmu Sans toit ni loi w reż. Agnès Varda (1985)
Muzyka do filmu Le Jupon rouge w reż. Genevieve Lefevbre (1987)
Muzyka do filmu Le dernier prix (Seria 5 dernières minutes) w reż. Gilles Katz (1987)
Muzyka do filmu Kung Fu Master w reż. Agnès Varda (1988)
Muzyka do filmu Jane B. par Agnès V. w reż. Agnès Varda (1988)
Muzyka do filmu Jeumont, 51 minutes d’arrêt w reż. Gilles Katz (1989)
Muzyka do filmu Jacquot de Nantes w reż. Agnès Varda (1991)
Muzyka do filmu L’homme que j’ai tué w reż. Giorgio Ferrary (1994)
Muzyka do filmu Les grandes dames du strip-tease w reż. Françoise Levie (1994)
Muzyka do filmu L'uomo che ho ucciso w reż. Giorgia Ferrary (1996)
Muzyka do filmu Un air si pur w reż. Yves Angelo (1997)
Muzyka do filmu Glaneurs et la glaneuse w reż. Agnès Varda (2000)
Muzyka do filmu Deux ans plus tard w reż. Agnès Varda (2002)
Muzyka do filmu Le lion volatil w reż. Agnès Vardy (2003)
Muzyka do filmu Les Âmes grises w reż. Yves Angelo (2005)
Muzyka do filmu dokumentalnego Entrepreneur, reż. Jonathan Bricklin (2006)
Muzyka do filmu Testudo, reż Jörg Tittel (2007)
Muzyka do filmu Les plages d'Agnes, reż. Agnes Varda (2008)
Muzyka do filmu J'ai oublié de te dire, reż. Laurent Vinas-Raymond (2009)
Muzyka do filmu Battle for Britain, reż. Alex Helfrecht, scenariusz: Jörg Tittel (2010)
Muzyka do filmu dokumentalnego Gilbert Planche, reż. Giorgio Treves (2010)
Muzyka do filmu The White King w reż. Alexa Helfrechta i Jörga Tittla (2016)
Wilczek-Krupa Maria, Bruzdowicz Joanna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
U Joanny Bruzdowicz w Katalonii [z kompozytorką rozmawia Ludwik Erhardt], "Ruch Muzyczny" 2005 nr 25, s.10-14
Kański Józef, Nikt prorokiem we własnym kraju, "Twoja Muza" 2008 nr 4, s. 14
Jestem zakochana w muzyce, [z kompozytorką rozmawiał Arkadiusz Jędrasik], "Muzyka 21" 2014 nr 8
Polskie śpiewy religijne w żywej tradycji. Style i formy, PWM, Kraków 1987 (praca habilitacyjna)
Graduał kanoników regularnych z Czerwińska, w: Musica Medii Aevi, t.3, red. J. Morawski, PWM, Kraków 1968
Repertuar śpiewów procesji palmowej w polskich zakonnych rękopisach liturgiczno-muzycznych XIII –XVIII, "Studia Theologica Varsoviensia" 1973 nr 11
Visitatio Sepulchri w polskich przekazach średniowiecznych, w: Musica Medii Aevi , t. 4, red. J. Morawski , PWM, Kraków 1973
Musikalische Kriterien der Auswahl der Gesänge und Notationsprobleme oraz Gregorianischer Choral und musikalische Formen des geistlichen Volksgesanges in Polen, w: Internationale Arbeitsgemeinschaft für Hymnologie Bulletin, 1975 nr 2, 1983 nr 11
Piąty rok badań nad pieśniami religijnymi, "Zeszyty Naukowe KUL", 1976 nr 3
Hymn „Gloria Laus” w polskich zabytkach chorałowych, w Musica Medii Aevi, t. 6, red. J. Morawski, PWM, Kraków 1977
Problem ludowości i wariabilności polskich pieśni religijnych żyjących w tradycji ustnej, "Seminare. Poszukiwania naukowe", 1977 nr 2
Badania żywej tradycji polskich pieśni religijnych a hymnologia, "Zeszyty Naukowe PWSM w Katowicach" nr 18, 1978
Przedmiot badań i źródła etnografii muzycznej (uwagi metodologiczne), "Muzyka” 1979 nr 3
Muzyczna kultura religijna jako przedmiot badań muzykologicznych, "Seminare. Poszukiwania naukowe”, 1981 nr 5
O niektórych uwarunkowaniach i inspiracjach rozwoju religijnej pieśni polskiej, "Seminare. Poszukiwania naukowe”, 1985 nr 7
Z problematyki badań nad żywą tradycją polskich śpiewów religijnych, w: Dzieło muzyczne. Teoria, historia, interpretacja, księga pamiątkowa J.M. Chomińskiego, red. I. Poniatowska, Kraków 1984
Z badań nad muzycznym folklorem religijnym w Polsce, (współautor: A. Zoła), "Literatura Ludowa" 1987 nr 4
Uwagi o polskich religijnych pieśniach narracyjnych, „Roczniki Teologiczno-Kanoniczne” 1989 z. 7
Über die religiöse Volksmusik in Polen, w księdze pamiątkowej H. Unverrichta, red. K. Schlager, Tutzing 1992
Repertuar pieśni nabożnych w żywej tradycji lokalnej (wartość i kryteria doboru), w: Sympozja 2. Śpiew wiernych w odnowionej liturgii, red. R. Pośpiech, P. Tarlinski, Opole 1993
Polnische Kirchenlieder in der katholischen Liturgie, w: Kirchenmusikalisches Erbe und Liturgie, red. K. Schlager, H. Unverricht, Tutzing 1995
Polskie śpiewy religijne społeczności katolickich. Studia i materiały, t. 1, red. B. Bartkowski, K. Mrowiec, J. Stęszewski, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1990
Śpiewnik liturgiczny, red. B Bartkowski, Z. Bernat, K. Mrowiec, I. Pawlak, Rogala, A. Zoła, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1991
Współczesna polska religijna kultura muzyczna jako przedmiot badań muzykologii: zakres pojęciowy, możliwości badawcze, Materiały z sympozjum zorganizowanego przez Instytut Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 16-17 lutego 1989 r., red. B. Bartkowski, S. Dąbek, A. Zoła, Redakcja Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1992
W żywej tradycji, Z ks. prof. Bolesławem Bartkowskim rozmawia Remigiusz Mazur-Hanaj, "Brulion" 1998 nr 1
Artykuły do programów Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu oraz Festiwalu „Nowa Tradycja”, 1989-2014
Instrumenty muzyczne w muzyce folkowej Europy, w: Instrumenty muzyczne w tradycji ludowej i folkowej, red. Z. Przerembski, Biuro Promocji Zakopanego, Zakopane 2011
Muzyka ludowa - od tradycyjnej do folkowej, (współautor: R. Mazur-Hanaj) w: Raport o stanie muzyki polskiej, Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa 2011
Rewizja raportu, (współautor: R. Mazur-Hanaj) w: Raport o stanie muzyki polskiej, Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa 2011
Muzyka folkowa a źródło, w: Przekaz tradycji ludowych we współczesnej kulturze, red. B. Lewandowska, S. Trebunia-Staszel, Biuro Promocji Zakopanego, Zakopane 2011
Polnische Folkmusik In Zeiten Des Globalen Dorfes - Tradition, revival und kulturelle identitat, "Folker" 2012
Moje Podhale. Gawęda przez Marię Baliszewską uwieczniona, (rozmowa z H. M. Góreckim), Akademia Muzyczna im. K. Szymanowskiego w Katowicach, "Scontri" 2013 nr 1
Artykuły wstępne do płyt serii "Muzyka Źródeł", (Mazowsze cz. I i II, Podhale, Lubelskie, Małopolska Północna, Beskidy, Suwalskie i Podlasie, Śląsk, Kresy I, Romowie, Od narodzin do śmierci, Anna Malec i Kapela Braci Bździuchów), Polskie Radio, 2013
Masters of Polish Folk, "New Eastern Europe" 2014 nr 4
Zwyczaje żniwiarskie w Polsce, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1916
Człowiek i książka, Gebethner i Wolff, Kraków 1916
Słowiańskie obrzędy rodzinne: obrzędy związane z narodzeniem dziecka, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1916
Artyzm pieśni ludowej, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań-Warszawa 1921
Megalomania narodowa. Źródła - teorie - skutki, Gebethner i Wolff, Kraków 1924
Pieśni ludu polskiego, Orbis, Kraków 1924
Nazwiska polskie, nakład K. S. Jakubowskiego, Lwów 1927
Dzieje obyczajów w dawnej Polsce. Wiek XVI-XVIII, Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa 1933
Przysłowia polskie, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1933
Kultura ludowa, Nasza Księgarnia, Warszawa 1936
Łancuch szczęścia i inne ciekawostki, Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1938
Publiczność literacka, Książnica-Atlas, Lwów-Warszawa 1938
Komizm, Książnica-Atlas, Lwów 1939
Etnografia Polski, Czytelnik, Warszawa 1947
Warszawa, Wydawnictwo L. Fiszer, Warszawa 1949
Tematy, które mi odradzano. Pisma etnograficzne rozproszone, wybór i opracowanie: L. Stomma, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1980
Polska pieśń ludowa: wybór, opr. J. S. Bystroń, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1921
Pieśni ludowe z polskiego Śląska. Z rękopisów zebranych przez Emila Szramka oraz zbiorów dawniejszych A. Cinciały i J. Rogera, z. 1 Pieśni balladowe, z. 2 Pieśni o zalotach i miłości balladowe red. J.S. Bystroń, J. Ligęza, M. Stoiński, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1927-34
Kutrzeba-Pojnarowa A., Jan Stanisław Bystroń jako historyk i teoretyk kultury ludowej, "Polska Sztuka Ludowa" 1965 nr 2
Chałasiński J. , Jan Stanisław Bystroń, historyk kultury, etnograf, socjolog, "Przegląd Socjologiczny" 1976 nr 28
Nowakowski S., Jan Stanisław Bystroń - sylwetka uczonego, w: Sylwetki polskich socjologów, przedmowa: J. Szczepański, przygotowanie do druku i wstęp: I. Nowakowska, Instytut Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1992
Chodak J., Jan Stanisław Bystroń - historyk kultury, etnograf, socjolog, w: "Annales UMCS" vol. XXIV, Lublin 1999
Bieńkowski W., Bystroń Jan Stanisław, w: Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t. I pod red. E. Fryś-Pietraszkowej, A. Kowalskiej-Lewickiej, A. Spiss, Wydawnictwo Naukowe DWN, Oddział Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Krakowie, Kraków 2002
Ostatni wiejscy muzykanci, Prószyński i S-ka, Warszawa 2001
Sprzedana muzyka, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2007
1000 kilometrów muzyki. Warszawa – Kijów, (książka z płytą CD), Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki, Muzyka Odnaleziona, Warszawa 2009
Białoruś. Śpiewy obrzędowe. Śpiewy z kołchozów, (książka z płytą CD), Muzyka Odnaleziona, Warszawa 2014
O języku folkloru, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1973
O derywacji stylistycznej. Gwara ludowa w funkcji interdialektu poetyckiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977
Nazwiska obce w języku polskim, (współautor: I. Bartmińska), PWN, Warszawa 1978
Folklor - język - poetyka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990
Polskie kolędy ludowe. Antologia, Universitas, Kraków 2002
Jazykovoj obraz mira: očerki po etnolingvistike, Indrik, Moskwa 2005
Językowe podstawy obrazu świata, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006
Stereotypy mieszkają w języku, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2007
Aspects of Cognitive Ethnolinguistics, ed. J. Zinken, Equinox, London 2009
Tekstologia, (współautor: S. Niebrzegowska-Bartmińska), PWN, Warszawa 2009
Jezyk – slika – svet. Etnolingvističke studije, SlovoSlavia, Belgrad 2011
O stylizacji gwarowej w "Pokładzie Joanny" Gustawa Morcinka, (współautorzy: M. Buczyński, K. Długołęcka), "Językoznawca" 1959 nr 3
Ewolucja metody użytkowania gwary w utworach Adolfa Dygasińskiego, "Językoznawca" 1961 nr 6
O słownictwie folkloru w związku z nowym słownikiem gwarowym, (współautor: I. Bartmińska), "Język Polski" 1967 z. 5
Cechy specyficzne języka zamojskich pieśni ludowych w zestawieniu z gwarą mówioną, w: Zamość i Zamojszczyzna w dziejach i kulturze polskiej, Zamojskie Towarzystwo Przyjeciół Nauk, Zamość 1969
Jak poprawnie wymawiać nazwiska obce w polskim kontekście językowym?, (współautor: I. Bartmińska), "Logopedia" 1969 nr 8/9
O procesie formowania się interdialektu poetyckiego w języku polskiego folkloru, w: Ludowość dawniej i dziś. Studia folklorystyczne, red. R. Górski, J. Krzyżanowski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1973
Komputery w badaniach nad pieśnią ludową, "Literatura Ludowa" 1975 nr 1
Struktura językowa incipitu pieśni ludowej, w: Semantyka tekstu i języka, red. M. R. Mayenowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1976
Literatura chłopska wobec językowych tradycji folkloru, w: Literatura ludowa i literatura chłopska, materiały z ogólnopolskiej naukowej sesji folklorystycznej 16-18 II 1973, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977
Wokół derywacji stylistycznej ludowego języka poetyckiego, w: Z polskich studiów slawistycznych seria V, cz. 2, Warszawa 1978
Założenia deskryptorowej systematyki tekstów folkloru, "Literatura Ludowa" 1979 nr 4/6
Zasięgi zjawisk językoznawczych w gwarze i w folklorze, "Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego" 1980 nr 37
Klasyfikacje gatunkowe a systematyka tekstów folkloru, w: Literatura popularna - folklor – język t. 2, red. W. Nawrocki, M. Waliński, Uniwersytet Śląski, Katowice 1981
O rytualnej funkcji powtórzenia w folklorze. Przyczynek do poetyki sacrum, w: Sacrum w literaturze, red. J. Gotfryd, M. Jasińska-Wojtkowska, S. Sawicki, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1983
Czy Kazimierz obroni się przed folkloryzmem?, w: XVII Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1983
Betlejem po polsku. O kolędach i kolędowaniu w Polsce, "Tygodnik Powszechny" 1987 nr 51/52
Informatorzy, wykonawcy, uczestnicy?, w: XXI Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1987
Z problemów systematyki polskiej pieśni ludowej, (współautor: J. Adamowski) w: Z problemów badania kultury ludowej, red. T. Kłak, Uniwersytet Śląski, Katowice 1988
Folklor na antenie radiowej, "Wiedzieć więcej. Zeszyty szkoleniowe Polskiego Radia" 1988 nr 3
Kolędy na pograniczu polsko-ukraińskim, (współautor: M. Łesiów) w: Chrześcijański wschód a kultura polska pod red. R. Łużnego, Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989
A Słowo kolędą się stało ...., "Wiedza i Życie" 1992 nr 12
Wymowa w śpiewie, w: Opuscula Logopaedica in honorem Leonis Kaczmarek, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1993
Miejsce folkloru w idei regionalizmu, (współautor: J.Styk) w: Regionalizm jako folkloryzm, ruch społeczny i formuła ideologiczno – polityczna, red. M. Latoszek, Gdańsk 1993
Stereotyp słońca w polszczyźnie ludowej, (współautor: S. Niebrzegowska) w: Etnolingwistyka, t. 6, Lublin 1994
Atlas etnolingwistyczny pogranicza polsko-białorusko-ukraińskiego, (współautor: J. Adamowski, F. Czyżewski), w: Euroregion Bug. Problemy współpracy przygranicznej Polski. Białorusi i Ukrainy t.1, red. M. Bałtowski, Lublin 1994
A co z tekstami pieśni ludowej?, w: XXIX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1995
A co z tekstami pieśni ludowej?, w: XXIX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1995
Ludowe kolędy apokryficzne, w: Z kolędą przez wieki. Kolędy w Polsce i w krajach sąsiednich, red. T. Budrewicz, S. Koziara, J. Okoń, Wydawnictwo Biblios i WSP, Kraków-Tarnów 1996
Język nośnikiem tożsamości narodowej i przejawem otwartości, w: Tożsamość polska i otwartość na inne społeczeństwa, red. L. Dyczewski, Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1996
Polskie Radio dla kultury ludowej, w: Polskie Radio - stan i perspektywy radiofonii publicznej. Materiały z sesji zorganizowanej przez Polskie Radio S.A. 21 maja 1996, Warszawa 1996
Kazimierskie święto pieśni i muzyki ludowej po raz trzydziesty, w: XXX Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą 1996
Językowy obraz polskiego nieba i piekła, (współautor: S. Niebrzegowska Stanisława), w: Tysiąc lat polskiego słownictwa religijnego, red. B. Kreja, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1999
Językowy obraz świata jako podstawa tożsamości narodowej, w: Kultura wobec kręgów tożsamości, red. T. Kostyrko, T. Zgółka, Poznań-Wrocław 2000
Między systemem a tekstem: standardy semantyczne i standardowe motywy, w: Język w komunikacji, t. 1, red. G. Habrajska, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej, Łódź 2001
O językowym obrazie świata Polaków końca XX wieku, w: Polszczyzna XX wieku. Ewolucja i perspektywy, red. S. Dubisz, S. Gajda, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2001
Stereotyp Rosjanina i jego profilowanie we współczesnej polszczyźnie, (współautor: U. Majer-Baranowska, I. Lappo) w: Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury t. 14, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2002
Koncepcja językowego obrazu świata w programie slawistycznych badań porównawczych, w: Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej t. 40, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 2005
Polskie pastorałki. Polish carols or "Merry songs about Christmas", "Quarterly Polish Culture" 2005 nr 3
Niektóre problemy i pojęcia lingwistyki lubelskiej, w: Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury t. 18, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006
Semantyka i polityka. Nowy profil polskiego stereotypu Ukraińca, w: Przemiany języka na tle przemian współczesnej kultury, red. K. Ożóg, E. Oronowicz-Kida, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2006
East-West: on the Symmetry of Meaning and Cultural Differentiation of Profiles, w: Cognition and Language (tom ku czci E.Tabakowskiej), red. W. Chłopicki, A. Pawelec, A. Pokojska, Tertium, Kraków 2007
Polifoniczność tekstu czy podmiotu? Podmiot w dialogu z samym sobą, w: Podmiot w języku i w kulturze, red. J. Bartmiński, A. Pajdzińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008
O języku pieśni ludowej, w: 43. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą, 26-28 czerwca 2009 roku, red. A. Kistelska, Wojewódzki Ośrodek Kultury, Lublin 2009
O języku pieśni ludowej, w: 43. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych, Kazimierz nad Wisłą, 26-28 czerwca 2009, red. A. Kistelska, Wojewódzki Ośrodek Kultury, Lublin 2009
Nowe zapisy polskich kolęd wiosennych, "Literatura Ludowa" 2010 nr 6
Etyka słowa a potoczny wzorzec komunikacji, w: Oblicza polszczyzny, red. nauk. A. Markowski, R. Pawelec, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2012
Literatura ludowa i literatura chłopska, Materiały z ogólnopolskiej naukowej sesji folklorystycznej 16-18 II 1973, red. J. Bartmiński, A. Aleksandrowicz, Cz. Hernas, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1977
Słownik ludowych stereotypów językowych, przygot. zespół pod kier. nauk. J. Bartmińskiego, Wrocław 1980
Kolędowanie na Lubelszczyźnie, red. J. Bartmiński, Cz. Hernas, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław 1986
Język a kultura, t. 1 red. J. Anusiewicz, J. Bartmiński; t. 2 red. J. Bartmiński, J. Puzynina; t. 4 red. J. Bartmiński, R. Grzegorczykowa; t. 12 red. J. Bartmiński, J. Anusiewicz, Wiedza o Kulturze, Wrocław 1988-98
Konotacja, praca zbiorowa pod red. J. Bartmińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1988
Rocznik "Etnolingwistyka", t. 1-25, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1988-2013
Tekst ustny - texte oral. Struktura i pragmatyka - problemy systematyki - ustność w literaturze, Materiały z międzynarodowej konferencji w Uniwersytecie M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie 15-17 września 1986, red. M. Abramowicz, J. Bartmiński, Wiedza o Kulturza, Wrocław 1989
Językowy obraz świata, praca zbiorowa pod red. J. Bartmińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1990
Kolędy polskie, wyb. i oprac. J. Bartmiński, R. Sulima, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1991
Dzieje Lubelszczyzny, t. 6. "Między Wschodem a Zachodem", cz. 4. Zjawiska językowe na pograniczu polsko-ruskim, red. J. Bartmiński, M. Łesiów, Lubelskie Towarzystwo Naukowe, Lublin 1992
Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2 "Współczesny język polski", red. J. Bartmiński, Wiedza o Kulturze, Wrocław 1993
O definicjach i definiowaniu, red. J. Bartmiński, R. Tokarski, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1993
Pojęcie ojczyzny we współczesnych językach europejskich, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Instytu Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1993
Folklor – sacrum – religia, red. J. Bartmiński, M. Jasińska-Wojtkowska, Wydawnictwo Instytu Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1995
Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. 1 "Kosmos", cz. 1. Niebo. Światła niebieskie. Ogień. Kamienie, cz. 2 Ziemia. Woda. Podziemie, koncepcja całości i red. J, Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1996-99
Profilowanie w języku i w tekście, red. J. Bartmiński, R. Tokarski, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998
Tekst. Problemy teoretyczne, red. J. Bartmiński, B. Boniecka, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998
Tekst. Analizy i interpretacje, red. J. Bartmiński, B. Boniecka, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1998
Język polski jako przedmiot dydaktyki uniwersyteckiej, Materiały z XXII konferencji ogólnopolskiego konwersatorium "Język a kultur", Lublin 26-27 listopada 1998, red. J. Bartmiński, M. Karwatowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2000
Język w kręgu wartości, Studia semantyczne, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003
Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań, t. 1-6, 9 red. J. Bartmiński, J. Szadura, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003-10
Bariery i pomosty w komunikacji językowej Polaków, Materiały z V Forum Kultury Słowa "Polak z Polakiem. Porozumiewanie się. Bariery i pomosty", Lublin 16-18 października 2003 roku, red. J. Bartmiński, U. Majer-Baranowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2005
Język. Wartości. Polityka, Zmiany rozumienia nazw wartości w okresie transformacji ustrojowej w Polsce. Raport z badań empirycznych, red. J. Bartmiński, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2006
Podmiot w języku i w kulturze, red. J. Bartmiński, A. Pajdzińska, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008
Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały, t. 4 "Lubelskie", cz. 1-6, przygotował zespół pod kier. naukowym J. Bartmińskiego, Polihymnia, Lublin 2011
Wartości w językowo-kulturowym obrazie świata Słowian i ich sąsiadów, red. M. Abramowicz, J. Bartmiński, I. Bielińska-Gardziel, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2012
Folklor, w: Encyklopedia Katolicka t. 5, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989
Gaik, w: Encyklopedia Katolicka t. 5, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1989
Księżyc; niebo; słońce; wschód słońca; zachód słońca, zaćmienie słońca; zaćmienie księżyca, (współautor: S. Niebrzegowska) w: Słownik stereotypów i symboli ludowych t. 1 "Kosmos", cz. 1. Niebo. Światła niebieskie. Ogień. Kamienie, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1996
Jasełka, w: Encyklopedia Katolicka t. 7, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1997
Dunaj; moczary; podziemie; trzęsawisko; wody; ziemia, (współautor: U. Majer-Baranowska, S. Niebrzegowska, D. Niewiadomski) w: Słownik stereotypów i symboli ludowych t. 1 "Kosmos" cz. 2 Ziemia. Woda. Podziemie, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999
Kantyczki, w: Encyklopedia Katolicka t. 8, Towarzystwo Naukowe Katolicki Uniwersytet Lubelski, Lublin 2000
Evening impressions na trąbkę, fortepian i smyczki (2009)
Ghosts‘ Hour na orkiestrę kameralną (2010)
Comets na orkiestrę kameralną (2011)
Polonez na orkiestrę symfoniczną (2011)
Melodies and rhytms coming from the depths of the forest na 2 fortepiany (2012)
3 Pieśni bożonarodzeniowe (2012)
Epizod na orkiestrę smyczkową (2013)
Koniunkcja na orkiestrę symfoniczną (2013)
Quaeram te, Domine na 8-głosowy chór mieszany (2013)
Sinfonietta - Time is ticking na orkiestrę smyczkową (2014)
Omnia tempus habent na 8-głosowy chór mieszany (2014)
In space na orkiestrę symfoniczną (2014-2015)
Farewell na orkiestrę smyczkową (2015-2016)
Obrazy na orkiestrę symfoniczną (2016)
Polonez nr 2 na orkiestrę symfoniczną (2017)
Sinfonietta nr 2 „Polonia“ – hommage á Wojciech Kilar (2017)
Książki:
Redakcja:
Artykuły i rozdziały w monografiach wieloautorskich:
Tłumaczenia:
Grażyna Bacewicz, to jedna z niewielu kobiet wśród polskich kompozytorów. Również w światowej muzyce jest mało kompozytorek, i to zarówno dzisiaj, jak i w innych epokach. Z najdawniejszych czasów można wymienić średniowieczną benedyktynkę Hildegardę z Bingen. W okresie baroku działała Francesca Caccini, córka bardziej znanego od niej twórcy pierwszych oper - Giulia Cacciniego. Z polskiego punktu widzenia ma ona szczególne znaczenie, bo swoją operę La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina poświęciła polskiemu królewiczowi, późniejszemu królowi Władysławowi IV Wazie. W historii muzyki polskiej ma swoje miejsce Maria Szymanowska, słynna na początku XIX wieku pianistka i kompozytorka ze sporym dorobkiem twórczym w dziedzinie muzyki fortepianowej. W muzyce XX wieku wyróżniła się Germaine Tailleferre, która z kilkoma - sławniejszymi na ogół od niej - kompozytorami francuskimi stworzyła odnotowaną przez historię muzyki grupę “Les Six”. Francuzką była też Nadia Boulanger, która jednak przeszła do historii głównie jako wybitny pedagog kompozycji. Uczyła się u niej również Grażyna Bacewicz, zdobywając znakomity warsztat, który wykorzystywała umiejętnie w swojej obfitej i różnorodnej twórczości mieszczącej się na ogół w nurcie neoklasycznym.
Jako wykształcona i koncertująca skrzypaczka szczególną uwagę poświęciła muzyce na skrzypce oraz inne instrumenty smyczkowe. Była autorką siedmiu koncertów skrzypcowych, dwóch koncertów wiolonczelowych i koncertu altówkowego. Napisała także siedem kwartetów smyczkowych, pięć sonat na skrzypce i fortepian oraz dwie sonaty na skrzypce solo. Przynajmniej niektóre z tych kompozycji, obok kilku innych dzieł kameralnych, a także symfonicznych, konkurują na estradach koncertowych z “męskimi” utworami z pełnym powodzeniem do dzisiaj.
zobacz: portal poświęcony Grażynie Bacewicz
Cztery preludia na fortepian (1924)
Symphoniette na orkiestrę smyczkową (1929)
Suita na zespół smyczkowy (1931)
De profundis clamavi ad Te, Domine na głosy solowe, chór i orkiestrę (1932)
Kwintet na instrumenty dęte (1932)
Witraż for violin and piano (1932)
Convoi de Joie - poemat symfoniczny na orkiestrę (1933)
Suita dziecięca na fortepian (1933)
Partita na skrzypce i fortepian (1934)
Scherzo na fortepian (1934)
Temat z wariacjami na skrzypce i fortepian (1934)
Trio na obój, skrzypce i wiolonczelę (1935)
Sinfonietta na małą orkiestrę symfoniczną (1935)
Trzy groteski na fortepian (1935)
Koncert skrzypcowy nr 1 (1937)
Kwartet smyczkowy nr 1 (1938)
Trzy preludia na fortepian (1941)
Sonata na skrzypce solo nr 1 (1941)
Symfonia nr 1 (1942-45)
Kwartet smyczkowy nr 2 (1943)
Suita na dwoje skrzypiec (1943)
Uwertura na orkiestrę symfoniczną (1943)
Concertino na skrzypce i fortepian (1945)
Koncert skrzypcowy nr 2 (1945)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 1 (Sonata da camera) (1945)
Łatwe duety na tematy ludowe na dwoje skrzypiec (1945)
Pod strzechą - suita na mały zespół orkiestrowy (1945)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 2 (1946)
Symfonia na orkiestrę smyczkową (1946)
Ze starej muzyki - suita na mały zespół orkiestrowy (1946)
Kaprys na skrzypce i fortepian (1946)
Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt I (1946)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 3 (1947)
Kwartet smyczkowy nr 3 (1947)
Introdukcja i Kaprys na orkiestrę symfoniczną (1947)
Koncert na orkiestrę smyczkową (1948)
Trio na obój, klarnet i fagot (1948)
Koncert skrzypcowy nr 3 (1948)
Łatwe utwory na klarnet i fortepian (1948)
Koncert fortepianowy (1949)
Sonata na fortepian nr 1 (1949)
Rapsodia polska na skrzypce i orkiestrę (1949)
Kwartet na czworo skrzypiec (1949)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 4 (1949)
Kaprys polski na skrzypce solo (1949)
Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt II (1949)
Oberek na skrzypce i fortepian (1949)
Kwartet smyczkowy nr 4 (1950-51)
Symfonia nr 2 (1951)
Koncert skrzypcowy nr 4 (1951)
Koncert wiolonczelowy nr 1 (1951)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 5 (1951)
Oberek nr 2 na skrzypce i fortepian (1951)
Kwintet fortepianowy nr 1 (1952)
Symfonia nr 3 (1952)
Kaprys nr 2 na skrzypce solo (1952)
Symfonia nr 4 (1953)
Sonata na fortepian nr 2 (1953)
Z chłopa król - balet na orkiestrę (1953)
Koncert skrzypcowy nr 5 (1954)
Uwertura polska na orkiestrę (1954)
Humoreska na skrzypce i fortepian (1954)
Partita na skrzypce i fortepian (1955)
Sonatina na fortepian (1955)
Sonatina na obój i fortepian (1955)
Kwartet smyczkowy nr 5 (1955)
Partita na orkiestrę (1955)
Mały tryptyk na fortepian (1956)
Dziesięć etiud koncertowych na fortepian (1956-57)
Koncert skrzypcowy nr 6 (1957)
Wariacje symfoniczne na orkiestrę (1957)
Sonata na skrzypce solo nr 2 (1958)
Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję (1958)
Przygoda Króla Artura - komiczna opera radiowa (1959)
Kwartet smyczkowy nr 6 (1960)
Pensieri notturni na orkiestrę kameralną (1961)
Koncert na wielką orkiestrę symfoniczną (1962)
Koncert wiolonczelowy nr 2 (1963)
Kwartet na cztery wiolonczele (1964)
Akropolis - kantata na chór mieszany i orkiestrę do słów Stanisława Wyspiańskiego (1964)
Esik w Ostendzie - balet komiczny w 1 akcie (1964)
Koncert skrzypcowy nr 7 (1964-65)
Divertimento na orkiestrę smyczkową (1965)
Musica sinfonica in tre movimenti (1965)
Kwartet smyczkowy nr 7 (1965)
Trio na obój, harfę i perkusję (1965)
Kwintet fortepianowy nr 2 (1965)
Inkrustacje na waltornię i zespół kameralny (1965)
Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę (1966)
Contradizione na orkiestrę kameralną (1966)
Esquisse na organy (1966)
In una parte na orkiestrę symfoniczną (1967)
Koncert na altówkę i orkiestrę (1967-68)
Cztery kaprysy na skrzypce solo (1968)
Pożądanie - balet w 2 aktach (1968-69)
Kisielewski Stefan, Grażyna Bacewicz i jej czasy, PWM, Kraków 1963
Maciejewski Bogusław M., Twelve Polish Composers, Allegro Press, London 1976
Stawowy Ludomira, Bacewicz Grażyna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab”, PWM, Kraków 1986
Bacewicz Wanda (opr.), Calendarium życia i twórczości Grażyny Bacewicz, Częstochowa 1987
Szoka Marta (red.), Rodzeństwo Bacewiczów. Materiały z międzynarodowej sesji naukowej - Łódź, kwiecień 1995, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 1996
Gąsiorowska Małgorzata (red.), O Grażynie Bacewicz materiały z konferencji muzykologicznej, Brevis, Poznań 1998
Walaciński Adam, Bacewicz Grażyna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998
Gąsiorowska Małgorzata, Bacewicz, PWM, Kraków 1999
Wittig Steffen, Bacewicz Grażyna, w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 1, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999
Thomas Adrian, Bacewicz Grażyna, w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 2, Macmillan Publishers Limited, London 2001